Maksym Diaczuk

Pochodzenie

Urodził się 21 lipca 2003 roku na Zakarpaciu. Mówił, że jego droga nie była prosta: zaczynał w wiejskiej drużynie i szkole sportowej w Rachowie, potem grał w Nice Iwano-Frankiwsk i Skale Morszyn. Tam wypatrzył go trener Serhij Beżenar i latem 2019 roku zabrał do Dynama Kijów.

W Dynamie szybko został podstawowym zawodnikiem drużyny do lat 19. Pokazał się jako waleczny i dobrze grający głową obrońca, choć bywał zbyt impulsywny. Ze względu na sylwetkę i sposób poruszania się nazywano go „ukraińskim Maguire’em”. Mówił, że wciąż motywuje go historia Illi Zabarnego, który wcześnie zadebiutował w Dynamie i wyjechał do Premier League.

Kariera

Latem 2022 roku Dynamo wypożyczyło go do FK Ołeksandrija. Już na początku 2023 roku wrócił do Kijowa, gdy Zabarnyj odszedł do Bournemouth, a trener Mircea Lucescu zaczął na niego stawiać w pierwszej drużynie. Na początku popełniał błędy w ustawieniu, ale do końca sezonu zbierał minuty. Mówił, że w dorosłej piłce zaczął grać już w czasie pełnoskalowej wojny, gdy na stadiony wpuszczano niewielu kibiców, a zdarzało się, że noc spędzał w schronie, a rano jechał na trening.

W sezonie 2024/25 przegrał rywalizację o miejsce w składzie, a w meczu Ligi Mistrzów z Partizanem doznał urazu obojczyka i przeszedł operację. Zagrał tylko w kilku meczach ligowych, a Dynamo zdobyło mistrzostwo Ukrainy.

W lipcu 2025 roku, choć mógł zostać w Kijowie, wybrał wypożyczenie do Lechii Gdańsk, bo chciał regularnie grać. Pomogło mu, że w drużynie grało wielu Ukraińców. Początki były trudne: po błędzie w meczu z Cracovią, który kosztował gola, przyszedł do trenera Johna Carvera przeprosić, a ten odpowiedział, że młodzi piłkarze popełniają błędy. Diachuk sam przyznawał, że w niektórych sytuacjach mógł zagrać lepiej, a polska liga jest intensywniejsza i bardziej kontaktowa niż ukraińska. W listopadzie 2025 roku dziękował Polakom za pomoc udzieloną Ukrainie. Po sezonie wrócił do Dynama, a w lipcu 2026 roku został wypożyczony na rok z opcją wykupu do Baníka Ostrawa.

Sukcesy

• 2025 Mistrzostwo Ukrainy z Dynamem Kijów

Styl gry

To klasyczny prawonożny środkowy obrońca, silny fizycznie i dobry w grze głową, groźny także przy stałych fragmentach gry pod bramką rywala. Bardzo nieprzyjemny dla napastników, ale nie jest wirtuozem z piłką przy nodze. Brakowało mu regularności i doświadczenia, zdarzały mu się błędy w ustawieniu i kartki. Legenda Dynama Maksim Szackich nazwał go prawdziwym wojownikiem, który nie boi się stanąć twarzą w twarz z rywalem.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Ukrainy, w tym w kadrze do lat 21.