O nich będzie głośno – Musa Barrow, kolejny afrykański talent w Serie A

https://www.youtube.com/watch?v=1eSgL12gsmk

A potem wszystko siadło. Barrow co prawda dość regularnie pojawiał się na boisku, ale po pierwsze prawie zawsze z ławki, a po drugie kolejnego, i ostatniego, gola dla Atalanty strzelił dopiero w maju 2019. Dziewięć miesięcy bez bramki. Gasperini włączył jednak Barrowa do kadry na nowy sezon, choć szans młody napastnik dostawał bardzo mało. Nie widząc w nim przyszłości, ekipa z Bergamo wypożyczyła (w styczniu), a następnie sprzedała (w czerwcu, umowa wypożyczenia zawierała obowiązek wykupu zawodnika po sześciu miesiącach) Barrowa do Bolonii. Transfer opiewał na kwotę 13 milionów euro i został zawarty na cztery lata. I to był strzał w dziesiątkę. Dla Bolonii, rzecz jasna.

Bolonia + Musa = gole

W Bolonii z miejsca stał się czołową postacią drużyny. W pierwszych dwóch meczach, jak to często z nowymi bywa, wszedł z ławki, co potem zdarzyło się jeszcze tylko raz. 13 występów od pierwszej minuty, raz 90 minut na ławce (z Milanem, wynikało to z wyboru taktycznego trenera). No ale to w końcu napastnik. Strzela? Strzela. I to jak! Trafił ze Spal, z Romą (w Rzymie, dwukrotnie), Sampdorią, Cagliari, Interem (zwycięski gol na Giuseppe Meazza), Sassuolo, Napoli i Lecce. Jest niezwykle regularny i jego gole często zapewniają punkty. Czego chcieć więcej?

Jego występy w ostatnim czasie były tak fantastyczne, że został umieszczony w drużynie miesiąca w czerwcu wg portalu WhoScored (jedenastka złożona jest z zawodników grających w pięciu najsilniejszych ligach Europy). I raczej nie będzie to jednorazowy wybryk.

„Skorpiony” coraz groźniejsze

Silny napastnik jest już też częścią kadry narodowej Gambii, w której zaczyna tworzyć się ciekawa drużyna, o czym pisaliśmy już tydzień temu. Barrow wystąpił w narodowych barwach siedmiokrotnie, strzelając jedną bramkę – przeciw drużynie Maroka w spotkaniu towarzyskim. Gambia, z Barrowem w kadrze, zaczęła pod koniec 2019 kwalifikacje do kolejnej edycji Pucharu Narodów Afryki. Po dwóch meczach „Skorpiony” są liderem z czterema punktami na koniec. Gambia jeszcze nigdy nie zagrała w PNA. Rywali w grupie ma trudnych – DR Konga, Angolę i Gabon, ale na razie jest dobrze. Warto pamiętać, że Gambijczycy byli losowani z ostatniego, piątego koszyka (musieli więc przedzierać się przez rundę wstępną, w której wyeliminowali Dżibuti). Na turniej w Kamerunie w 2021 awans uzyskają dwie najlepsze drużyny z każdej grupy.

Musów dwóch

W Bolonii gra jeszcze jeden Gambijczyk. Ten drugi też ma na imię Musa i też jest napastnikiem, choć jego historia jest nieco inna. Po meczu z Interem Musa Barrow poprosił o koszulkę… właśnie tego drugiego Musę. Musę Juwarę. Obaj rozmontowali utytułowanego rywala – Juwara wyrównał, a Barrow strzelił zwycięskiego gola. Od momentu przejścia do Bolonii Barrow wyraźnie daje znać, że świetnie czuje się w stolicy regionu Emilia-Romania. Ewidentnie coś w tej Bolonii jest, że potrafiła z Barrowa wyciągnąć to, co ma najlepsze. Liczby ma kapitalne – dziewięć goli uzbierał w zaledwie 16 występach i pomógł Bolonii w bardzo spokojnym utrzymaniu.

Jest też chemia pomiędzy Mihajlovicie, a Gambijczykiem, co jest chyba jeszcze ważniejsze. Warto obserwować tego wciąż młodego piłkarza i jego poczynania w Serie A i w międzynarodowych potyczkach na Czarnym Lądzie, bo w tym momencie wygląda na to, że będzie to jeden z ciekawszych graczy z Afryki w całej Europie. Niewykluczone, że Bolonia zarobi na nim jeszcze sporo pieniędzy. A może i Gambia wreszcie wystąpi, również dzięki jego golom, na wielkiej imprezie?

