Pora sjesty: Deportivo Alaves na przekór gigantom

W pierwszej kolejce sezonu 2018/2019 Alaves przegrał z Barceloną, ale trudno było przewidywać inny wynik na starcie. Potem jednak drużyna zdobywała punkt za punktem, a kulminacją okazał się mecz z Realem Madryt w 8. kolejce zakończony zwycięstwem 1:0.

Po pokonaniu na wyjeździe w kolejnym meczu Celty Vigo drużyna Deportivo 19 października została tymczasowym liderem tabeli. Hiszpania oniemiała, a i cały piłkarski świat skierował zainteresowanie na klub mający siedzibę w mieście Vitoria w Kraju Basków.

Styl gry Alaves jest bezkompromisowy. Remisy są rzadkością. – Bierzemy wszystko – taka wiadomość jest wysyłana już na początku spotkania. Jakże boleśnie przekonali się o tym na własnej skórze piłkarze Rayo Vallecano, ulegając u siebie drużynie Basków 1:5.

Dobry, wręcz rewelacyjny start nie zmienia jednak planu, jaki obrano w klubie. Trener powtarza jak mantrę, że priorytetem jest utrzymanie, a celem samym w sobie zdobycie 40 punktów, które powinny to utrzymanie zapewnić. Twardo stąpa po ziemi, co udziela się również piłkarzom. Wspaniała seria zwycięstw bez wątpienia dodała pewności siebie, ale wszyscy zdają sobie sprawę, że będzie coraz trudniej i w wielu nadchodzących meczach trzeba poradzić sobie z mianem czarnego konia rozgrywek.

Żołnierze Abelardo

Obecna kadra Deportivo Alaves składa się z 24 zawodników, których łączna wartość rynkowa to 59,4 mln euro. Kwota nie powala na kolana, a i wśród graczy trudno znaleźć nazwiska znane szerszemu gronu kibiców.

Gra drużyny opiera się na solidnej defensywie, w której najważniejszą postacią jest bramkarz Fernando Pacheco. Parę środkowych obrońców tworzą z reguły Victor Laguardia i Ximo Navarro. Centralną postacią linii pomocy po kontuzji jest znów 31-letni Tomas Pina – zdobywca zwycięskiego gola w ostatnim meczu z Celtą Vigo. Najlepszym strzelcem zespołu w tym sezonie jest z trzema golami na koncie Ibai Gomez uważany za najbardziej kreatywnego piłkarza w drużynie.

Trudno by szukać w stylu gry jakichkolwiek fajerwerków. Jest on oparty na solidnym wybieganiu i przede wszystkim na kolektywie. Alaves na murawie tworzy zespół, w którym widać wielką wolę zwycięstwa. Nie powinno to dziwić, większość kadry pochodzi z walecznego Kraju Basków. Abelardo umiał poskładać w całość wszystkie elementy piłkarskiej układanki, w której zawodnicy siadający na ławce rezerwowych nie manifestują swego niezadowolenia. W wypowiedzi trenera poniżej widać, że priorytetem jest dla niego odpowiednie podejście do trudnej przecież w prowadzeniu grupy ludzi.
– Byłem lepszy jako zawodnik niż jako trener. Jestem na początku swojej kariery i wiele muszę się nauczyć. Zdecydowanie trudniej jest być szkoleniowcem niż piłkarzem, bo bierzesz odpowiedzialność za grupę 25 osób. Ja zawsze byłem w dobrym humorze jako zawodnik, ale miałem to szczęście, że częściej grałem, niż siedziałem na ławce.

Zdaniem eksperta

Zaintrygowany fenomenem trenera Abelardo i jego teamu zasięgnąłem opinii redaktora „Przeglądu Sportowego”, Dominika Piechoty, który o La Liga wie wszystko. Oto, co miał nam do powiedzenia:

– Możemy złapać się za głowę, patrząc na to, co wyczynia Deportivo Alaves. I największa zasługa w tym oczywiście trenera Abelardo. Człowieka, który przejął zespół z dna ligowej tabeli w grudniu i nie dość, że utrzymał go i wywindował, to w kolejnych rozgrywkach, pracując już całkowicie na swój rachunek, doprowadził do czołówki ligowej tabeli. Mówimy o drużynie, która do liderującej Barcelony traci dwa oczka, a na papierze wcale nie ma przekonujących argumentów. Szczególnie spodobały mi się słowa Abelardo, że życia nauczyli go dziadek pracujący ciężko jako ślusarz oraz dziadek, który walcząc o republikę, był więziony i przetrzymywany. Od tego drugiego nauczył się walki dla wspólnej idei i poświęcenia. I właśnie nauki od swojej rodziny chce wpajać piłkarzom. Nie dajmy się też nabrać złudzeniu, że mecze Alaves będzie oglądało się przyjemnie. To przede wszystkim sukces oparty na walce, zaangażowaniu, determinacji i mądrości taktycznej. Fantastycznie bronią, świetnie kontrują i po prostu oddają serce na boisku. Nie ma też co się oszukiwać, że Deportivo Alaves będzie potrafiło tak przez cały sezon albo że skończy w europejskich pucharach. Ale na pewno skradnie punkty jeszcze mnóstwo razy lepszym rywalom i będzie przykładem, jak robić wynik ponad stan. Chociażby zawodnicy Realu Madryt i Julen Lopetegui mogliby brać lekcje od ekipy Abelardo, jak należy podchodzić do meczów, by osiągać w nich sukcesy. Z sercem i poświęceniem.

Sen niech trwa

Jakiekolwiek miejsce w tabeli zajmie waleczna drużyna Deportivo Alaves, już teraz śni złoty sen i zdobyła sobie sympatię kibiców nie tylko w Hiszpanii, ale i w Europie. Anonimowy, nie oszukujmy się, klub z Vitorii jest teraz na ustach wszystkich. Tak jak wspomniał Dominik Piechota, trudno sobie wyobrazić Alaves, powiedzmy, w pierwszej czwórce La Liga, ale niech seria zwycięstw tej drużyny trwa jak najdłużej. Jestem zafascynowany tym, co wyprawia w obecnym sezonie ta wielka charakterem grupa piłkarzy pod wodzą charyzmatycznego trenera Abelardo.

Na koniec pozwolę sobie na małą dygresję. Przykład klubu z dalekiego baskijskiego miasta pozwala uwierzyć chociaż przez chwilę, że jednak w świecie futbolu szmal to nie zawsze wszystko i można sercem oraz pragnieniem osiągnięcia sukcesu zastąpić brakujące kilkadziesiąt milionów euro na zakup gwiazd. Życzmy więc Buena suerte, Deportivo!

• Abelardo
• Deportivo Alaves
• Estadio de Mendizorrotza
• Fernando Pacheco
• Ibai Gomez