Dziś mija pół roku od rozpoczęcia mistrzostw świata w Brazylii. Z turnieju tego można zdecydowanie wiele wynieść, więc przepytaliśmy redaktorów, co najbardziej utkwiło im w pamięci z tegorocznego Pucharu Świata.
Adrianna Kmak: – Te mistrzostwa były wyjątkowe od samego początku. Dużo bramek już po pierwszych meczach, wielkich odkryć piłkarskich, a z drugiej strony – ogromnych zaskoczeń. Nie będę jednak oryginalna, jeśli powiem, że mnie najbardziej w pamięci utkwił finał mundialu. Miałam okazję oglądać ten mecz w Niemczech i radości sześciu tysięcy kibiców zgromadzonych przed telebimem po zdobyciu bramki przez Goetzego nie zapomnę na długo. Race, flagi, śpiewy i ta bezcenna radość po końcowym gwizdku – unglaublich.
https://www.youtube.com/watch?v=Op6nKAz-7pI
Michał Kujawiński: – Prócz wybitnych spotkań piłki nożnej zapamiętam pracę Telewizji Polskiej. Robiące wrażenie studio, ładna oprawa, bogata oferta dla każdego kibica w Polsce. Niestety, jest to tylko ładne opakowanie, bo w środku dostaliśmy szrot jakiego mało. Dający wiele do życzenia komentatorzy i ich eksperci. Pomijając błędy artystyczne, było wiele pomyłek merytorycznych. Messi to Diego Maradona, a Mats Hummels ma na imię Mateusz.
Mateusz Sobiecki: – Dość długo zastanawiałem się, co najbardziej zapamiętałem z mundialu w Brazylii. Chyba nikogo nie zdziwię, jeśli powiem o dwóch meczach. Na początek oczywiście Hiszpania – Holandia. To, co „Oranje” zrobili z „La Furia Roja”, było po prostu niesamowite. Sam długo nie byłem w stanie w to uwierzyć, bo o ile sama porażka Espanii jakoś mnie nie zszokowała, to styl – owszem! Trudno zapomnieć również o tym, co z Ikerem Casillasem zrobił Robin van Persie, a także jak defensywę Vicente del Bosque ośmieszył Arjen Robben.
Trudno również wyrzucić ze swojej pamięci pogrom w wykonaniu „Die Mannschaft”. Podopieczni Jogiego Loewa w pył roznieśli Brazylię – gospodarzy turnieju. Nie wyobrażam sobie, by w najbliższych kilkudziesięciu latach ktokolwiek był w stanie w takim stosunku ponownie pokonać gospodarza.
W głowie mam również wiele pomniejszych wydarzeń. Możemy je wymieniać bez końca: znakomici kibice, hymn z meczu otwarcia w wykonaniu kadry Brazylii, postawę Algierczyków czy brazucę, która sprawiała wielkie problemy bramkarzom. Pamiętajmy również o golkiperach właśnie, dla których, poza niektórymi, był to znakomity turniej!
https://www.youtube.com/watch?v=XABjMGFcmhA
Rafał Herman: – Ja z mistrzostw świata najbardziej zapamiętałem fantastyczną grę reprezentacji Kolumbii, która była niewątpliwie objawieniem tych mistrzostw. Wydawało się, że bez Falcao nie uda im się zaistnieć na tym turnieju, ale dzięki jego nieobecności narodziła się nowa gwiazda, czyli James Rodriguez. Ogólnie Kolumbia grała taką fajną dla oka, ofensywną piłkę, co musiało się podobać wszystkim kibicom. Dla mnie była to najpiękniej grająca reprezentacja i ten mundial pokazał, że w najbliższych latach na pewno będzie się ona liczyć w światowych rozgrywkach. A ten mecz ćwierćfinałowy z Brazylią to była prawdziwa kwintesencja futbolu, szkoda tylko, że zakończyła się dla Kolumbijczyków porażką. Wracając jeszcze do Jamesa – na długo nie zapomnę jego bramki strzelonej przeciwko Urugwajowi. Przyjęcie piłki na klatkę i uderzenie z woleja to było coś pięknego. Dla była to najpiękniejsza bramka podczas całego mundialu.
