Pierwsza kolejka La Liga za nami, teraz czas na pierwszy w tym sezonie hiszpański klasyk. FC Barcelona już jutro podejmie na Camp Nou Real Madryt w pierwszym spotkaniu o krajowy superpuchar. Zwycięzca dwumeczu już na starcie zyska nad rywalem sporą psychologiczną przewagę.
Liczenie, ile Gran Derbi mieliśmy w ostatnim czasie okazję oglądać, jest robotą bardzo żmudną. Zawodnicy z Katalonii spotykali się z graczami z Kastylii absurdalnie często. I w Copa del Rey, i w superpucharze, i w lidze, i w Lidze Mistrzów – wszędzie były te przeklęte Los Clasicos. Każde kolejne starcie było coraz bardziej wyprane z emocji, coraz bardziej czarno-białe, wyblakłe, nudne, przewidywalne… Wszyscy zdążyli zapomnieć o czasach, gdy spotkanie na szczycie poprzedzały dni gorączkowego oczekiwania. Teraz trochę się zmuszamy. Bo trzeba, bo Real, bo Barcelona, bo Messi, bo Ronaldo, bo cholera wie co jeszcze.
Jose Mourinho (fot. Skysports.com)
Tegoroczny superpuchar nie wzbudza w mediach zbyt wielkiego szumu. „Marca”, jak to „Marca”, poświęciła mu całą okładkę, ale emocji znanej z poprzednich lat nie dało się wyczuć ani grama. Ot, podobizny Tito i Mourinho i nagłówek informujący o tym, że mamy do czynienia z najważniejszym meczem piłkarskiej jesieni w Hiszpanii. „As” również nie silił się na podgrzewanie atmosfery i poinformował nas tylko, że przyjazd Realu do Barcelony sprawi, że Camp Nou zapełni się wreszcie do ostatniego miejsca. Dla Katalończyków z „Mundo Deportivo” i „Sportu” superpuchar tematem w środę nie był wcale. Dziennikarze dwóch poczytnych dzienników sportowych skupiły się na transferze Aleksa Songa. Starcie z Madrytem zostało wciśnięte gdzieś w kąt strony. Taka sytuacja jeszcze parę lat temu byłaby nie do pomyślenia. Ale tempores mutant mores. Czasy są takie, a nie inne, więc i obyczaje muszą się zmienić. Teraz, gdy futbol w Hiszpanii stał się absurdalnie niesprawiedliwym wyścigiem dwóch koni, emocje zeszły na dalszy plan. Jose Mourinho na przedmeczowej konferencji prasowej powiedział, że bez chwili wahania wymieniłby triumf w superpucharze na zwycięstwo w rozgrywkach ligowych. Wiadomo – zagrywka psychologiczna. Ale zagrywka strasznie sprytna, bardzo wygodna. No bo z jednej strony Portugalczyk zdjął z barków swoich chłopców chociaż część presji, a z drugiej zarzucił ciut ciężaru na plecy rywali. Deprecjonowanie to jedna z głównych broni szkoleniowca. Trofea, których jego chłopcy nie wygrywają, nie są ważne. Trofea przez nich wznoszone to wydarzenia ze wszech miar historyczne. Żeby zasiać jeszcze większe ziarno niepewności w głowach rywali, Jose tym swoim beznamiętnym, znudzonym głosem stwierdził, że nie spodziewa się porażki. A potem, jakżeby inaczej, wygłosił krótką laudację na cześć największego rywala. – Dla mnie Barcelona jest Barceloną i kropka. – powiedział Portugalczyk, wysyłając w świat jasny przekaz: „Walczymy z bardzo mocnym rywalem o trofeum, które nie jest dla nas jakoś szczególnie ważne, ale i tak spodziewamy się wygranej”.
