Pepe przeciwko tolerancji

Joan Laporta zawyrokował, że Madryt pewnie ma coś na sumieniu. Joan Cruyff powiedział, że oczekuje przeprosin od Realu. W stolicy wszyscy milczą. Ciężko im się dziwić. Z łatwością wybronią się przed zarzutami, bez problemu udowodnią, że media po raz nie wiadomo który zanurzyły się w alternatywnej rzeczywistości, wszyscy wiemy przecież, jak wielka firmą jest klub z Santiago Bernabeu i jak łatwo wplatać go w jakąś mniej lub bardziej zręczną grę. Real przepraszać nie będzie, a już na pewno nie Barcelonę. Poraniony na polu sportowej rywalizacji gigant nie ugnie kolan przed wrogiem w geście udawanej skruchy.

W całej sprawie najwięcej zdrowego rozsądku zachował „El Guaje” Villa, który stwierdził, że po prostu nie wierzy, żeby za całą sprawą stał Madryt. Brawo, David. W nagrodę możesz strzelić gola w lidze. Dawno tego nie robiłeś.

W ostatniej kolejce ciekawe, bo prawie identyczne mecze rozegrali pretendenci do tytułu mistrzowskiego. Barcelona na Camp Nou pokonała Getafe, Real na Calderon uporał się z Atletico. W obu meczach przegrani strzelali bramkę na kilka minut przed końcem i ostatkiem sił próbowali wyrwać upragniony punkcik. Gdyby futbol był chociaż trochę sprawiedliwy, to w obu meczach faworyci strzelaliby po pięć bramek. Grająca w nieco eksperymentalnym składzie „Duma Katalonii” zasłużyła na rozgromienie „Los Azulones”, Messi zasłużył na kilka bramek i kilka asyst. Villa zasłużył na to, by firma produkująca jego futbolowe buciki na językach umieściła wielkie napisy sugerujące, na którą nogę należy je zakładać – nikt mi nie wmówi, że Asturyjczyk ubrał je dobrze. Nie da się tak pudłować, mając prawidłowo umieszczone na stopach buty! Tak właściwie, to nie da się tak pudłować, mając założone buty! Nie da się tak pudłować, mając stopy! Nie da się! Dziękuję za uwagę.

Madryt popłynął na fali polyonowej euforii i bez problemu wygrał kolejny mecz derbowy. Piłkarze wykonali zadanie już w pierwszej połowie i drugą poświęcili, jak przypuszczam, na poszukiwanie cennego kolczyka Ronaldo, który zagubił się gdzieś w murawie. Biegali sobie beztrosko i spokojnie i dopiero kontaktowy gol Kuna przywrócił ich na moment do życia. Dowieźli wynik do końca i poszli do szatni pocieszać załamanego Cristiano, który do błyskotki był bardzo przywiązany – kupił ją, by osłodzić sobie gorycz porażki w turnieju szachowym. Tak przypuszczam.

Za dwa tygodnie mecze swoich drużyn z poziomu trybun obejrzą Xavi i Xabi. Barcelońskiego wirtuoza zastąpi malijski wyrobnik, który sobie pewnie doskonale poradzi, nawet biorąc pod uwagę to, że rywalem będzie mocny Villarreal. Madryckiego geniusza zastąpi… ktoś. Nie do końca wiadomo kto, ale wiadomo, że też doskonale sobie poradzi. Sporting Gijon nie ma szans. Autor tego tekstu przyznaje się bez skrępowania, że w roli zmiennika baskijskiego pomocnika widzi tylko i wyłącznie Estebana Granero, którego otacza czcią niemal boską i szacunkiem, który każe widzieć w wychowanku Realu piłkarza na miarę „La Seleccion”.

Wielki mecz obejrzeli widzowie zgromadzeni na Mestalla. Obie drużyny miały po  kilkanaście dogodnych sytuacji bramkowych, końcowy wynik powinien oscylować w granicach 10:10. Skończyło się niestety tylko na 0:1. Gol Rakiticia, dies mirabilis Javiego Varasa, który po meczu został serdecznie wyściskany przez Andresa Palopa. Skrót meczu, zawierający najciekawsze akcje, trwa z górą kwadrans. Kto ciekawy, ten znajdzie.

Skończyły się dwie największe sagi transferowe ostatnich miesięcy. Nowe umowy podpiszą Dani Alves i Pepe. Obaj dostaną podwyżki i w koszulkach swoich klubów będą biegali do roku 2015. Jeśli chodzi o Brazylijczyka z hiszpańskim paszportem, wszystko jest jasne. Rozgrywa sezon życia, strzela i asystuje na potęgę, umacniając się na pozycji najlepszego bocznego obrońcy świata (goni go Marcelo, ale jeszcze troszkę mu brakuje). Brazylijczyk z portugalskim paszportem to inna sprawa. Nie dość, że jest ciągle kontuzjowany, to jeszcze w arcyważnym meczu z Lyonem bawi się w kopanie po głowie zawodnika gości. Zdrowy rozsądek i wrodzony optymizm każą mi mieć nadzieję, że za całą sprawą nie stoją żadne uprzedzenia rasowe, a Pepe czarnoskórą ofiarę wybrał sobie na drodze losowanie lub wyliczanki. W każdym razie, po incydencie z Cissokho, w głowach kibiców Realu zapaliła się ostrzegawcza lampka. A co, jeśli szajba odbije mu w Gran Derbi? Całkiem możliwe, że po kolejnym incydencie zostanie sprzedany do takiego, powiedzmy Manchesteru City. Dla rasistów nie ma miejsca w Madrycie, nie wolno straszyć Lassa i Adebayora!