Katarzyna Burska: – Luis Suarez – wywoływał u mnie skrajne emocje: najpierw zachwyt, że tak szybko udało mu się przejść rehabilitację, powrócić do świetnej dyspozycji i strzelić Anglikom dwie bramki, potem odrazę i niedowierzanie, że po raz kolejny dała o sobie znać ciemna strona jego charakteru. Sposób, w jaki potraktował Chielliniego, sprawił, że wszelkie wcześniejsze zasługi Suareza na mundialu odeszły w niepamięć.
https://www.youtube.com/watch?v=_EedzYyjiSU
Seria rzutów karnych z Krulem w bramce – i chociaż żal mi było Cillessena, to genialna decyzja van Gaala sprawiła, że Krul został okrzyknięty królem Holandii po dramatycznym zwycięstwie nad Kostaryką
Półfinał Brazylia – Niemcy – nie będę oryginalna, jeśli powiem, że nie był to mecz, który zachwycił pasjonatów piłki nożnej. Bo przecież zazwyczaj pamięta się spotkania, które są starciem równego z równym i kończą się jednobramkowym zwycięstwem w dramatycznych okolicznościach. Z tego półfinału zapamiętałam jednak sześć (może to było siedem) minut, podczas których nasi zachodni sąsiedzi zdobyli cztery bramki. Takiego tempa strzelenia goli mogliby pozazdrościć nawet piłkarze ręczni!
Nowinki technologiczne – tylko wspominam o magicznym, znikającym sprayu i technologii goal-line.
Grzegorz Kochan: – Jako kibicowi hiszpańskiej piłki w każdym wykonaniu zapadła mi w pamięć przede wszystkim klęska tej reprezentacji podczas mundialu.
Pamiętamy przecież, że podopieczni Vicente del Bosque jechali do Brazylii jako obrońcy tytułu, a wracali do Europy z opuszczonymi głowami po klęskach z Holandią i Chile. Mimo to zespół zachował swoją posadę, chociaż początek eliminacji do EURO 2016 wcale nie potwierdza, że był to dobry wybór.
Z pewnością także kapitalny występ naszych zachodnich sąsiadów, którzy w wielkim stylu sięgnęli po Mistrzostwo Świata. Podczas poprzednich turniejów zawsze czegoś im brakowało, ale w tym roku wszystko już zagrało. I dobrze, bo dzięki temu w październiku mogliśmy się szczycić, że pokonaliśmy najlepszą ekipę mundialu.
Nathan Organ: – Z mundialu w Brazylii zapamiętam dużo rzeczy, ale trudno tu wszystko wymienić. Jeśli chodzi o drużyny, to pozytywnie zaskoczyły Algieria, Kostaryka, a rozczarowały Anglia, Włochy, Rosja, Hiszpania i mimo wszystko Brazylia (nie tyle osiągniętą pozycją, co samą grą). Warto pamiętać geniusz Van Gaala z wprowadzeniem Krula, wpadki sędziowskie w meczu otwarcia, spray używany przez sędziów, rekordową liczbę goli i skandale w drużynie Kamerunu. Jeśli chodzi o induwidualne występy, to ja pamiętam Keylora Navasa, Rona Vlaara, Di Marię (dopóki był zdrowy), Tim Howard, Robben, Neymar, Kroos, James. Nie zgadzam się z tym, że Messi był ponoć piłkarzem turnieju. Gol turnieju to dla mnie trafienie Tima Cahilla.
Karol Sibilski: – Co ja najlepiej pamiętam z mundialu w Brazylii? Mój przegrany zakład. Bo na samym początku mistrzostw założyłem się z kolegą, że w finale zagra Holandia z Niemcami. I było blisko, bo Holandia odpadła dopiero w półfinale po karnych z Argentyną. Najlepiej zapadła mi w pamięć reprezentacja Oranje. Ich system gry: 5-3-2 i dyscyplina. Warto również wspomnieć o tym, że był to turniej bramkarzy. Bravo, Howard, Navas, Ochoa, Neuer. To oni byli gwiazdami turnieju i to oni dawali swoim drużynom zwycięstwa za sprawą fenomenalnych parad. Na zapamiętanie zasługują również drużyny z Ameryki Południowej, które zdominowały turniej. Kostaryka, Chile, Meksyk, Kolumbia. Selekcjonerzy tych reprezentacji zrobili z grupy średnich kopaczy drużyny doskonale zorganizowane, z ogromną wolą walki.
