Masz problem? Strażak Leszek Ojrzyński już gasi pożar

Po dobrym otwarciu przyszło słabsze spotkanie z Pogonią Szczecin. Niestety, mielczanie nie istnieli w tym meczu. Musimy jednak brać na poprawkę, że Stal Mielec ma w ogóle inne priorytety niż „Portowcy”. Chociaż w następnych spotkaniach pokazała, że potrafi grać z lepszymi rywalami.

Bo gdyby nie dwa ostatnie spotkania Stali Mielec, ten tekst, jak i wiele innych by nie powstało. Nie można przejść obojętnie obok ostatnich wyników. Cztery punkty z mistrzem Polski i wicemistrzem Polski to dorobek, którego pozazdrości każdy klub z ekstraklasy. W spotkaniu z Lechem to Stal mogła zamknąć mecz, to Stal była lepsza przez 80 minut. Niestety później wyszła jakość Lecha. Punkt jednak na ulicy nie leżał, było trzeba go wywalczyć.

Przyszedł w końcu czas na mecz zwieńczający pierwszą rundę Stali Mielec w ekstraklasie od 24 lat. Najtrudniejszy w sezonie, przynajmniej w teorii. Legia Warszawa na wyjeździe, pewnie niejedni pojechaliby tam na wycieczkę integracyjną. Stal od początku postawiła mocne warunki. Pierwsza zdobyła bramkę. Później sytuacja się odwróciła. To Legia wyszła na prowadzenie. Za to, że udało się odwrócić losy spotkania, wielkie brawa dla zawodników i trenera, a radość po zwycięstwie była bezcenna. Warto jednak przytoczyć fakt, że „Biało-niebiescy” zdobyli wszystkie bramki z rzutów karnych.

– Trzeba pochwalić nasze „Lwy”, bo tak ostatnio nazywam swój zespół. Tu było podobnie. Legia to najlepsza drużyna w Polsce. Świetnie operowała piłką, ma jakość piłkarską. My dzięki swojemu sprytowi byliśmy cały czas w grze. Prowadziliśmy 1:0, później się zagapiliśmy, ale rzuty karne utrzymywały nas przy życiu – mówił na konferencji po meczu Leszek Ojrzyński.

Leszek Ojrzyński – zespół „Lwów”

Swój zespół nazywa potocznie. Stal Mielec ma drapać i walczyć o punkty jak te dzikie koty. Ma być nieustępliwa i waleczna, co pokazała już w tych pięciu spotkaniach. Walczy do końca, a czasami po prostu zabraknie umiejętności.

Aby zmienić oblicze „Lwów”, potrzebował pięciu spotkań. Zdobył w nich osiem punktów. Dla porównania jego poprzednik zdobył tylko pięć punktów w dziewięciu meczach. Skok jest wyraźny, a przecież pamiętajmy, że Leszek Ojrzyński mierzył się wyłącznie z drużynami z pierwszej ósemki. Naprawdę szacun za to, jak ugasił pożar w Mielcu, ale w końcu jest od tego specjalistą.

Leszek Ojrzyński przyzwyczaił nas, że często nastawia się na zdobycie punktów, przez co futbol prezentowany przez jego zespoły nie jest zbyt widowiskowy. Stal Mielec też gra jak przyczajony tygrys: schować się na własnej połowie i wyprowadzić kontratak. W ostatnich trzech spotkaniach jej średnie posiadanie piłki wynosiło zaledwie 34%, a w zwycięskim spotkaniu z Legią miała tylko 30% posiadania piłki. We wspomnianym meczu Stal uratowały karne. Z gry nie stworzyła sobie praktycznie niczego. Nie miała żadnego kluczowego podania, dla porównania Legia miała ich aż 10.

Bardzo ważną postacią w układance Leszka Ojrzyńskiego jest Maciej Domański. Odkąd jest nowy trener, zdobył on już trzy bramki, a do tego dokłada bardzo dobrą grę w środku pola z Grzegorzem Tomasiewiczem. Leszek Ojrzyński nie boi się też ryzykownych rozwiązań. Odstawił od składu Pawła Tomczyka, a w ataku stawia na Łukasza Zjawińskiego. Opłaciło się to w meczu z Legią, w którym wywalczył trzy rzuty karne.

Zwolnienie Dariusza Skrzypczaka okazało się najlepszym, co spotkało Stal w tym sezonie, a zatrudnienie Leszka Ojrzyńskiego być może uratuje Stal przed spadkiem. Jesień przyniosła pozytywy, które pozwoliły wyjść ze strefy spadkowej. Weryfikacja przyjdzie jednak dopiero na wiosnę. Podbeskidzie już z nowym trenerem będzie walczyć. Największym atutem Stali będzie strażak Leszek Ojrzyński, człowiek specjalista od utrzymania.

