PD: Kto zagrozi wielkiej dwójce?

Kto może zagrozić Valencii, Atletico i Athleticowi w realizacji swoich celów? Co sezon mówi się o Sevilli czy – niegdyś – Villarrealu. Jeśli jednak popatrzymy prawdzie w oczy, nie ma na razie innej ekipy, która mogłaby się bić o miejsce premiowane grą w Lidze Mistrzów. Choć możliwe jest oczywiście to, że trafi się nam wielka niespodzianka, jak chociażby przed rokiem Levante, które dzielnie walczyło do samego końca i zakończyło sezon na bardzo wysokim szóstym miejscu. Wiele dowiemy się już po kilku pierwszych ligowych kolejkach, ale wszystko wskazuje na to, że najgroźniejszymi przeciwnikami Realu i Barcelony będą Atletico, Valencia i Athletic. Szczególnie pierwsza dwójka aspiruje do walki o najwyższe cele i jest głodna sukcesów.

Do obsadzenia są oczywiście także miejsca w Lidze Europy. W tej strefie walka powinna być zdecydowanie ostrzejsza. Wspomniane Sevilla i Levante, ale także Mallorca czy Osasuna to kluby, które aspirują do gry w Europie. Do tego grona trzeba dodać Malagę. Po zakończeniu ubiegłego sezonu spekulowano, że podopieczni Manuela Pellegriniego mogą się niebawem stać trzecią siłą La Liga, jednak w ciągu kilku miesięcy wszystkie marzenia prysły. Andaluzyjczycy mają spore problemy i muszą sprzedawać swoich najlepszych zawodników. Ich miejsca nikt niestety nie zajmuje, dlatego w nadchodzącym sezonie będziemy oglądać raczej zmierzch budowanej potęgi, która wcale nie musi wywalczyć sobie lokaty premiowanej grą w europejskich pucharach.

Środek tabeli

Tutaj jak zawsze będzie ciekawie. Tak się chyba już przyjęło, że liga hiszpańska to często liga średniaków. Pełno tu drużyn, które w sobotę mogą pokonać Atletico, Valencię czy choćby Real, żeby kilka dni później przegrać z ekipą, która smaku zwycięstwa nie zaznała od kilku tygodni. Te zespoły szczególnie motywują się na mecze z najlepszymi i choć udaje im się urywać największym punkty, to jedyne, co im pozostaje, to walka o jak najlepsze miejsce w środku tabeli. W takiej roli na pewno trzeba postawić dwójkę tegorocznych beniaminków. Mowa o Deportivo La Coruna i Celcie Vigo – klubach, których na dobrą sprawę przedstawiać nie trzeba. Spadek „El Depor” do Segunda Division był czymś, w co trudno było uwierzyć. Na szczęście „Biało-niebiescy” szybko powrócili do najwyższej klasy rozgrywkowej. Zespół z El Riazor poczynił już kilka cennych zakupów, jednak raczej wątpliwe jest to, iż z rozpędu odbuduje swoją dawną potęgę. Sezon 2012/2013 będzie raczej sezonem rozpoznawczym, później będzie można zacząć walkę o wyższe cele. Celta tak dużego potencjału nie ma, jednak nie wyobrażamy sobie, żeby miała problem z walką o miejsca w okolicach środka stawki.

Uprzykrzać życie najlepszym drużynom będą również pozostali, czyli w zasadzie stara gwardia. Mowa tutaj o zespołach pokroju Getafe, Betisu, Espanyolu, Realu Sociedad czy Rayo Vallecano. Są to kluby, które rok w rok sprawiają wiele niespodzianek, a koniec końców i tak do ostatniej kolejki nie mogą być pewne utrzymania. Pierwsza z brzegu drużyna Getafe potrafi pokonać na własnym obiekcie Barcelonę, ale nie jest w stanie wygrać z Saragossą czy Granadą, o których mowa będzie niebawem. Rayo Vallecano z kolei postawiło w minionym sezonie chyba najtrudniejsze warunki Realowi Madryt. „Królewscy” męczyli się w Vallecas niemiłosiernie i tylko dzięki ogromnemu szczęściu i kunsztowi Cristiano Ronaldo wywieźli stamtąd trzy punkty. Później Rayo do ostatnich sekund – dosłownie ostatnich – walczyło o utrzymanie, zdobywając w starciu z Granadą bramkę na 1:0 już w doliczonym czasie gry. Nieregularność i nierówna forma zawodników sprawia, że tego typu zespołom pozostaje tylko walka o jak najwyższe miejsca w drugiej połowie tabeli, choć i od tej reguły często trafiają się wyjątki. W końcu Espanyol czy Betis to ekipy, które mogą się pokusić o znacznie więcej.