Mikołaj Bryła: – Zapamiętałem przede wszystkim klimat futbolu. Do każdego spotkania przygotowywałem się inaczej. Składy, statystyki, poprzednie mecze. Wszystko musiałem mieć ładnie opisane. O turnieju zacząłem myśleć wraz z pojawieniem się piosenek reklamujących sponsorów, jak i samo wydarzenie. Mam na myśli np. „Magic in the air” czy „We are one”. Owszem, potwierdza to komercyjność turnieju, ale dzięki temu ma to swój klimacik. Zapamiętałem także pierwszy mecz i ogromne błędy sędziego. Chorwaci zostali oszukani przez japońskiego arbitra, który kilkukrotnie podjął złą decyzję. Zapamiętam fenomenalne bramki strzelone przez Robina van Persiego czy Tima Cahilla. Poza tym pamiętam także fatalną postawę Hiszpanów i fenomenalną – Niemców. Jako jeden z wielu sądziłem, że to właśnie podopieczni Joachima Loewa w końcu zdobędą trofeum, i tak też się stało. Byłem wręcz zachwycony ich grą; wprowadzili oni nową jakość do turniejów pokroju mistrzostw świata.
Artur Dylewski: – Trudno jest wybrać jeden moment, mecz czy bramkę. Mógłbym napisać o niesamowitym 7:1 w półfinale, beznadziejnym 1:1 Rosji z Koreą Południową i innych meczach po północy, przy których przysypiałem. O Suarezie, Krulu i van Gaalu czy też bramce Jamesa. Najdłużej zapamiętam chyba jednak to, że nie obejrzałem pierwszej połowy finału, gdyż byłem przekonany, że rozpoczyna się on o 22.00. Jeśli jednak chodzi o to, co działo się w Brazylii, to chyba będę pamiętał ten turniej jako bardzo dobry, w którym było wszystko, a na końcu i tak wygrał… futbol. Mieliśmy brutalne i głupie zagrania, mieliśmy chwile szczęścia i dramat gospodarzy, mieliśmy piękne i przypadkowe gole, mieliśmy cudowne zmiany i te zupełnie nietrafione. A na koniec wyłoniliśmy mistrza, który jak nikt inny zasłużył na ten tytuł. Choć często niesprawiedliwa, piłka nożna tym razem okazała się obiektywna. Tak właśnie zapamiętam mundial w Brazylii.
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Bądź pierwszy.
Dodaj komentarz
Dziś mija pół roku od rozpoczęcia mistrzostw świata w Brazylii. Z turnieju tego można zdecydowanie wiele wynieść, więc przepytaliśmy redaktorów, co najbardziej utkwiło im w pamięci z tegorocznego Pucharu Świata.
Adrianna Kmak: – Te mistrzostwa były wyjątkowe od samego początku. Dużo bramek już po pierwszych meczach, wielkich odkryć piłkarskich, a z drugiej strony – ogromnych zaskoczeń. Nie będę jednak oryginalna, jeśli powiem, że mnie najbardziej w pamięci utkwił finał mundialu. Miałam okazję oglądać ten mecz w Niemczech i radości sześciu tysięcy kibiców zgromadzonych przed telebimem po zdobyciu bramki przez Goetzego nie zapomnę na długo. Race, flagi, śpiewy i ta bezcenna radość po końcowym gwizdku – unglaublich.
https://www.youtube.com/watch?v=Op6nKAz-7pI
Michał Kujawiński: – Prócz wybitnych spotkań piłki nożnej zapamiętam pracę Telewizji Polskiej. Robiące wrażenie studio, ładna oprawa, bogata oferta dla każdego kibica w Polsce. Niestety, jest to tylko ładne opakowanie, bo w środku dostaliśmy szrot jakiego mało. Dający wiele do życzenia komentatorzy i ich eksperci. Pomijając błędy artystyczne, było wiele pomyłek merytorycznych. Messi to Diego Maradona, a Mats Hummels ma na imię Mateusz.
Mateusz Sobiecki: – Dość długo zastanawiałem się, co najbardziej zapamiętałem z mundialu w Brazylii. Chyba nikogo nie zdziwię, jeśli powiem o dwóch meczach. Na początek oczywiście Hiszpania – Holandia. To, co „Oranje” zrobili z „La Furia Roja”, było po prostu niesamowite. Sam długo nie byłem w stanie w to uwierzyć, bo o ile sama porażka Espanii jakoś mnie nie zszokowała, to styl – owszem! Trudno zapomnieć również o tym, co z Ikerem Casillasem zrobił Robin van Persie, a także jak defensywę Vicente del Bosque ośmieszył Arjen Robben.
