
Środkowy pomocnik z Niort, reprezentant Mauritanii, od stycznia 2026 roku w Lecce.
Urodził się 9 marca 2004 roku w Niort we Francji. Jego ojciec Cheikh grał w reprezentacji Mauritanii w latach 80., a ojciec i babcia pochodzą z mauretańskiego miasta Rosso. To ojciec zaraził go piłką i trenował go od małego; w domu, jak mówił, liczył się tylko futbol, także dla jego starszego brata. Od dziecka trenował w Chamois Niortais.
W lutym 2021 roku, jako 17-latek z juniorów Niort, pojechał do Mauritanii na kwalifikacje do Pucharu Narodów Afryki U-17. Był to jego pierwszy pobyt w tym kraju. Strzelił gola Mali, przegrywając 1:4, a Mauritania odpadła z eliminacji. Mógł reprezentować Francję, Senegal albo Mauritanię i wybrał Mauritanię: jak tłumaczył, to kraj, który wiele dla niego znaczy, i tam zaufano mu w kadrach U-17 i U-23, a grał w niej też jego ojciec.
Do pierwszej drużyny Niort został po raz pierwszy powołany w styczniu 2022 roku, jako 17-latek, na mecz z Caen. W Ligue 2 zadebiutował w marcu 2022 roku. W sezonie 2022/2023 zagrał dziewięć razy w środku pola i strzelił gola w meczu z Bastią, ale Niort spadło do trzeciej ligi. Pomocnik został wolnym zawodnikiem, bo klub stracił licencję na prowadzenie akademii, i w lipcu 2023 roku, mając 19 lat, podpisał kontrakt z grającym w Ligue 2 Pau FC.
W grudniu 2023 roku trener Amir Abdou powołał go na Puchar Narodów Afryki w Wybrzeżu Kości Słoniowej. Ngom był najmłodszym zawodnikiem w kadrze Mauritanii, a Mauritania odpadła w 1/8 finału po porażce 0:1 z Republiką Zielonego Przylądka. W Pau w sezonie 2023/2024 grał niewiele, a w sezonie 2024/2025 prawie trzykrotnie zwiększył liczbę minut i został podstawowym defensywnym pomocnikiem zespołu.
W sierpniu 2025 roku Pau sprzedało go do Estrela da Amadora, a on podpisał czteroletni kontrakt. Lecce sprowadziło już wcześniej z Estrela Kialondę Gaspara, Tiago Gabriela i Danilo Veigę. 13 stycznia 2026 roku Lecce ogłosiło, że Ngom przechodzi do klubu na stałe, z kontraktem do 2029 roku, i został pierwszym Mauretańczykiem w historii klubu.
Na pierwszej konferencji prasowej powiedział, że od początku jest środkowym pomocnikiem, że wchodzi mocno w każdą piłkę i dobrze ją odbiera, oraz że zagra tam, gdzie trener zechce. Mówił też, że nie był przyzwyczajony do tak licznej publiczności. Pierwszy raz w podstawowym składzie wystąpił w marcu 2026 roku w wygranym przez Lecce meczu z Cremonese, obok Ylbera Ramadaniego, przy komplecie 28 tysięcy widzów na Via del Mare. Eusebio Di Francesco wystawił go, bo Omri Gandelman miał kłopoty z kolanem. Grał spokojnie i pokazał, że nie tylko niszczy akcje rywali, ale też potrafi budować grę.
Jest środkowym pomocnikiem o defensywnym profilu. W układzie z dwoma pomocnikami gra obok rozgrywającego, a przy trzech może występować na każdej pozycji, jako osłona obrony albo „ósemka”, w której ważniejszy od wejść w pole karne jest dynamizm w pracy bez piłki. Ma dobry strzał z prawej nogi z dystansu. Z piłką wyróżnia się na krótkim dystansie, choć okazjonalnie potrafi szybko zmienić stronę gry. On sam mówił, że jest dobry w odbiorze i potrafi się dostosować, a także ma dobry zmysł ofensywny.
W reprezentacji Mauritanii U-17 zagrał w 2021 roku w eliminacjach Pucharu Narodów Afryki. Do kadry seniorów został powołany w grudniu 2023 roku na Puchar Narodów Afryki. W marcu 2026 roku zagrał w towarzyskim meczu z Argentyną na La Bombonerze w Buenos Aires, który Mauritania przegrała 1:2.
0
0
6,6
Minuty w sezonie
575′9 z 9 meczów





