Nathan De Cat

Pochodzenie

Urodził się 19 lipca 2008 roku. Od 2018 roku przechodził przez akademię RSC Anderlecht w Neerpede, gdzie spędził osiem lat. Pierwsze zawodowe minuty zagrał w sezonie 2023/2024 w rezerwach klubu, RSCA Futures, w Challenger Pro League. W sezonie 2024/2025 był już jednym z filarów środka pola tej drużyny: rozegrał w niej 23 mecze, strzelił trzy gole i zanotował cztery asysty.

Kariera

W pierwszej drużynie Anderlechtu zadebiutował 20 lutego 2025 roku, mając 16 lat. Trener David Hubert wpuścił go w rewanżu z Fenerbahçe w Lidze Europy, w meczu zakończonym remisem 2:2, w którym turecki zespół prowadził José Mourinho. De Cat grał około dziesięciu minut. W play-offach belgijskiej ekstraklasy zagrał w sześciu z dziesięciu meczów, a 1 maja 2025 roku na stadionie Royalu Antwerp strzelił pierwszego gola dla pierwszego zespołu, podwyższając na 2:0.

W lidze po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie 27 lipca 2025 roku, w meczu otwarcia sezonu z KVC Westerlo, wygranym 5:2. Miał wtedy 17 lat i 8 dni. Od tamtej pory był stałym punktem składu prowadzonego przez Besnika Hasiego zespołu. 19 października 2025 roku w Sint-Truiden minął dwóch obrońców i strzałem z dystansu trafił w górny róg bramki, a ten gol znalazł się w pierwszej trójce w plebiscycie na gola roku Gouden Schoen. W meczu z Club Brugge przygotował gola otwierającego dla Thorgana Hazarda.

W grudniu 2025 roku dostał nagrodę imienia Dominique'a D'Onofrio dla najlepszego debiutanta ligi belgijskiej, wyprzedzając Aleksandara Stankovicia z Club Brugge i Luka Vuskovicia z Westerlo. 11 stycznia 2026 roku na gali Gouden Schoen w Middelkerke odebrał nagrodę dla największego talentu roku. Wyprzedził Kosa Karetsasa z Genku i Noaha Sadikiego z Union Saint-Gilloise.

W marcu 2026 roku selekcjoner Rudi Garcia powołał go do reprezentacji. Uzasadniał to występami w klubie: według niego De Cat był w tamtym sezonie już 34 razy w wyjściowym składzie Anderlechtu, a jego atletyczny profil jest w Belgii rzadkością. Do kadry na mistrzostwa świata 2026 nie trafił.

W lipcu 2026 roku przeszedł do TSG Hoffenheim. Anderlecht ogłosił wtedy, że został trzecim najdroższym piłkarzem sprzedanym w historii klubu, a Hoffenheim podpisało z nim pięcioletni kontrakt do 30 czerwca 2031 roku. Dyrektor sportowy Andreas Schicker mówił, że to potwierdzenie obranej przez klub drogi, a sam piłkarz wskazywał na możliwość rozwoju w jednej z pięciu najsilniejszych lig Europy i grę w Lidze Europy. W oficjalnym debiucie w barwach Hoffenheim, 22 sierpnia 2026 roku w pierwszej rundzie Pucharu Niemiec, wyszedł w podstawowym składzie przeciwko Erzgebirge Aue. Już w szóstej minucie asystował przy golu Patricka Wimmera, a Hoffenheim wygrało 4:0. Zszedł z boiska w 61. minucie.

Styl gry

Zaczynał jako defensywny pomocnik, a w 2026 roku grał wyżej. Przy wzroście około 190 cm potrafi mijać rywali i łączyć środek pola z atakiem. Wyróżniają go prowadzenie piłki, kreowanie gry, wizja i zasięg podania. Hasi mógł go ustawiać na pozycji numer sześć, osiem i dziesięć. W jednym meczu posyłał długie, celne podania, w innym obracał się na skraju pola karnego i wypuszczał prostopadłą piłkę w pole karne. Hasi przyznał, że ustawiając go na szóstce, wahał się, czy z tej pozycji będzie zdobywał gole, i dodał, że ma już odpowiedź. W fizycznie wymagającej lidze łączył siłę w pojedynkach z dobrą techniką.

Reprezentacja

W reprezentacji Belgii zadebiutował w marcu 2026 roku w towarzyskim meczu ze Stanami Zjednoczonymi w Atlancie, wygranym 5:2. Wszedł po 70 minutach za Amadou Onanę i miał wtedy 17 lat i osiem miesięcy, co czyniło go wtedy jednym z najmłodszych debiutantów w historii belgijskiej kadry.