Monchi znowu szaleje. Rewolucja kadrowa w Sevilli

Przenosimy się do linii pomocy i widzimy Steven N’Zonziego, który został zakupiony przez Sevillę za niecałe 10 milionów euro ze Stoke. N’Zonzi ma być naturalnym następcą Stephane Mbii, który odszedł do Trabzonsporu. Obaj piłkarze grają na tej samej pozycji, są takiego samego wzrostu (190 cm), podobnej budowy ciała i grają w bardzo zbliżony do siebie sposób.  N’Zonzi w Stoke spędził trzy sezony, w czasie których rozegrał 120 spotkań. Wydaje się, że Francuz będzie tworzył bardzo solidny duet z Grzegorzem Krychowiakiem. W przypadku niemłodego już, bo 26-letniego piłkarza, wciąż można użyć stwierdzenia, że ma papiery na dobre granie. Co z tego wyniknie? Zobaczymy. Według mnie N’Zonzi to jeden z najbardziej obiecujących transferów, które miały do tej pory miejsce w Primera Division.

Kolejny transfer to doświadczony Duńczyk, Michael Krohn-Dehli. Wychowanek Brondby, który w 2002 roku trafił do młodzieżowych drużyn Ajaksu, do Sevilli przyszedł z Vigo. Klubowa kariera Duńczyka nie rozwijała się na miarę jego talentu. W Ajaksie miał problemy i krążył między Waawlijk, Amsterdamem i Rotterdamem. W końcu w 2008 roku wrócił do Brondby i stał się żywą legendą klubu.  W barwach klubu z Kopenhagi rozegrał 144 mecze, strzelił 31 goli i zanotował 42 asysty. Nieco gorzej radził sobie Krohn-Dehli po transferze do Celty Vigo w 2012 roku. 108 spotkań, tylko trzy gole i 17 asyst. Niewątpliwie jednak Duńczyk jest zawodnikiem bardzo doświadczonym i znającym realia hiszpańskiego futbolu. Zbyt wielu minut w Lidze Mistrzów pewnie nie zagra, jednak na ligowych boiskach może być cennym uzupełnieniem składu, co jest niezwykle istotne wobec gry Sevilli w Champions League.

Przechodzimy do największego letniego transferu Monchiego – Evgena Konoplyanki. Co najważniejsze – transferu za darmo. Ileż to już lat słyszeliśmy o zainteresowaniu mocnych europejskich klubów Ukraińcem. Konoplyanka jednak twardo stał przy swoim i nigdzie z Dnipropetowska się ruszać nie chciał. Także w tym roku sporo mówiło się o zainteresowaniu Liverpoolu. Ostatecznie jednak Ukrainiec zdecydował się na transfer do Sevilli. Wydaje mi się, że cichym bohaterem tego transferu może być Warszawa. Wszyscy pamiętamy finał Ligi Europy na Stadionie Narodowym, w którym zmierzyły się drużyny Dnipro i Sevilli. Kto wie? Może właśnie wtedy dyrektor sportowy zarzucił spławik na Konoplyankę?  Ukrainiec w barwach Dnipro rozegrał aż 210 spotkań. Zdobył w nich 45 goli i miał 37 asyst. Wydaje się, że Konoplyanka może być jednym z głównych puzzli w układance Emeryego. Jest jednak jedna niewiadoma. Całą swoją karierę spędził Ukrainiec w Dnipro. Kto wie, jak wpłynie na niego przeprowadzka? Jeśli proces aklimatyzacji przebiegnie bez problemu, będzie on ogromnym wzmocnieniem drużyny z Andaluzji.

W ten sposób dochodzimy do Gaela Kakuty. Piłkarza, który stał się sławny przez swoje wypożyczenia. Gracz Chelsea od 2011 roku był wypożyczany do Fulham, Boltonu, Dijon, Vitesse, Lazio i w końcu do Rayo Vallecano, w którym spędził ostatni sezon. Swoimi występami w Rayo Francuz zainteresował Monchiego na tyle, że dyrektor sportowy Sevilli wyciągnął z kieszeni sześć milionów euro i przelał je na konto Chelsea. W barwach klubu z Madrytu Kakuta rozegrał 35 spotkań, zdobył pięć goli i siedmiokrotnie asystował. 24-latek przez kilka lat kariery nie pokazał jeszcze nic zachwycającego, jednak stolica Andaluzji jest miejscem, w którym piłkarze rozkwitają. A talent Kakuta ma. Wydaje się, że na jego rozkwit nie będziemy czekać zbyt długo.