Trudno również wyrzucić ze swojej pamięci pogrom w wykonaniu „Die Mannschaft”. Podopieczni Jogiego Loewa w pył roznieśli Brazylię – gospodarzy turnieju. Nie wyobrażam sobie, by w najbliższych kilkudziesięciu latach ktokolwiek był w stanie w takim stosunku ponownie pokonać gospodarza.
W głowie mam również wiele pomniejszych wydarzeń. Możemy je wymieniać bez końca: znakomici kibice, hymn z meczu otwarcia w wykonaniu kadry Brazylii, postawę Algierczyków czy brazucę, która sprawiała wielkie problemy bramkarzom. Pamiętajmy również o golkiperach właśnie, dla których, poza niektórymi, był to znakomity turniej!
https://www.youtube.com/watch?v=XABjMGFcmhA
Rafał Herman: – Ja z mistrzostw świata najbardziej zapamiętałem fantastyczną grę reprezentacji Kolumbii, która była niewątpliwie objawieniem tych mistrzostw. Wydawało się, że bez Falcao nie uda im się zaistnieć na tym turnieju, ale dzięki jego nieobecności narodziła się nowa gwiazda, czyli . Ogólnie Kolumbia grała taką fajną dla oka, ofensywną piłkę, co musiało się podobać wszystkim kibicom. Dla mnie była to najpiękniej grająca reprezentacja i ten mundial pokazał, że w najbliższych latach na pewno będzie się ona liczyć w światowych rozgrywkach. A ten mecz ćwierćfinałowy z Brazylią to była prawdziwa kwintesencja futbolu, szkoda tylko, że zakończyła się dla Kolumbijczyków porażką. Wracając jeszcze do Jamesa – na długo nie zapomnę jego bramki strzelonej przeciwko Urugwajowi. Przyjęcie piłki na klatkę i uderzenie z woleja to było coś pięknego. Dla była to najpiękniejsza bramka podczas całego mundialu.
Katarzyna Burska: – Luis Suarez – wywoływał u mnie skrajne emocje: najpierw zachwyt, że tak szybko udało mu się przejść rehabilitację, powrócić do świetnej dyspozycji i strzelić Anglikom dwie bramki, potem odrazę i niedowierzanie, że po raz kolejny dała o sobie znać ciemna strona jego charakteru. Sposób, w jaki potraktował Chielliniego, sprawił, że wszelkie wcześniejsze zasługi Suareza na mundialu odeszły w niepamięć.
https://www.youtube.com/watch?v=_EedzYyjiSU
Seria rzutów karnych z Krulem w bramce – i chociaż żal mi było Cillessena, to genialna decyzja van Gaala sprawiła, że Krul został okrzyknięty królem Holandii po dramatycznym zwycięstwie nad Kostaryką
Półfinał Brazylia – Niemcy – nie będę oryginalna, jeśli powiem, że nie był to mecz, który zachwycił pasjonatów piłki nożnej. Bo przecież zazwyczaj pamięta się spotkania, które są starciem równego z równym i kończą się jednobramkowym zwycięstwem w dramatycznych okolicznościach. Z tego półfinału zapamiętałam jednak sześć (może to było siedem) minut, podczas których nasi zachodni sąsiedzi zdobyli cztery bramki. Takiego tempa strzelenia goli mogliby pozazdrościć nawet piłkarze ręczni!
Nowinki technologiczne – tylko wspominam o magicznym, znikającym sprayu i technologii goal-line.
Grzegorz Kochan: – Jako kibicowi hiszpańskiej piłki w każdym wykonaniu zapadła mi w pamięć przede wszystkim klęska tej reprezentacji podczas mundialu.
Pamiętamy przecież, że podopieczni Vicente del Bosque jechali do Brazylii jako obrońcy tytułu, a wracali do Europy z opuszczonymi głowami po klęskach z Holandią i Chile. Mimo to zespół zachował swoją posadę, chociaż początek eliminacji do EURO 2016 wcale nie potwierdza, że był to dobry wybór.
Z pewnością także kapitalny występ naszych zachodnich sąsiadów, którzy w wielkim stylu sięgnęli po Mistrzostwo Świata. Podczas poprzednich turniejów zawsze czegoś im brakowało, ale w tym roku wszystko już zagrało. I dobrze, bo dzięki temu w październiku mogliśmy się szczycić, że pokonaliśmy najlepszą ekipę mundialu.