Spadek

Walczące do ostatnich chwil Rayo raczej w tym sezonie takich problemów mieć nie powinno. Ekipa Paco Jemeza poczyniła kilka ciekawych wzmocnień, jak choćby transfery Adriana Gonzaleza czy Jordiego Amata. Bardzo aktywna na rynku transferowym jest także Granada, ale akurat Andaluzyjczykom może nie wyjść to na dobre. Kupić kilku piłkarzy to jedno, a zrobić z nich drużynę to drugie. Najmocniejszymi kandydatami do spadku wydają się właśnie Granada, Real Sociedad i trzeci z beniaminków, Real Valladolid. „Pucela”, podobnie jak Deportivo i Celta, to klub w Hiszpanii doskonale znany, ale niemogący się pochwalić kadrą, która faktycznie mogłaby zagwarantować pewny byt. Wszystko może się oczywiście zmienić, bo pewnych rzeczy przewidzieć się nie da. Kto myślał, że do Segunda Division spadnie Deportivo, a rok później kolejny gigant – Villarreal. Gigant to zdecydowanie nie jest przesadzone słowo. Przecież jeszcze w 2008 roku „Żółta Łódź Podwodna” zdobywała wicemistrzostwo kraju, uzyskując dziesięć punktów więcej od Barcelony.

W Hiszpanii zazwyczaj jest jednak tak, że wszystko się zmienia niezmiernie szybko. Nie można stwierdzić, że akurat te zespoły będą toczyły walkę o przetrwanie. Dwa, trzy słabsze mecze drużyny ze środka stawki sprawią, że wszystko obróci się o 360 stopni. W zeszłym sezonie Real Sociedad, który zajął 11. miejsce w lidze, miał tylko sześć punktów przewagi nad 18. Villarrealem. To zaledwie dwa słabsze spotkania, dwie wpadki, a mogą kosztować bardzo wiele. O ile sytuacja w czubie tabeli jest raczej łatwa do rozszyfrowania, o tyle nie sposób przewidzieć, jak będzie się toczyć rywalizacja o pozostałe miejsca.

• FC Barcelona
• Real Madryt

Kto może zagrozić Valencii, Atletico i Athleticowi w realizacji swoich celów? Co sezon mówi się o Sevilli czy – niegdyś – Villarrealu. Jeśli jednak popatrzymy prawdzie w oczy, nie ma na razie innej ekipy, która mogłaby się bić o miejsce premiowane grą w Lidze Mistrzów. Choć możliwe jest oczywiście to, że trafi się nam wielka niespodzianka, jak chociażby przed rokiem Levante, które dzielnie walczyło do samego końca i zakończyło sezon na bardzo wysokim szóstym miejscu. Wiele dowiemy się już po kilku pierwszych ligowych kolejkach, ale wszystko wskazuje na to, że najgroźniejszymi przeciwnikami Realu i Barcelony będą Atletico, Valencia i Athletic. Szczególnie pierwsza dwójka aspiruje do walki o najwyższe cele i jest głodna sukcesów.

Do obsadzenia są oczywiście także miejsca w Lidze Europy. W tej strefie walka powinna być zdecydowanie ostrzejsza. Wspomniane Sevilla i Levante, ale także Mallorca czy Osasuna to kluby, które aspirują do gry w Europie. Do tego grona trzeba dodać Malagę. Po zakończeniu ubiegłego sezonu spekulowano, że podopieczni Manuela Pellegriniego mogą się niebawem stać trzecią siłą La Liga, jednak w ciągu kilku miesięcy wszystkie marzenia prysły. Andaluzyjczycy mają spore problemy i muszą sprzedawać swoich najlepszych zawodników. Ich miejsca nikt niestety nie zajmuje, dlatego w nadchodzącym sezonie będziemy oglądać raczej zmierzch budowanej potęgi, która wcale nie musi wywalczyć sobie lokaty premiowanej grą w europejskich pucharach.

