Dybala to od kilku sezonów jedno z najgorętszych nazwisk w świecie futbolu. Jego umiejętności kojarzą się przede wszystkim z niesamowitą techniką. Obecne poczynania Paulo, mimo że momentami są spektakularne, to bardzo trudno byłoby je oglądać co tydzień. Trudno dlatego, że Dybali brakuje swego rodzaju regularności oraz dojrzałości piłkarskiej.
Argentyńczyk nie notuje w tym sezonie dobrych liczb. Jego gra w niektórych spotkaniach, jak na przykład w meczu z Milanem, pokazuje, że jest świetnym zawodnikiem, a asysta do Chiesy podkreśla jego kunszt piłkarski. Jednak spory niedosyt to mało powiedziane w stosunku do gracza, który jeszcze trzy sezony temu wymieniany był w gronie przyszłych zdobywców Złotej Piłki. W takiej sytuacji warto wrócić do genezy jego gry w Juventusie i oczekiwań wobec niego, które zmieniały się z sezonu na sezon.
Transfer z Palermo
Dybala do ekipy z Piemontu przychodził jako ktoś, w kim pokładano spore nadzieje. „Paulito” strzelił w sezonie 2014/2015 13 bramek i zanotował 10 asyst we wszystkich rozgrywkach dla zespołu Palermo. Nic dziwnego więc, że kibiców Juventusu niezwykle cieszył ten transfer. Z klubu przed sezonem 2015/2016, czyli tym, który był pierwszy dla Dybali, odszedł jego rodak Carlos Tevez. Od Paulo wymagało się nie tylko dobrej gry, lecz także wejścia w buty Teveza. Kwota, za jaką przychodził, nie pomagała, gdyż było to spore na tamte czasy 40 milionów euro.
Piłkarz z Ameryki Południowej miał stanowić swego rodzaju symbol odmłodzenia składu Juventusu. Mimo że „Stara Dama” doszła do finału Champions League sezon wcześniej, to jej wyjściowa jedenastka była dość wiekowa. Paulo przychodził do drużyny, w której znajdował się już wtedy Paul Pogba. To oni mieli stanowić trzon drużyny w perspektywie lat. Wiązało się to z ogromnym zaszczytem, ale też i presją.
Dybala po przyjściu do „Juve” wybrał sobie nad wyraz zobowiązujący numer na koszulce. Była to bowiem liczba, jaką wcześniej na koszulce posiadał Andrea Pirlo, gwiazda zespołu „Bianconerich” oraz istna legenda włoskiego futbolu. Zatem oczekiwania wobec Paulo były ogromne. Ikoniczne skojarzenia jego nazwiska z wielkimi piłkarzami, spora kwota, za jaką przychodził do „Juve”, oraz określenie go mianem jednej z twarzy projektu, jakim było odświeżenie kadry drużyny z północy Włoch. Czy dał radę im sprostać?