To nie jest Guardiola, to nie jest Vilanova, to Barcelona. To jest ekipa złożona praktycznie z tych samych zawodników co w poprzednich rozgrywkach, drużyna z wypracowanym stylem, który bardzo łatwo może ulec modyfikacji, bo nie ma nawet dwóch graczy o identycznej charakterystyce. Każdego coś wyróżnia. Dla mnie Barcelona zawsze będzie klubem z wielkim potencjałem, z wielkimi zawodnikami i nie sądzę, żeby ekipa, z którą przyjdzie się nam mierzyć, była bardzo różna od tych z przeszłości
A co na to Tito? Tito, wzorem Guardioli, nie zdecydował się na wymianę uszczypliwości z Mourinho. Słuchając konferencji prasowej Katalończyka, można było odnieść wrażenie, że ten facet po prostu mówi wszystko tak, żeby uniknąć najmniejszej chociażby kontrowersji. Pepe nie zagra? To świetny zawodnik, życzymy mu bardzo dobrze. Mourinho umniejsza wartość trofeum? Dla mnie każdy tytuł jest tak samo ważny. Kto zagra na bramce? Zdecydujemy jutro. Kto zagra w ataku? Zdecydujemy jutro… Ręce opadają. Zero konkretów. Ale może to taka taktyka? Taka stylizacja? Na konferencji Vilanova powie, że smutno mu, że na murawie nie będzie tak znakomitego zawodnika jak Pepe, a w szatni razem z Messim wypije lampkę szampana, świętując absencję Portugalczyka. W Barcelonie wszyscy wiedzą, że jeśli tylko przywdzieje się strój dobrego policjanta, można w społecznej świadomości bardzo dużo ugrać na porównaniach z toczącym pianę raptusem Mourinho.
Tytułowa wojna światów z każdym kolejnym El Clasico staje się coraz bardziej wyrazista. Obie strony rzadko wychodzą z roli. Diabeł z Madrytu dumnie pręży pierś, jeszcze przed meczem czekając na zawieszenie na szyi medalu dla zwycięzcy, podczas gdy barceloński anioł siedzi cichutko w kącie. Dopiero na boisku okazuje się, że Lucyfer nie jest wcale Lucyferem, a archanioł Gabriel nie ma w sobie niczego z archanioła. Rywale zdejmują maski i grają na takich samych zasadach i na tym samym poziomie. Jednak to przed meczem, nie w jego trakcie, toczy się walka o rząd dusz. Wojna światów to konflikt, w którym nie ma neutralności. Albo nienawidzisz Busquetsa, albo Pepego. Albo jesteś w stanie godzinami rozwodzić się nad zaletami Messiego, albo obudzony w środku nocy recytujesz mocne strony Cristiano. Nawet jeśli mienisz się fanem ligi angielskiej, niemieckiej czy włoskiej, fanem znudzonym ciągłymi Gran Derbi, mecz oglądał będziesz, bo takie są reguły. Będziesz oglądał i będziesz sobie myślał, że dobrze byłoby, gdyby ten aragoński sędzia dał w końcu Alvesowi kartkę za nurkowanie, że dobrze byłoby jakoś ukarać tego sadystycznego Sergio Ramosa.
To wypranie z emocji, które zabrało nam prawdziwe hiszpańskie klasyki, pozwoliło nam dostrzec coś, czego wcześniej nie byliśmy jeszcze nigdy świadkami. Mecz dwóch drużyn, dwóch wielkich rywali urósł do rozmiarów czegoś swym ogromem przytłaczającego rozgrywki ligowe i pucharowe. Kilkanaście pojedynków Barcelony z Realem doprowadziło do sytuacji, gdy za coś normalnego uważamy duopol, gdy meczów nie traktujemy już jak mecze. Musimy szukać drugiego dna, dobudowywać sobie ideologię, wyśmiewając katalońskich aktorów i madryckich sadystów. Coś, co było solą hiszpańskiego futbolu, osiągnęło ostatnio tak wielkie rozmiary, że nie sposób powiedzieć, do czego to wszystko doprowadzi. Pewnie implozji, bo takie historie nie są stworzone do happy endów.
Ale to już materiał na oddzielną historię. Teraz ważna jest tylko złożona z dwóch bitew wojna, jaką stoczą w ciągu najbliższych dni dwaj wielcy przeciwnicy. Barcelona ugości Real na własnym terenie swoją żelazną jedenastką. Madryt przyjedzie osłabiony brakiem Pepego. Czy to będzie klucz do zwycięstwa gospodarzy? Jose Mourinho powiedział na konferencji, że miejsce Portugalczyka zajmie Albiol. Nie trzeba być wróżem, by dojść do wniosku, że słowa byłego szkoleniowca Interu ucieszyły barcelonistów. Albiol kontra Messi? Albiol kontra Iniesta? Nie brzmi to zbyt dobrze. Ale przecież równie absurdalne zdają się stwierdzenia, że Dani Alves będzie w stanie zatrzymać któregoś z madryckich skrzydłowych. Kto wie, może czeka nas mecz błędów, mecz napastników, nie obrońców. Może czeka nas mecz, na jaki czekamy od lat?