Joan Laporta zawyrokował, że Madryt pewnie ma coś na sumieniu. Joan Cruyff powiedział, że oczekuje przeprosin od Realu. W stolicy wszyscy milczą. Ciężko im się dziwić. Z łatwością wybronią się przed zarzutami, bez problemu udowodnią, że media po raz nie wiadomo który zanurzyły się w alternatywnej rzeczywistości, wszyscy wiemy przecież, jak wielka firmą jest klub z Santiago Bernabeu i jak łatwo wplatać go w jakąś mniej lub bardziej zręczną grę. Real przepraszać nie będzie, a już na pewno nie Barcelonę. Poraniony na polu sportowej rywalizacji gigant nie ugnie kolan przed wrogiem w geście udawanej skruchy.

W całej sprawie najwięcej zdrowego rozsądku zachował „El Guaje” Villa, który stwierdził, że po prostu nie wierzy, żeby za całą sprawą stał Madryt. Brawo, David. W nagrodę możesz strzelić gola w lidze. Dawno tego nie robiłeś.

W ostatniej kolejce ciekawe, bo prawie identyczne mecze rozegrali pretendenci do tytułu mistrzowskiego. Barcelona na Camp Nou pokonała Getafe, Real na Calderon uporał się z Atletico. W obu meczach przegrani strzelali bramkę na kilka minut przed końcem i ostatkiem sił próbowali wyrwać upragniony punkcik. Gdyby futbol był chociaż trochę sprawiedliwy, to w obu meczach faworyci strzelaliby po pięć bramek. Grająca w nieco eksperymentalnym składzie „Duma Katalonii” zasłużyła na rozgromienie „Los Azulones”, Messi zasłużył na kilka bramek i kilka asyst. Villa zasłużył na to, by firma produkująca jego futbolowe buciki na językach umieściła wielkie napisy sugerujące, na którą nogę należy je zakładać – nikt mi nie wmówi, że Asturyjczyk ubrał je dobrze. Nie da się tak pudłować, mając prawidłowo umieszczone na stopach buty! Tak właściwie, to nie da się tak pudłować, mając założone buty! Nie da się tak pudłować, mając stopy! Nie da się! Dziękuję za uwagę.

Madryt popłynął na fali polyonowej euforii i bez problemu wygrał kolejny mecz derbowy. Piłkarze wykonali zadanie już w pierwszej połowie i drugą poświęcili, jak przypuszczam, na poszukiwanie cennego kolczyka Ronaldo, który zagubił się gdzieś w murawie. Biegali sobie beztrosko i spokojnie i dopiero kontaktowy gol Kuna przywrócił ich na moment do życia. Dowieźli wynik do końca i poszli do szatni pocieszać załamanego Cristiano, który do błyskotki był bardzo przywiązany – kupił ją, by osłodzić sobie gorycz porażki w turnieju szachowym. Tak przypuszczam.

Za dwa tygodnie mecze swoich drużyn z poziomu trybun obejrzą Xavi i Xabi. Barcelońskiego wirtuoza zastąpi malijski wyrobnik, który sobie pewnie doskonale poradzi, nawet biorąc pod uwagę to, że rywalem będzie mocny Villarreal. Madryckiego geniusza zastąpi… ktoś. Nie do końca wiadomo kto, ale wiadomo, że też doskonale sobie poradzi. Sporting Gijon nie ma szans. Autor tego tekstu przyznaje się bez skrępowania, że w roli zmiennika baskijskiego pomocnika widzi tylko i wyłącznie Estebana Granero, którego otacza czcią niemal boską i szacunkiem, który każe widzieć w wychowanku Realu piłkarza na miarę „La Seleccion”.

Wielki mecz obejrzeli widzowie zgromadzeni na Mestalla. Obie drużyny miały po  kilkanaście dogodnych sytuacji bramkowych, końcowy wynik powinien oscylować w granicach 10:10. Skończyło się niestety tylko na 0:1. Gol Rakiticia, dies mirabilis Javiego Varasa, który po meczu został serdecznie wyściskany przez Andresa Palopa. Skrót meczu, zawierający najciekawsze akcje, trwa z górą kwadrans. Kto ciekawy, ten znajdzie.

Skończyły się dwie największe sagi transferowe ostatnich miesięcy. Nowe umowy podpiszą Dani Alves i Pepe. Obaj dostaną podwyżki i w koszulkach swoich klubów będą biegali do roku 2015. Jeśli chodzi o Brazylijczyka z hiszpańskim paszportem, wszystko jest jasne. Rozgrywa sezon życia, strzela i asystuje na potęgę, umacniając się na pozycji najlepszego bocznego obrońcy świata (goni go Marcelo, ale jeszcze troszkę mu brakuje). Brazylijczyk z portugalskim paszportem to inna sprawa. Nie dość, że jest ciągle kontuzjowany, to jeszcze w arcyważnym meczu z Lyonem bawi się w kopanie po głowie zawodnika gości. Zdrowy rozsądek i wrodzony optymizm każą mi mieć nadzieję, że za całą sprawą nie stoją żadne uprzedzenia rasowe, a Pepe czarnoskórą ofiarę wybrał sobie na drodze losowanie lub wyliczanki. W każdym razie, po incydencie z Cissokho, w głowach kibiców Realu zapaliła się ostrzegawcza lampka. A co, jeśli szajba odbije mu w Gran Derbi? Całkiem możliwe, że po kolejnym incydencie zostanie sprzedany do takiego, powiedzmy Manchesteru City. Dla rasistów nie ma miejsca w Madrycie, nie wolno straszyć Lassa i Adebayora!