






Mistrz świata z 2018 roku, napastnik mocny w powietrzu i utrzymujący piłkę dla partnerów.
Urodził się 30 września 1986 roku w Chambéry. Dorastał we Froges niedaleko Grenoble. Jako trzynastolatek przeszedł z Olympique Club de Froges do akademii Grenoble.
Zanim przebił się do najwyższej ligi francuskiej, grał na drugim i trzecim poziomie rozgrywek. W 2010 roku trafił do Montpellier. Dwa lata później zdobył z tym klubem mistrzostwo Francji i został królem strzelców Ligue 1.
1 stycznia 2017 roku, grając w Arsenalu, strzelił Crystal Palace gola skorpionem po kontrataku i dośrodkowaniu Alexisa Sáncheza. Piłka wpadła do bramki po odbiciu od poprzeczki. Giroud opowiadał, że podanie dotarło nieco za jego plecy, stracił równowagę i próbował tylko zmienić kierunek lotu piłki, bo nigdy wcześniej nie próbował takiego zagrania. Za tę bramkę otrzymał Nagrodę Puskása FIFA.
W styczniu 2018 roku zamienił Arsenal na Chelsea. Półtora roku później spotkał się z dawnym klubem w finale Ligi Europy w Baku. W wygranym przez Chelsea 4:1 meczu otworzył wynik, wywalczył rzut karny i asystował przy golu Edena Hazarda. Nie celebrował swojego trafienia, a finał wspominał jako połączenie radości z obawą przed wynikiem spotkania z byłym zespołem.
Po grze w AC Milan w 2024 roku wyjechał do Los Angeles FC, chcąc przeżyć z rodziną coś nowego i poznać zachodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych. Pobyt w MLS przypomniał mu jednak, jak bardzo brakowało mu atmosfery europejskich stadionów i emocji wielkich rozgrywek. W 2025 roku wrócił do Francji, podpisując umowę z LOSC Lille.
Do Lille przyciągała go również możliwość przekazania doświadczenia młodszym piłkarzom. Wybierając klub, brał pod uwagę współpracę z Brunonem Génésio, z którym podzielał spojrzenie na futbol i dobrze się porozumiewał.
Giroud utrzymuje piłkę w ataku. Jest mocny w pojedynkach powietrznych i wykonuje biegi w boczne sektory boiska. W reprezentacji przyjmował też rolę starszego kolegi, który pomaga młodszym zawodnikom wykorzystać szansę na wielkim turnieju.
W seniorskiej reprezentacji Francji zadebiutował 11 listopada 2011 roku w towarzyskim meczu ze Stanami Zjednoczonymi. Na mistrzostwach świata w 2018 roku zagrał od początku finału z Chorwacją, wygranego przez Francję 4:2. Przed końcem turnieju mówił, że brak własnego gola nie będzie dla niego problemem, jeśli zespół zdobędzie mistrzostwo. Po ostatnim gwizdku finału objął Adila Ramiego i rozpłakał się, przeżywając spełnienie marzenia z dzieciństwa.
W 2022 roku został z Francją wicemistrzem świata. Po Euro 2024 zakończył karierę reprezentacyjną, w której zdobył 57 bramek.