Pierwsza kolejka La Liga za nami, teraz czas na pierwszy w tym sezonie hiszpański klasyk. FC Barcelona już jutro podejmie na Camp Nou Real Madryt w pierwszym spotkaniu o krajowy superpuchar. Zwycięzca dwumeczu już na starcie zyska nad rywalem sporą psychologiczną przewagę.
Liczenie, ile Gran Derbi mieliśmy w ostatnim czasie okazję oglądać, jest robotą bardzo żmudną. Zawodnicy z Katalonii spotykali się z graczami z Kastylii absurdalnie często. I w Copa del Rey, i w superpucharze, i w lidze, i w Lidze Mistrzów – wszędzie były te przeklęte Los Clasicos. Każde kolejne starcie było coraz bardziej wyprane z emocji, coraz bardziej czarno-białe, wyblakłe, nudne, przewidywalne… Wszyscy zdążyli zapomnieć o czasach, gdy spotkanie na szczycie poprzedzały dni gorączkowego oczekiwania. Teraz trochę się zmuszamy. Bo trzeba, bo Real, bo Barcelona, bo Messi, bo Ronaldo, bo cholera wie co jeszcze.
Jose Mourinho (fot. Skysports.com)
Tegoroczny superpuchar nie wzbudza w mediach zbyt wielkiego szumu. „Marca”, jak to „Marca”, poświęciła mu całą okładkę, ale emocji znanej z poprzednich lat nie dało się wyczuć ani grama. Ot, podobizny Tito i Mourinho i nagłówek informujący o tym, że mamy do czynienia z najważniejszym meczem piłkarskiej jesieni w Hiszpanii. „As” również nie silił się na podgrzewanie atmosfery i poinformował nas tylko, że przyjazd Realu do Barcelony sprawi, że Camp Nou zapełni się wreszcie do ostatniego miejsca. Dla Katalończyków z „Mundo Deportivo” i „Sportu” superpuchar tematem w środę nie był wcale. Dziennikarze dwóch poczytnych dzienników sportowych skupiły się na transferze Aleksa Songa. Starcie z Madrytem zostało wciśnięte gdzieś w kąt strony. Taka sytuacja jeszcze parę lat temu byłaby nie do pomyślenia. Ale tempores mutant mores. Czasy są takie, a nie inne, więc i obyczaje muszą się zmienić. Teraz, gdy futbol w Hiszpanii stał się absurdalnie niesprawiedliwym wyścigiem dwóch koni, emocje zeszły na dalszy plan. Jose Mourinho na przedmeczowej konferencji prasowej powiedział, że bez chwili wahania wymieniłby triumf w superpucharze na zwycięstwo w rozgrywkach ligowych. Wiadomo – zagrywka psychologiczna. Ale zagrywka strasznie sprytna, bardzo wygodna. No bo z jednej strony Portugalczyk zdjął z barków swoich chłopców chociaż część presji, a z drugiej zarzucił ciut ciężaru na plecy rywali. Deprecjonowanie to jedna z głównych broni szkoleniowca. Trofea, których jego chłopcy nie wygrywają, nie są ważne. Trofea przez nich wznoszone to wydarzenia ze wszech miar historyczne. Żeby zasiać jeszcze większe ziarno niepewności w głowach rywali, Jose tym swoim beznamiętnym, znudzonym głosem stwierdził, że nie spodziewa się porażki. A potem, jakżeby inaczej, wygłosił krótką laudację na cześć największego rywala. – Dla mnie Barcelona jest Barceloną i kropka. – powiedział Portugalczyk, wysyłając w świat jasny przekaz: „Walczymy z bardzo mocnym rywalem o trofeum, które nie jest dla nas jakoś szczególnie ważne, ale i tak spodziewamy się wygranej”.
