Mohamed Elyounoussi

Pochodzenie

Urodził się 4 sierpnia 1994 roku w Al-Husajmie w Maroku. Grał tam na ulicy i na dachu rodzinnego domu z kuzynem Tarikiem Elyounoussim, późniejszym reprezentantem Norwegii, którego nazywał swoim wzorem i bratem. Mówił, że miał mnóstwo energii, którą musiał gdzieś spożytkować. Jako dziecko przeprowadził się z rodziną do Norwegii i dorastał w Sarpsborgu. Wspominał, że początki w nowym kraju były trudne, ale zahartowały go psychicznie.

W Sarpsborgu pomagał ojcu Abdelbakiemu w jego pizzerii, w której jedna z pizz dostała nazwę od jego przydomka „Moi”. Równolegle chodził do szkoły średniej i mówił, że chce mieć coś na życie po piłce.

Kariera

W Eliteserien zadebiutował jako 16-latek w barwach Sarpsborg 08 w 2011 roku. W 2012 roku strzelił dziewięć goli w drugiej lidze, a w marcu 2013 roku, po powrocie do Eliteserien, w pierwszej kolejce strzelił dwa gole Lillestrøm.

W 2014 roku przeszedł do Molde. W pierwszym sezonie zdobył z klubem mistrzostwo i Puchar Norwegii; w finale pucharu z Odd strzelił gola na 2:0. Został też wybrany najlepszym młodym piłkarzem roku w lidze. W lipcu 2016 roku przeszedł do FC Basel. Trener Molde Ole Gunnar Solskjær mówił wtedy, że Elyounoussi nie tylko drybluje i dobrze wygląda, ale zawsze jest groźny pod bramką.

W Bazylei w sezonie 2016/17 zdobył mistrzostwo i Puchar Szwajcarii; w wygranym 3:0 finale pucharu z Sionem zagrał od początku. W Lidze Mistrzów strzelił gola w wygranym 2:1 rewanżu 1/8 finału z Manchesterem City.

29 czerwca 2018 roku przeszedł do Southampton. W 2019 roku został wypożyczony do Celticu, a w czerwcu 2020 roku wypożyczenie przedłużono o kolejny sezon. Zagrał od początku w finale Pucharu Szkocji 2020 z Hearts, który Celtic wygrał w rzutach karnych.

Latem 2021 roku wrócił do Southampton, gdzie zagrał jeszcze dwa sezony w Premier League. 27 lipca 2023 roku, po wygaśnięciu kontraktu, podpisał czteroletnią umowę z FC København i dostał numer 10. Trener Jacob Neestrup chwalił jego pracowitość, wydolność i grę w pierwszej linii pressingu. 25 maja 2025 roku zagrał cały mecz z Nordsjælland (3:0), po którym FCK zapewnił sobie mistrzostwo Danii, a cztery dni później strzelił gola w wygranym 3:0 finale Pucharu Danii z Silkeborgiem.

Sukcesy

• 2025 Mistrzostwo Danii z FC København
• 2025 Puchar Danii z FC København
• 2020 Puchar Szkocji z Celtikiem
• 2017 Mistrzostwo Szwajcarii z FC Basel
• 2017 Puchar Szwajcarii z FC Basel
• 2014 Mistrzostwo Norwegii z Molde
• 2014 Puchar Norwegii z Molde

Styl gry

To wszechstronny zawodnik ofensywny, który może grać w środku i na obu skrzydłach. Dużo biega, pracuje w pressingu i dobrze współpracuje z partnerami. W Bazylei poza golami miał też wiele asyst.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Norwegii. Do 2023 roku rozegrał w pierwszej reprezentacji 52 mecze i strzelił dziewięć goli.