Środek tabeli

Tutaj jak zawsze będzie ciekawie. Tak się chyba już przyjęło, że liga hiszpańska to często liga średniaków. Pełno tu drużyn, które w sobotę mogą pokonać Atletico, Valencię czy choćby Real, żeby kilka dni później przegrać z ekipą, która smaku zwycięstwa nie zaznała od kilku tygodni. Te zespoły szczególnie motywują się na mecze z najlepszymi i choć udaje im się urywać największym punkty, to jedyne, co im pozostaje, to walka o jak najlepsze miejsce w środku tabeli. W takiej roli na pewno trzeba postawić dwójkę tegorocznych beniaminków. Mowa o Deportivo La Coruna i Celcie Vigo – klubach, których na dobrą sprawę przedstawiać nie trzeba. Spadek „El Depor” do Segunda Division był czymś, w co trudno było uwierzyć. Na szczęście „Biało-niebiescy” szybko powrócili do najwyższej klasy rozgrywkowej. Zespół z El Riazor poczynił już kilka cennych zakupów, jednak raczej wątpliwe jest to, iż z rozpędu odbuduje swoją dawną potęgę. Sezon 2012/2013 będzie raczej sezonem rozpoznawczym, później będzie można zacząć walkę o wyższe cele. Celta tak dużego potencjału nie ma, jednak nie wyobrażamy sobie, żeby miała problem z walką o miejsca w okolicach środka stawki.

Uprzykrzać życie najlepszym drużynom będą również pozostali, czyli w zasadzie stara gwardia. Mowa tutaj o zespołach pokroju Getafe, Betisu, Espanyolu, Realu Sociedad czy Rayo Vallecano. Są to kluby, które rok w rok sprawiają wiele niespodzianek, a koniec końców i tak do ostatniej kolejki nie mogą być pewne utrzymania. Pierwsza z brzegu drużyna Getafe potrafi pokonać na własnym obiekcie Barcelonę, ale nie jest w stanie wygrać z Saragossą czy Granadą, o których mowa będzie niebawem. Rayo Vallecano z kolei postawiło w minionym sezonie chyba najtrudniejsze warunki Realowi Madryt. „Królewscy” męczyli się w Vallecas niemiłosiernie i tylko dzięki ogromnemu szczęściu i kunsztowi Cristiano Ronaldo wywieźli stamtąd trzy punkty. Później Rayo do ostatnich sekund – dosłownie ostatnich – walczyło o utrzymanie, zdobywając w starciu z Granadą bramkę na 1:0 już w doliczonym czasie gry. Nieregularność i nierówna forma zawodników sprawia, że tego typu zespołom pozostaje tylko walka o jak najwyższe miejsca w drugiej połowie tabeli, choć i od tej reguły często trafiają się wyjątki. W końcu Espanyol czy Betis to ekipy, które mogą się pokusić o znacznie więcej.

Spadek

Walczące do ostatnich chwil Rayo raczej w tym sezonie takich problemów mieć nie powinno. Ekipa Paco Jemeza poczyniła kilka ciekawych wzmocnień, jak choćby transfery Adriana Gonzaleza czy Jordiego Amata. Bardzo aktywna na rynku transferowym jest także Granada, ale akurat Andaluzyjczykom może nie wyjść to na dobre. Kupić kilku piłkarzy to jedno, a zrobić z nich drużynę to drugie. Najmocniejszymi kandydatami do spadku wydają się właśnie Granada, Real Sociedad i trzeci z beniaminków, Real Valladolid. „Pucela”, podobnie jak Deportivo i Celta, to klub w Hiszpanii doskonale znany, ale niemogący się pochwalić kadrą, która faktycznie mogłaby zagwarantować pewny byt. Wszystko może się oczywiście zmienić, bo pewnych rzeczy przewidzieć się nie da. Kto myślał, że do Segunda Division spadnie Deportivo, a rok później kolejny gigant – Villarreal. Gigant to zdecydowanie nie jest przesadzone słowo. Przecież jeszcze w 2008 roku „Żółta Łódź Podwodna” zdobywała wicemistrzostwo kraju, uzyskując dziesięć punktów więcej od Barcelony.

W Hiszpanii zazwyczaj jest jednak tak, że wszystko się zmienia niezmiernie szybko. Nie można stwierdzić, że akurat te zespoły będą toczyły walkę o przetrwanie. Dwa, trzy słabsze mecze drużyny ze środka stawki sprawią, że wszystko obróci się o 360 stopni. W zeszłym sezonie Real Sociedad, który zajął 11. miejsce w lidze, miał tylko sześć punktów przewagi nad 18. Villarrealem. To zaledwie dwa słabsze spotkania, dwie wpadki, a mogą kosztować bardzo wiele. O ile sytuacja w czubie tabeli jest raczej łatwa do rozszyfrowania, o tyle nie sposób przewidzieć, jak będzie się toczyć rywalizacja o pozostałe miejsca.