• Dariusz Skrzypczak
• Leszek Ojrzyński
• Maciej Domański
• PKO Ekstraklasa
• Stal Mielec
• Legia Warszawa
• Lech Poznań

Po dobrym otwarciu przyszło słabsze spotkanie z Pogonią Szczecin. Niestety, mielczanie nie istnieli w tym meczu. Musimy jednak brać na poprawkę, że Stal Mielec ma w ogóle inne priorytety niż „Portowcy”. Chociaż w następnych spotkaniach pokazała, że potrafi grać z lepszymi rywalami.

Bo gdyby nie dwa ostatnie spotkania Stali Mielec, ten tekst, jak i wiele innych by nie powstało. Nie można przejść obojętnie obok ostatnich wyników. Cztery punkty z mistrzem Polski i wicemistrzem Polski to dorobek, którego pozazdrości każdy klub z ekstraklasy. W spotkaniu z Lechem to Stal mogła zamknąć mecz, to Stal była lepsza przez 80 minut. Niestety później wyszła jakość Lecha. Punkt jednak na ulicy nie leżał, było trzeba go wywalczyć.

Przyszedł w końcu czas na mecz zwieńczający pierwszą rundę Stali Mielec w ekstraklasie od 24 lat. Najtrudniejszy w sezonie, przynajmniej w teorii. Legia Warszawa na wyjeździe, pewnie niejedni pojechaliby tam na wycieczkę integracyjną. Stal od początku postawiła mocne warunki. Pierwsza zdobyła bramkę. Później sytuacja się odwróciła. To Legia wyszła na prowadzenie. Za to, że udało się odwrócić losy spotkania, wielkie brawa dla zawodników i trenera, a radość po zwycięstwie była bezcenna. Warto jednak przytoczyć fakt, że „Biało-niebiescy” zdobyli wszystkie bramki z rzutów karnych.

– Trzeba pochwalić nasze „Lwy”, bo tak ostatnio nazywam swój zespół. Tu było podobnie. Legia to najlepsza drużyna w Polsce. Świetnie operowała piłką, ma jakość piłkarską. My dzięki swojemu sprytowi byliśmy cały czas w grze. Prowadziliśmy 1:0, później się zagapiliśmy, ale rzuty karne utrzymywały nas przy życiu – mówił na konferencji po meczu Leszek Ojrzyński.

Leszek Ojrzyński – zespół „Lwów”

Swój zespół nazywa potocznie. Stal Mielec ma drapać i walczyć o punkty jak te dzikie koty. Ma być nieustępliwa i waleczna, co pokazała już w tych pięciu spotkaniach. Walczy do końca, a czasami po prostu zabraknie umiejętności.

Aby zmienić oblicze „Lwów”, potrzebował pięciu spotkań. Zdobył w nich osiem punktów. Dla porównania jego poprzednik zdobył tylko pięć punktów w dziewięciu meczach. Skok jest wyraźny, a przecież pamiętajmy, że Leszek Ojrzyński mierzył się wyłącznie z drużynami z pierwszej ósemki. Naprawdę szacun za to, jak ugasił pożar w Mielcu, ale w końcu jest od tego specjalistą.

Leszek Ojrzyński przyzwyczaił nas, że często nastawia się na zdobycie punktów, przez co futbol prezentowany przez jego zespoły nie jest zbyt widowiskowy. Stal Mielec też gra jak przyczajony tygrys: schować się na własnej połowie i wyprowadzić kontratak. W ostatnich trzech spotkaniach jej średnie posiadanie piłki wynosiło zaledwie 34%, a w zwycięskim spotkaniu z Legią miała tylko 30% posiadania piłki. We wspomnianym meczu Stal uratowały karne. Z gry nie stworzyła sobie praktycznie niczego. Nie miała żadnego kluczowego podania, dla porównania Legia miała ich aż 10.

Bardzo ważną postacią w układance Leszka Ojrzyńskiego jest Maciej Domański. Odkąd jest nowy trener, zdobył on już trzy bramki, a do tego dokłada bardzo dobrą grę w środku pola z Grzegorzem Tomasiewiczem. Leszek Ojrzyński nie boi się też ryzykownych rozwiązań. Odstawił od składu Pawła Tomczyka, a w ataku stawia na Łukasza Zjawińskiego. Opłaciło się to w meczu z Legią, w którym wywalczył trzy rzuty karne.

Zwolnienie Dariusza Skrzypczaka okazało się najlepszym, co spotkało Stal w tym sezonie, a zatrudnienie Leszka Ojrzyńskiego być może uratuje Stal przed spadkiem. Jesień przyniosła pozytywy, które pozwoliły wyjść ze strefy spadkowej. Weryfikacja przyjdzie jednak dopiero na wiosnę. Podbeskidzie już z nowym trenerem będzie walczyć. Największym atutem Stali będzie strażak Leszek Ojrzyński, człowiek specjalista od utrzymania.