Francja
Mistrz świata z 2018 roku, napastnik mocny w powietrzu i utrzymujący piłkę dla partnerów.
Urodził się 30 września 1986 roku w Chambéry. Dorastał we Froges niedaleko Grenoble. Jako trzynastolatek przeszedł z Olympique Club de Froges do akademii Grenoble.
Zanim przebił się do najwyższej ligi francuskiej, grał na drugim i trzecim poziomie rozgrywek. W 2010 roku trafił do Montpellier. Dwa lata później zdobył z tym klubem mistrzostwo Francji i został królem strzelców Ligue 1.
1 stycznia 2017 roku, grając w Arsenalu, strzelił Crystal Palace gola skorpionem po kontrataku i dośrodkowaniu Alexisa Sáncheza. Piłka wpadła do bramki po odbiciu od poprzeczki. Giroud opowiadał, że podanie dotarło nieco za jego plecy, stracił równowagę i próbował tylko zmienić kierunek lotu piłki, bo nigdy wcześniej nie próbował takiego zagrania. Za tę bramkę otrzymał Nagrodę Puskása FIFA.
W styczniu 2018 roku zamienił Arsenal na Chelsea. Półtora roku później spotkał się z dawnym klubem w finale Ligi Europy w Baku. W wygranym przez Chelsea 4:1 meczu otworzył wynik, wywalczył rzut karny i asystował przy golu Edena Hazarda. Nie celebrował swojego trafienia, a finał wspominał jako połączenie radości z obawą przed wynikiem spotkania z byłym zespołem.
Po grze w AC Milan w 2024 roku wyjechał do Los Angeles FC, chcąc przeżyć z rodziną coś nowego i poznać zachodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych. Pobyt w MLS przypomniał mu jednak, jak bardzo brakowało mu atmosfery europejskich stadionów i emocji wielkich rozgrywek. W 2025 roku wrócił do Francji, podpisując umowę z LOSC Lille.
Do Lille przyciągała go również możliwość przekazania doświadczenia młodszym piłkarzom. Wybierając klub, brał pod uwagę współpracę z Brunonem Génésio, z którym podzielał spojrzenie na futbol i dobrze się porozumiewał.
Giroud utrzymuje piłkę w ataku. Jest mocny w pojedynkach powietrznych i wykonuje biegi w boczne sektory boiska. W reprezentacji przyjmował też rolę starszego kolegi, który pomaga młodszym zawodnikom wykorzystać szansę na wielkim turnieju.
W seniorskiej reprezentacji Francji zadebiutował 11 listopada 2011 roku w towarzyskim meczu ze Stanami Zjednoczonymi. Na mistrzostwach świata w 2018 roku zagrał od początku finału z Chorwacją, wygranego przez Francję 4:2. Przed końcem turnieju mówił, że brak własnego gola nie będzie dla niego problemem, jeśli zespół zdobędzie mistrzostwo. Po ostatnim gwizdku finału objął Adila Ramiego i rozpłakał się, przeżywając spełnienie marzenia z dzieciństwa.
W 2022 roku został z Francją wicemistrzem świata. Po Euro 2024 zakończył karierę reprezentacyjną, w której zdobył 57 bramek.
13
z 90 możliwych
0
0
Łącznie · Na 90 min
