Marvin Schwäbe

Pochodzenie

Urodził się 25 kwietnia 1995 roku w Dieburgu w Hesji. Zaczynał w SC Hassia Dieburg, potem grał w Kickers Offenbach, a w 2009 roku trafił do młodzieżowych drużyn Eintrachtu Frankfurt.

Do kategorii U-14 trenował też zapasy i z klubem KSC Hösbach został młodzieżowym drużynowym mistrzem Niemiec. W 2008 roku wybrał piłkę, bo, jak mówił, miał poczucie, że w futbolu osiągnie więcej. Zapasom zawdzięczał, jak twierdził w 2014 roku, większą gibkość i waleczność. Jego wzorem był wtedy Manuel Neuer.

Kariera

W lipcu 2013 roku przeszedł z Eintrachtu do TSG 1899 Hoffenheim. W pierwszym sezonie wygrał z drużyną U-19 mistrzostwo Niemiec juniorów i trafił do kadry pierwszego zespołu, ale grał głównie w rezerwach, w Regionallidze.

Pierwsze mecze w seniorskiej piłce rozegrał na wypożyczeniu. W sezonie 2015/2016 bronił dla trzecioligowego VfL Osnabrück, zadebiutował w 3. Lidze meczem z Erzgebirge Aue i nie opuścił w tych rozgrywkach ani minuty. W 2016 roku wybrano go piłkarzem roku Dolnej Saksonii, przed Maximilianem Arnoldem z VfL Wolfsburg.

Latem 2016 roku Hoffenheim wypożyczyło go do Dynama Drezno, beniaminka 2. Bundesligi. Dyrektor sportowy Ralf Minge cenił jego technikę i refleks w sytuacjach sam na sam, a także to, że potrafi włączać się do gry nogami. W Dreźnie spędził dwa sezony.

W czerwcu 2018 roku do Hoffenheim już nie wrócił: Brøndby IF ogłosiło z nim trzyletni kontrakt. Miał zastąpić Frederika Rønnowa, który odszedł do Eintrachtu Frankfurt, i został w Danii podstawowym bramkarzem. W sezonie 2020/2021 Brøndby zdobyło mistrzostwo Danii. Na początku czerwca 2021 roku potwierdził, że po wygaśnięciu kontraktu odejdzie, i mówił, że chce zrobić następny krok.

Latem 2021 roku jako wolny zawodnik dołączył do 1. FC Köln i podpisał kontrakt do 2024 roku. Mówił, że bardzo chciał wrócić do Niemiec. Miał być zmiennikiem Timo Horna, ale po kontuzji kolana Horna w listopadzie 2021 roku wszedł do bramki i spisywał się na tyle dobrze, że trener Steffen Baumgart po zimowej przerwie zostawił go w składzie na pierwsze trzy mecze ligowe, mimo powrotu Horna. Z czasem został pierwszym bramkarzem. W sezonie 2022/2023 zagrał we wszystkich 34 meczach Bundesligi oraz w meczach Ligi Konferencji. Latem 2023 roku przedłużył kontrakt do 2027 roku.

W sezonie 2024/2025 Kolonia grała w 2. Bundeslidze. Część rozgrywek bramkarzem numer jeden był Jonas Urbig, a gdy w ich trakcie odszedł do Bayernu Monachium, Schwäbe wrócił do bramki. Kolonia awansowała do Bundesligi w 2025 roku. W sierpniu 2025 roku nowy trener Lukas Kwasniok mianował go kapitanem zamiast Timo Hübersa, a zastępcą został Ron-Robert Zieler.

Sukcesy

• 2021 Mistrzostwo Danii z Brøndby IF
• 2017 Mistrzostwo Europy U-21 z Niemcami

Styl gry

Kiedy przychodził do Kolonii w 2021 roku, opisywano go jako bramkarza wybuchowego i niezwykle szybko reagującego na linii, z dobrym ustawianiem się. Chętnie włączał się też w rozegranie piłki, co pasowało do stylu Baumgarta. Za słabszą stronę uznawano wtedy wysokie dośrodkowania.

Po przedłużeniu kontraktu w 2023 roku klub opisywał go jako pewny punkt w obronie i ważne ogniwo w budowaniu akcji od tyłu.

Reprezentacja

Przeszedł przez wszystkie młodzieżowe reprezentacje Niemiec od U-16 do U-21. W 2015 roku był podstawowym bramkarzem kadry U-20 na mistrzostwach świata w Nowej Zelandii.

W maju 2017 roku Stefan Kuntz powołał go do 25-osobowej kadry U-21 na mistrzostwa Europy w Polsce. Niemcy wygrały turniej, pokonując w finale w Krakowie Hiszpanię 1:0.