3
co 142 minut
2
6,8
Minuty w sezonie
426′9 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Ligue 1 | Lille OSC | Ligue 1 | 30 | 1623 | 7 | 1 |
| 2025/2026Liga Europy | Lille OSC | Liga Europy | 12 | 654 | 4 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Francja | Mistrzostwa Europy | 4 | 65 | 0 | 0 |
| 2024/2025 | Los Angeles FC | – | – | – | – | |
| 2023/2024Serie A | AC Milan | Serie A | 35 | 2373 | 15 | 8 |
| 2023/2024Puchar Włoch | AC Milan | Puchar Włoch | 1 | 17 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Francja | Eliminacje ME | 8 | 300 | 3 | 1 |
| 2022/2023Serie A | AC Milan | Serie A | 33 | 2156 | 13 | 5 |
| 2022/2023Puchar Włoch | AC Milan | Puchar Włoch | 1 | 43 | 0 | 0 |
| 2021/2022Serie A | AC Milan | Serie A | 29 | 1903 | 11 | 3 |
| 2021/2022Puchar Włoch | AC Milan | Puchar Włoch | 4 | 359 | 3 | 0 |
| 2020/2021Premier League | Chelsea | Premier League | 17 | 754 | 4 | 0 |
| 2020/2021Puchar Ligi Angielskiej | Chelsea | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 94 | 1 | 0 |
| 2019/2020Premier League | Chelsea | Premier League | 18 | 999 | 8 | 0 |
| 2019/2020Puchar Ligi Angielskiej | Chelsea | Puchar Ligi Angielskiej | 0 | – | 0 | 0 |
| 2018/2019Premier League | Chelsea | Premier League | 27 | 841 | 2 | 4 |
| 2018/2019Puchar Ligi Angielskiej | Chelsea | Puchar Ligi Angielskiej | 3 | 191 | 0 | 0 |
| 2017/2018Premier League | Chelsea | Premier League | 29 | 984 | 7 | 1 |
| 2017/2018Puchar Ligi Angielskiej | Arsenal | Puchar Ligi Angielskiej | 3 | 288 | 0 | 0 |
| 2016/2017Premier League | Arsenal | Premier League | 29 | 1194 | 12 | 3 |
| 2016/2017Puchar Ligi Angielskiej | Arsenal | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 24 | 0 | 1 |
| 2015/2016Premier League | Arsenal | Premier League | 38 | 2424 | 16 | 6 |
| 2015/2016Puchar Ligi Angielskiej | Arsenal | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2014/2015Premier League | Arsenal | Premier League | 27 | 1903 | 14 | 3 |
| 2013/2014Premier League | Arsenal | Premier League | 36 | 2993 | 15 | 8 |
| 2013/2014Puchar Ligi Angielskiej | Arsenal | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 23 | 0 | 0 |
| 2012/2013Premier League | Arsenal | Premier League | 34 | 2326 | 11 | 3 |
| 2012/2013Puchar Ligi Angielskiej | Arsenal | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 131 | 2 | 0 |
| 2011/2012Ligue 1 | Montpellier HSC | Ligue 1 | 36 | 3202 | 21 | 12 |
| 2011/2012 | Montpellier | – | – | – | – | |
| 2010/2011Ligue 1 | Montpellier HSC | Ligue 1 | 36 | 2725 | 12 | 5 |
| 2010/2011 | Montpellier | – | – | – | – | |
| 2009/2010 | Tours | – | – | – | – | |
| 2008/2009 | Tours | – | – | – | – | |
| 2007/2008 | Istres | – | – | – | – | |
| 2006/2007 | Grenoble | – | – | – | – | |
| 2005/2006 | Grenoble | – | – | – | – |
Olivier Giroud ma 40 lat. Urodził się 30 września 1986 roku.
Olivier Giroud jest zawodnikiem klubu Lille OSC (Ligue 1).
Olivier Giroud jest napastnikiem i gra z numerem 9.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 13 meczów, 3 gole, 2 asysty (stan na 21 listopada 2026).
Olivier Giroud został mistrzem świata z Francją w 2018 roku. Wygrał też między innymi Ligę Mistrzów z Chelsea w 2021 roku, mistrzostwo Francji z Montpellier w 2012 roku i mistrzostwo Włoch z AC Milan w 2022 roku.
Olivier Giroud dostał Nagrodę Puskása FIFA za gola strzelonego skorpionem Crystal Palace 1 stycznia 2017 roku, gdy grał w Arsenalu. Piłka wpadła do bramki po odbiciu od poprzeczki, a on sam mówił, że nigdy wcześniej nie próbował takiego zagrania.
Olivier Giroud strzelił 57 bramek w reprezentacji Francji. Karierę reprezentacyjną zakończył po Euro 2024, a zadebiutował 11 listopada 2011 roku w meczu towarzyskim ze Stanami Zjednoczonymi.
Olivier Giroud w 2025 roku wrócił do Francji i podpisał umowę z LOSC Lille. Pobyt w MLS przypomniał mu, jak brakowało mu atmosfery europejskich stadionów i emocji wielkich rozgrywek, a w Lille chciał też przekazać doświadczenie młodszym piłkarzom.