Nathan Organ: – Z mundialu w Brazylii zapamiętam dużo rzeczy, ale trudno tu wszystko wymienić. Jeśli chodzi o drużyny, to pozytywnie zaskoczyły Algieria, Kostaryka, a rozczarowały Anglia, Włochy, Rosja, Hiszpania i mimo wszystko Brazylia (nie tyle osiągniętą pozycją, co samą grą). Warto pamiętać geniusz Van Gaala z wprowadzeniem Krula, wpadki sędziowskie w meczu otwarcia, spray używany przez sędziów, rekordową liczbę goli i skandale w drużynie Kamerunu. Jeśli chodzi o induwidualne występy, to ja pamiętam Keylora Navasa, Rona Vlaara, Di Marię (dopóki był zdrowy), Tim Howard, Robben, Neymar, Kroos, James. Nie zgadzam się z tym, że Messi był ponoć piłkarzem turnieju. Gol turnieju to dla mnie trafienie Tima Cahilla.
Karol Sibilski: – Co ja najlepiej pamiętam z mundialu w Brazylii? Mój przegrany zakład. Bo na samym początku mistrzostw założyłem się z kolegą, że w finale zagra Holandia z Niemcami. I było blisko, bo Holandia odpadła dopiero w półfinale po karnych z Argentyną. Najlepiej zapadła mi w pamięć reprezentacja Oranje. Ich system gry: 5-3-2 i dyscyplina. Warto również wspomnieć o tym, że był to turniej bramkarzy. Bravo, Howard, Navas, Ochoa, Neuer. To oni byli gwiazdami turnieju i to oni dawali swoim drużynom zwycięstwa za sprawą fenomenalnych parad. Na zapamiętanie zasługują również drużyny z Ameryki Południowej, które zdominowały turniej. Kostaryka, Chile, Meksyk, Kolumbia. Selekcjonerzy tych reprezentacji zrobili z grupy średnich kopaczy drużyny doskonale zorganizowane, z ogromną wolą walki.
Mikołaj Bryła: – Zapamiętałem przede wszystkim klimat futbolu. Do każdego spotkania przygotowywałem się inaczej. Składy, statystyki, poprzednie mecze. Wszystko musiałem mieć ładnie opisane. O turnieju zacząłem myśleć wraz z pojawieniem się piosenek reklamujących sponsorów, jak i samo wydarzenie. Mam na myśli np. „Magic in the air” czy „We are one”. Owszem, potwierdza to komercyjność turnieju, ale dzięki temu ma to swój klimacik. Zapamiętałem także pierwszy mecz i ogromne błędy sędziego. Chorwaci zostali oszukani przez japońskiego arbitra, który kilkukrotnie podjął złą decyzję. Zapamiętam fenomenalne bramki strzelone przez Robina van Persiego czy Tima Cahilla. Poza tym pamiętam także fatalną postawę Hiszpanów i fenomenalną – Niemców. Jako jeden z wielu sądziłem, że to właśnie podopieczni Joachima Loewa w końcu zdobędą trofeum, i tak też się stało. Byłem wręcz zachwycony ich grą; wprowadzili oni nową jakość do turniejów pokroju mistrzostw świata.
Artur Dylewski: – Trudno jest wybrać jeden moment, mecz czy bramkę. Mógłbym napisać o niesamowitym 7:1 w półfinale, beznadziejnym 1:1 Rosji z Koreą Południową i innych meczach po północy, przy których przysypiałem. O Suarezie, Krulu i van Gaalu czy też bramce Jamesa. Najdłużej zapamiętam chyba jednak to, że nie obejrzałem pierwszej połowy finału, gdyż byłem przekonany, że rozpoczyna się on o 22.00. Jeśli jednak chodzi o to, co działo się w Brazylii, to chyba będę pamiętał ten turniej jako bardzo dobry, w którym było wszystko, a na końcu i tak wygrał… futbol. Mieliśmy brutalne i głupie zagrania, mieliśmy chwile szczęścia i dramat gospodarzy, mieliśmy piękne i przypadkowe gole, mieliśmy cudowne zmiany i te zupełnie nietrafione. A na koniec wyłoniliśmy mistrza, który jak nikt inny zasłużył na ten tytuł. Choć często niesprawiedliwa, piłka nożna tym razem okazała się obiektywna. Tak właśnie zapamiętam mundial w Brazylii.