• Atalanta Bergamo
• Bologna
• Musa Barrow
• Musa Juwara
• Sinisa Mihajlović

https://www.youtube.com/watch?v=1eSgL12gsmk

A potem wszystko siadło. Barrow co prawda dość regularnie pojawiał się na boisku, ale po pierwsze prawie zawsze z ławki, a po drugie kolejnego, i ostatniego, gola dla Atalanty strzelił dopiero w maju 2019. Dziewięć miesięcy bez bramki. Gasperini włączył jednak Barrowa do kadry na nowy sezon, choć szans młody napastnik dostawał bardzo mało. Nie widząc w nim przyszłości, ekipa z Bergamo wypożyczyła (w styczniu), a następnie sprzedała (w czerwcu, umowa wypożyczenia zawierała obowiązek wykupu zawodnika po sześciu miesiącach) Barrowa do Bolonii. Transfer opiewał na kwotę 13 milionów euro i został zawarty na cztery lata. I to był strzał w dziesiątkę. Dla Bolonii, rzecz jasna.

Bolonia + Musa = gole

W Bolonii z miejsca stał się czołową postacią drużyny. W pierwszych dwóch meczach, jak to często z nowymi bywa, wszedł z ławki, co potem zdarzyło się jeszcze tylko raz. 13 występów od pierwszej minuty, raz 90 minut na ławce (z Milanem, wynikało to z wyboru taktycznego trenera). No ale to w końcu napastnik. Strzela? Strzela. I to jak! Trafił ze Spal, z Romą (w Rzymie, dwukrotnie), Sampdorią, Cagliari, Interem (zwycięski gol na Giuseppe Meazza), Sassuolo, Napoli i Lecce. Jest niezwykle regularny i jego gole często zapewniają punkty. Czego chcieć więcej?

Jego występy w ostatnim czasie były tak fantastyczne, że został umieszczony w drużynie miesiąca w czerwcu wg portalu WhoScored (jedenastka złożona jest z zawodników grających w pięciu najsilniejszych ligach Europy). I raczej nie będzie to jednorazowy wybryk.

„Skorpiony” coraz groźniejsze

Silny napastnik jest już też częścią kadry narodowej Gambii, w której zaczyna tworzyć się ciekawa drużyna, o czym pisaliśmy już tydzień temu. Barrow wystąpił w narodowych barwach siedmiokrotnie, strzelając jedną bramkę – przeciw drużynie Maroka w spotkaniu towarzyskim. Gambia, z Barrowem w kadrze, zaczęła pod koniec 2019 kwalifikacje do kolejnej edycji Pucharu Narodów Afryki. Po dwóch meczach „Skorpiony” są liderem z czterema punktami na koniec. Gambia jeszcze nigdy nie zagrała w PNA. Rywali w grupie ma trudnych – DR Konga, Angolę i Gabon, ale na razie jest dobrze. Warto pamiętać, że Gambijczycy byli losowani z ostatniego, piątego koszyka (musieli więc przedzierać się przez rundę wstępną, w której wyeliminowali Dżibuti). Na turniej w Kamerunie w 2021 awans uzyskają dwie najlepsze drużyny z każdej grupy.

Musów dwóch

W Bolonii gra jeszcze jeden Gambijczyk. Ten drugi też ma na imię Musa i też jest napastnikiem, choć jego historia jest nieco inna. Po meczu z Interem Musa Barrow poprosił o koszulkę… właśnie tego drugiego Musę. Musę Juwarę. Obaj rozmontowali utytułowanego rywala – Juwara wyrównał, a Barrow strzelił zwycięskiego gola. Od momentu przejścia do Bolonii Barrow wyraźnie daje znać, że świetnie czuje się w stolicy regionu Emilia-Romania. Ewidentnie coś w tej Bolonii jest, że potrafiła z Barrowa wyciągnąć to, co ma najlepsze. Liczby ma kapitalne – dziewięć goli uzbierał w zaledwie 16 występach i pomógł Bolonii w bardzo spokojnym utrzymaniu.

Jest też chemia pomiędzy Mihajlovicie, a Gambijczykiem, co jest chyba jeszcze ważniejsze. Warto obserwować tego wciąż młodego piłkarza i jego poczynania w Serie A i w międzynarodowych potyczkach na Czarnym Lądzie, bo w tym momencie wygląda na to, że będzie to jeden z ciekawszych graczy z Afryki w całej Europie. Niewykluczone, że Bolonia zarobi na nim jeszcze sporo pieniędzy. A może i Gambia wreszcie wystąpi, również dzięki jego golom, na wielkiej imprezie?