To nie jest Guardiola, to nie jest Vilanova, to Barcelona. To jest ekipa złożona praktycznie z tych samych zawodników co w poprzednich rozgrywkach, drużyna z wypracowanym stylem, który bardzo łatwo może ulec modyfikacji, bo nie ma nawet dwóch graczy o identycznej charakterystyce. Każdego coś wyróżnia. Dla mnie Barcelona zawsze będzie klubem z wielkim potencjałem, z wielkimi zawodnikami i nie sądzę, żeby ekipa, z którą przyjdzie się nam mierzyć, była bardzo różna od tych z przeszłości
A co na to Tito? Tito, wzorem Guardioli, nie zdecydował się na wymianę uszczypliwości z Mourinho. Słuchając konferencji prasowej Katalończyka, można było odnieść wrażenie, że ten facet po prostu mówi wszystko tak, żeby uniknąć najmniejszej chociażby kontrowersji. Pepe nie zagra? To świetny zawodnik, życzymy mu bardzo dobrze. Mourinho umniejsza wartość trofeum? Dla mnie każdy tytuł jest tak samo ważny. Kto zagra na bramce? Zdecydujemy jutro. Kto zagra w ataku? Zdecydujemy jutro… Ręce opadają. Zero konkretów. Ale może to taka taktyka? Taka stylizacja? Na konferencji Vilanova powie, że smutno mu, że na murawie nie będzie tak znakomitego zawodnika jak Pepe, a w szatni razem z Messim wypije lampkę szampana, świętując absencję Portugalczyka. W Barcelonie wszyscy wiedzą, że jeśli tylko przywdzieje się strój dobrego policjanta, można w społecznej świadomości bardzo dużo ugrać na porównaniach z toczącym pianę raptusem Mourinho.
Tytułowa wojna światów z każdym kolejnym El Clasico staje się coraz bardziej wyrazista. Obie strony rzadko wychodzą z roli. Diabeł z Madrytu dumnie pręży pierś, jeszcze przed meczem czekając na zawieszenie na szyi medalu dla zwycięzcy, podczas gdy barceloński anioł siedzi cichutko w kącie. Dopiero na boisku okazuje się, że Lucyfer nie jest wcale Lucyferem, a archanioł Gabriel nie ma w sobie niczego z archanioła. Rywale zdejmują maski i grają na takich samych zasadach i na tym samym poziomie. Jednak to przed meczem, nie w jego trakcie, toczy się walka o rząd dusz. Wojna światów to konflikt, w którym nie ma neutralności. Albo nienawidzisz Busquetsa, albo Pepego. Albo jesteś w stanie godzinami rozwodzić się nad zaletami Messiego, albo obudzony w środku nocy recytujesz mocne strony Cristiano. Nawet jeśli mienisz się fanem ligi angielskiej, niemieckiej czy włoskiej, fanem znudzonym ciągłymi Gran Derbi, mecz oglądał będziesz, bo takie są reguły. Będziesz oglądał i będziesz sobie myślał, że dobrze byłoby, gdyby ten aragoński sędzia dał w końcu Alvesowi kartkę za nurkowanie, że dobrze byłoby jakoś ukarać tego sadystycznego Sergio Ramosa.
To wypranie z emocji, które zabrało nam prawdziwe hiszpańskie klasyki, pozwoliło nam dostrzec coś, czego wcześniej nie byliśmy jeszcze nigdy świadkami. Mecz dwóch drużyn, dwóch wielkich rywali urósł do rozmiarów czegoś swym ogromem przytłaczającego rozgrywki ligowe i pucharowe. Kilkanaście pojedynków Barcelony z Realem doprowadziło do sytuacji, gdy za coś normalnego uważamy duopol, gdy meczów nie traktujemy już jak mecze. Musimy szukać drugiego dna, dobudowywać sobie ideologię, wyśmiewając katalońskich aktorów i madryckich sadystów. Coś, co było solą hiszpańskiego futbolu, osiągnęło ostatnio tak wielkie rozmiary, że nie sposób powiedzieć, do czego to wszystko doprowadzi. Pewnie implozji, bo takie historie nie są stworzone do happy endów.
Ale to już materiał na oddzielną historię. Teraz ważna jest tylko złożona z dwóch bitew wojna, jaką stoczą w ciągu najbliższych dni dwaj wielcy przeciwnicy. Barcelona ugości Real na własnym terenie swoją żelazną jedenastką. Madryt przyjedzie osłabiony brakiem Pepego. Czy to będzie klucz do zwycięstwa gospodarzy? Jose Mourinho powiedział na konferencji, że miejsce Portugalczyka zajmie Albiol. Nie trzeba być wróżem, by dojść do wniosku, że słowa byłego szkoleniowca Interu ucieszyły barcelonistów. Albiol kontra Messi? Albiol kontra Iniesta? Nie brzmi to zbyt dobrze. Ale przecież równie absurdalne zdają się stwierdzenia, że Dani Alves będzie w stanie zatrzymać któregoś z madryckich skrzydłowych. Kto wie, może czeka nas mecz błędów, mecz napastników, nie obrońców. Może czeka nas mecz, na jaki czekamy od lat?
