
Bramkarz, który do Serie A doszedł przez niższe ligi i z Fiorentiną zagrał w finałach Ligi Konferencji 2023 i 2024.
Urodził się 8 marca 1990 roku w San Felice a Cancello w prowincji Caserta. Jako dziecko grał z bratem na podwórku. Mówił, że do bramki trafił nie dlatego, że był najsłabszy, tylko dlatego, że był mały. Rzucał się na beton, a rola od razu mu się spodobała: jak mówił, kto rodzi się bramkarzem, umiera jako bramkarz. Uparty ojciec przekonał go do kilku testów i w końcu przyjęło go US Avellino, w którego juniorach zaczął grać.
W 2009 roku uznał, że czas wyjść z Primavery Avellino, i zaczął grać seniorsko w Nocerinie. Potem trafił do SS Milazzo, a w 2011 roku do Catanii. W Serie A zadebiutował w kwietniu 2012 roku w przegranym 0:3 meczu z Cagliari, ale w Catanii zbyt wiele nie grał. Kolejne lata spędził w Serie B: w sezonie 2013/2014 na wypożyczeniu w Avellino, a w latach 2015-2017 w Salernitanie. W lipcu 2017 roku przeszedł do Empoli, które w sezonie 2017/2018 awansowało do Serie A. Jako podstawowy bramkarz zagrał w tym sezonie tylko w trzech ostatnich meczach.
W sezonie 2018/2019, gdy kontuzjowany był pierwszy bramkarz Empoli, w wieku 28 lat zagrał w Serie A w pierwszych ośmiu meczach. W remisie 1:1 z AC Milan miał dziesięć obron. W styczniu 2019 roku ACF Fiorentina wypożyczyła go z Empoli, a w lipcu 2019 roku zatrzymała na stałe. Jako rezerwowy miał przed sobą Bartłomieja Drągowskiego i Albana Lafonta. To się zmieniło, gdy trenerem został Vincenzo Italiano, który cenił jego grę nogami i stawiał na tego, kto na to zasługiwał. We wrześniu 2021 roku w Bergamo Terracciano zagrał od pierwszej minuty zamiast Drągowskiego i stał się pierwszym bramkarzem.
Latem 2022 roku do klubu przyszedł Pierluigi Gollini i Terracciano wrócił na ławkę w lidze, ale grał w pucharach. 25 sierpnia 2022 roku w rewanżu baraży Ligi Konferencji z FC Twente obronił strzał w 97. minucie, dzięki czemu Fiorentina awansowała do fazy grupowej. W 2023 roku zagrał w dwóch finałach: Pucharu Włoch z Interem Mediolan (1:2, 24 maja) i Ligi Konferencji z West Ham United (1:2, 7 czerwca, Praga). Rok później, 29 maja 2024 roku, zagrał 120 minut w finale Ligi Konferencji z Olympiakosem Pireus, przegranym 0:1 po dogrywce w Atenach.
18 lipca 2025 roku Fiorentina i AC Milan ogłosiły jego transfer definitywny do Milanu.
Opisywano go jako bramkarza odważnego w interwencjach i pewnego, gdy dostaje piłkę pod nogi. Trener Italiano cenił go za grę nogami.
Minuty w sezonie
0′0 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | AC Milan | Serie A | 2 | 124 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Włoch | AC Milan | Puchar Włoch | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025Serie A | ACF Fiorentina | Serie A | 3 | 270 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Konferencji | ACF Fiorentina | Liga Konferencji | 6 | 540 | 0 | 0 |
| 2024/2025 | AC Milan | – | – | – | – | |
| 2023/2024Serie A | ACF Fiorentina | Serie A | 32 | 2880 | 0 | 0 |
| 2022/2023Serie A | ACF Fiorentina | Serie A | 22 | 1980 | 0 | 0 |
| 2022/2023 | AC Milan | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | ACF Fiorentina | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | ACF Fiorentina | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | ACF Fiorentina | – | – | – | – | |
| 2018/2019Puchar Włoch | Empoli FC | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2018/2019 | ACF Fiorentina | – | – | – | – | |
| 2017/2018Puchar Włoch | Empoli FC | Puchar Włoch | 0 | – | 0 | 0 |
| 2016/2017Puchar Włoch | Salernitana | Puchar Włoch | 1 | 120 | 0 | 0 |
| 2015/2016 | Salernitana | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | Catania | – | – | – | – | |
| 2013/2014 | US Avellino | – | – | – | – | |
| 2012/2013Serie A | Catania | Serie A | 0 | – | 0 | 0 |
| 2011/2012Serie A | Catania | Serie A | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2009/2010 | Nocerina | – | – | – | – |





