Nicolás Otamendi

Pochodzenie

Urodził się 12 lutego 1988 roku w Buenos Aires. Dorastał w El Talar, gdzie jako chłopiec dzielił czas między piłkę a boks. Siłę ćwiczył w miejscowej sali razem z kuzynem.

Dołączył do młodzieżowych drużyn Vélezu Sarsfield. W pierwszym zespole stałe miejsce dał mu Ricardo Gareca, którego po latach Otamendi nazywał trenerem ważnym dla swojej kariery.

Kariera

W sierpniu 2010 roku przeniósł się do FC Porto. W debiucie strzelił gola, a w pierwszym sezonie klub wygrał ligę portugalską, krajowy puchar i Ligę Europy. Po kilku latach w Portugalii, w 2014 roku, trafił do Valencii, która na początku wypożyczyła go do Atlético Mineiro.

W sezonie 2014/15 wrócił do Valencii i pomógł jej zająć czwarte miejsce w lidze hiszpańskiej. W styczniu 2015 roku strzelił zwycięskiego gola przeciw Realowi Madryt, kończąc jego serię 22 kolejnych zwycięstw we wszystkich rozgrywkach. Latem przeszedł do Manchesteru City. W sezonie 2017/18 był jednym z podstawowych obrońców drużyny Pepa Guardioli, która zdobyła mistrzostwo Anglii. Rok później dołożył drugi tytuł i Puchar Anglii; w pucharowych rozgrywkach strzelił gola Rotherham United.

W 2020 roku zamienił Manchester na Benfikę. Z czasem został jej kapitanem. W sezonie 2022/23, po powrocie z mistrzowskiego mundialu, prowadził zespół do ćwierćfinału Ligi Mistrzów i mistrzostwa Portugalii. Później wygrywał z Benfiką także Superpuchar Portugalii i Puchar Ligi Portugalskiej.

Sukcesy

• 2025 Puchar Ligi Portugalskiej z Benfiką
• 2023 Superpuchar Portugalii z Benfiką
• 2023 Mistrzostwo Portugalii z Benfiką
• 2022 Mistrzostwo świata z Argentyną
• 2022 Finalissima z Argentyną
• 2021 Copa América z Argentyną
• 2019 Puchar Anglii z Manchesterem City
• 2019 Mistrzostwo Anglii z Manchesterem City
• 2018 Mistrzostwo Anglii z Manchesterem City
• 2011 Liga Europy z FC Porto

Styl gry

Bronił agresywnie i zdecydowanie, często blokując strzały. Za Guardioli rozwinął wyprowadzanie piłki z obrony i podania między liniami. Potrafił też zdobywać bramki po stałych fragmentach. Na mundialu w 2010 roku grał także na prawej stronie obrony.

Reprezentacja

Na mistrzostwach świata w 2010 roku grał w kadrze Diega Maradony. W 2021 roku zdobył z Argentyną Copa América, a rok później Finalissimę i mistrzostwo świata. W Katarze nie opuścił ani minuty: zagrał od początku do końca wszystkich meczów Argentyny. Finał z Francją był jego setnym występem w reprezentacji.