Komentarze30
~
~jago
co ty chcesz od ramosa
~
~E123
Ciągle, powtarzam CIĄGLE piszecie, że GD to wojna,
że Mourinho to diabeł a Guardiola to ten „dobry”
(lub na odwrót), zawsze coś wam nie pasuje, a i tak
OGLĄDACIE mecze Barcy i Realu…Jeżeli wam się
coś nie podoba to NIE OGLĄDAJCIE REALU I BARCY –
zróbcie sobie np. 5 letnią przerwę od zagrywek
Mourinho i aktorzenia Busquetsa, tak aby ich „czasy
minęły” – jeżeli ma wam to pomóc…
Nie zwracam na to takiej wielkiej uwagi, czy ten
powiedział, że SP nie jest tak ważny jak Liga, czy
ten traktuje każdy tytuł tak samo…Poprostu
oglądam mecz i tyle…
P
Pika
Głupi artykuł – serio
~
~///
TA STRONA SCHODZI NA PSY!!!
~
~....
Wie ktoś czy można będzie obejrzeć ten mecz w tv?
S
szwajc1212
Szatan Mourinho znowu w akcji . Czy ten arogant nie
rozumie że jego Realek zdobył tyle w zeszłym
sezonie co United Fergusona ? To tylko jeden pucharek
hm pojedyncze trofeum . To nic że w tarczy
wspólnoty potrzebne było zwycięstwo nad City a w
lidze wygranych było trzydzieści dwa . Jakie to ma
znaczenie że w bramkach jest sto dwadzieścia jeden
do trzech . A Benitez ? To jest trener . Hiszpan
zdobył w kilka miesięcy dwa puchary ( jakiś
superpuchar i KMŚ ) a ten przereklamowany Mourinho
potrzebował dwa sezony żeby wygrać tyle przez dwa
sezony pfff. Po co ten arogant się ciska ?
Odchodząc z Porto miał do rozegrania trzy
superturnieje .Grał w nich ? NIE !!! W następnym
sezonie w Interze Mediolan by mógł zagrać
następne trzy . Grał ? NIEEE !!! Ten człowiek ma
kompleks superpucharów bo „jego chłopcom” rzadko
się udaje je wygrać . Aż sześć razy trenerzy
którzy przejęli po nim schedę musieli ponieść
ten „krzyż”. Po co on się udziela ? Tito dobrze mu
odpowiedział że puchar to puchar .Superpuchary jak
sama nazwa wskazuje są super i tego się trzymajmy .
W ostatnich czterech latach Barcelona zdobyła siedem
takich pucharów i Mourinho jest zazdrosny . Wyjazdy
na KMŚ i mierzenie się z zespołami z Afryki i Azji
to jest coś czego Portugalczyk nie potrafi !!!
Konkluzja jest prosta hm o tych meczach nie jest
głośno dlatego że puchar jest pozbawiony prestiżu
. Jak się zespoły spotkają w lidze i lidze
mistrzów to też będzie cicho . Dlaczego ( por que
) ? Zanudził gran derbi Mourinho !!!
~
~dds
tvp1 transmisja jest
P
Pika
Transmisja w TVP1 dziś od godziny 21.45
~
~Bajer
Czytajac ten artykul mam wrazenie za autror ma cos
wspolnego z Rydzykiem bo beznadziejnie sypie aniolami
i diablami.
~J
~WDZ JLB
Wiadomo ze jestes kibicem barcy ale nie musisz
najezdzac na mourinho. Zaden trener nie wygrał 3
najlepszych lig krajowych tylko mourinho. Wiec idioto
osiagnij wiecej to zacznij mówić że mourinho to
trener bez perspektyw. i jeszcze nie pier dol ze Real
wygrał ,, jeden pucharek” bo to jest tytuł ligowy
cieciu. Lepiej powiedz co wygrała twoja barca. Zal
mi kibiców barcy przed kazdym meczem z realem jest
,,barca wygra”. Jakoś w decydującym starciu w
tamtym sezonie barca nie pokazała klasy na camp nou.
i Real został mistrzem.
~
~Ivan
Kolejna nudna potyczka Realu i Barcelony, ale
obejrzę bo i tak nie mam nic ciekawego do roboty.
Szkoda, że nasza żałosna telewizja nie puściła
super pucharu Włoch czy Niemiec. Faworyzowanie
płaczków.
~
~Wyindywidualizowany
BARCA FOREVER
~
~HASAN
Kiedy przeszedłeś na naszą strone?!? ;)
~
~Wyindywidualizowany
jestem z barca od zawsze na zawsze a real to
aktoreczki i panienki
~
~WTF???
„nasza strona”????? To tutaj jakieś sekty już się
tworzą???
~
~Wyindywidualizowany
barca to moje życie
~
~mephew
szkoda, że o niczym…
~
~kaw
Lepsze takie derby w telewizji oglądnąć niż
kopanine ekstraklasy lub żałosny występ
reprezentacji
P
Pika
To dzisiejszy Wyindywidualizowany:
m
(23-08-2012 15:02, ~Wyindywidualizowany)
jestem z barca od zawsze na zawsze a real to
aktoreczki i panienki
A to wczorajszy:
zamiana
(22-08-2012 19:27, ~Wyindywidualizowany)
Żenująca wymiana Pazzini nie da Milanowi tyle co
Cassano.MU ponad wszystko.Barcelona-aktorzyki.Je.ba.c
szejków z City
Tak więc zamknij japsko sezonowcu bo sam nie wiesz
za kim jesteś. elo.
B
Bertho
Zmieniasz kluby jak rękawiczki ( widać xD )
~
~Wyindywidualizowany
przecież ktoś się podszywa, głupie dzieci… iGol
powinien wprowadzić opcję rejestracji na konta na
nazwy albo na IP… zresztą, ja nie piszę tekstów
głupich jak sam autor wyżej i na poziomie
przedszkola.
Żegnam.
~
~Wyindywidualizowany
Ale to i tak nie zmienia tego że jestem wielkim
kibicem MU.Nienawidze City i innych klubów ligi
angielskiej w farsie grają płaczki
(BUSKETS,MASZERANO,PEDRO)
Jesteście ślepi kibicujcie MU bo to największy
klub na świecie.
~
~Wyindywidualizowany.
Ja kibicuję tylko United, a mnie (oryginalnego
Wyindywidualizowanego można łatwo poznać po
pisowni, bo zwracam na to ogromną uwagę). A nie
jakieś głupie teksty. Znam się na piłce lepiej
niż każdy z was razem wzięty, głupiutkie
dzieciaczki, a z iGolem załatwię, żeby wprowadzili
opcję IP albo rejestracji, bo to podszywanie jest
tak głupie, że aż żal tu wchodzić. Szkoda, że
na taki porządny wortal wchodzą takie ułomne
dzieci, które nawet nie skończyły jeszcze
podstawówki.
PS. Ten nade mną. Baranie, zaraz piszę do redakcji
iGol i dostaniesz tutaj bana na Ip. Spokojnie,
jeszcze raz tylko się podszyjesz, to inaczej sobie
porozmawiamy. Widać to dokładnie po sposobie
pisowni, twój wygląda jak typowa gimbusiarnia,
nawet nazwisk nie znasz, kretynie.
Cześć.
P
Pika
Zrób konto to bedzie wiadomo kto pisze.
~
~Jaro
Nie odpowiadaj na zaczepki tych pryszczatych
małolatów bo będziesz walczył jak Don Kichote z
wiatrakami.
~
~Browarynek
jak zwykle ironizujesz ;]
P
Pika
Poza tym co ci przeszkadza jak ktoś się pod Ciebie
podszywa. Mnie osobiście to akurat śmieszy jak
ktoś się podpisuje Pika i wypisuje głupoty nie
zdawając sobie sprawy że mój nick jest
podkreślony i ma odnośnik do profilu.
A tak w ogóle to się nie denerwuj bo mu i tak nic
nie zrobisz, ani Igol.pl
~
~Ivan
Kto ma problem z podszywaniem zakłada konto i
kłopoty znikają. Zresztą jeśli ktoś wykształci
swój styl wypowiedzi to tego tak łatwo się nie da
podrobić.
S
szwajc1212
HASAN
Po prostu uwierzyłem w „anioły” ;).
Browarynek
Myślałem że to pan Piotrek zaczął ;p.
~
~wyindywidualizowany
Barca króle ja niewiem jak można ich nie kochać
żartowałem se że lubię MU ja całe życie za
BARCĄ