Ostatni piłkarz na naszej liście to Ciro Immobile. Na jego temat nie będę się jednak rozwodził. O transferze, a właściwie wypożyczeniu Włocha, wszystko napisał już tutaj mój redakcyjny kolega – Filip Brzeziński.

Transfery w Sevilli są przemyślane jak chyba w żadnej innej drużynie na świecie. Monchi sprowadza do swojego klubu zawodników potrzebnych na konkretne pozycje i odpowiadających stylem gry Sevilli. Dlatego nie mam wątpliwości, że każdy z wyżej wymienionych transferów wniesie coś do drużyny i w odpowiednim momencie sezonu udowodni, że decyzja ta była właściwa.

• Konoplyanka
• Monchi
• Sevilla FC
• Transfery

Przenosimy się do linii pomocy i widzimy Steven N’Zonziego, który został zakupiony przez Sevillę za niecałe 10 milionów euro ze Stoke. N’Zonzi ma być naturalnym następcą Stephane Mbii, który odszedł do Trabzonsporu. Obaj piłkarze grają na tej samej pozycji, są takiego samego wzrostu (190 cm), podobnej budowy ciała i grają w bardzo zbliżony do siebie sposób.  N’Zonzi w Stoke spędził trzy sezony, w czasie których rozegrał 120 spotkań. Wydaje się, że Francuz będzie tworzył bardzo solidny duet z Grzegorzem Krychowiakiem. W przypadku niemłodego już, bo 26-letniego piłkarza, wciąż można użyć stwierdzenia, że ma papiery na dobre granie. Co z tego wyniknie? Zobaczymy. Według mnie N’Zonzi to jeden z najbardziej obiecujących transferów, które miały do tej pory miejsce w Primera Division.

Kolejny transfer to doświadczony Duńczyk, Michael Krohn-Dehli. Wychowanek Brondby, który w 2002 roku trafił do młodzieżowych drużyn Ajaksu, do Sevilli przyszedł z Vigo. Klubowa kariera Duńczyka nie rozwijała się na miarę jego talentu. W Ajaksie miał problemy i krążył między Waawlijk, Amsterdamem i Rotterdamem. W końcu w 2008 roku wrócił do Brondby i stał się żywą legendą klubu.  W barwach klubu z Kopenhagi rozegrał 144 mecze, strzelił 31 goli i zanotował 42 asysty. Nieco gorzej radził sobie Krohn-Dehli po transferze do Celty Vigo w 2012 roku. 108 spotkań, tylko trzy gole i 17 asyst. Niewątpliwie jednak Duńczyk jest zawodnikiem bardzo doświadczonym i znającym realia hiszpańskiego futbolu. Zbyt wielu minut w Lidze Mistrzów pewnie nie zagra, jednak na ligowych boiskach może być cennym uzupełnieniem składu, co jest niezwykle istotne wobec gry Sevilli w Champions League.

Przechodzimy do największego letniego transferu Monchiego – Evgena Konoplyanki. Co najważniejsze – transferu za darmo. Ileż to już lat słyszeliśmy o zainteresowaniu mocnych europejskich klubów Ukraińcem. Konoplyanka jednak twardo stał przy swoim i nigdzie z Dnipropetowska się ruszać nie chciał. Także w tym roku sporo mówiło się o zainteresowaniu Liverpoolu. Ostatecznie jednak Ukrainiec zdecydował się na transfer do Sevilli. Wydaje mi się, że cichym bohaterem tego transferu może być Warszawa. Wszyscy pamiętamy finał Ligi Europy na Stadionie Narodowym, w którym zmierzyły się drużyny Dnipro i Sevilli. Kto wie? Może właśnie wtedy dyrektor sportowy zarzucił spławik na Konoplyankę?  Ukrainiec w barwach Dnipro rozegrał aż 210 spotkań. Zdobył w nich 45 goli i miał 37 asyst. Wydaje się, że Konoplyanka może być jednym z głównych puzzli w układance Emeryego. Jest jednak jedna niewiadoma. Całą swoją karierę spędził Ukrainiec w Dnipro. Kto wie, jak wpłynie na niego przeprowadzka? Jeśli proces aklimatyzacji przebiegnie bez problemu, będzie on ogromnym wzmocnieniem drużyny z Andaluzji.

W ten sposób dochodzimy do Gaela Kakuty. Piłkarza, który stał się sławny przez swoje wypożyczenia. Gracz Chelsea od 2011 roku był wypożyczany do Fulham, Boltonu, Dijon, Vitesse, Lazio i w końcu do Rayo Vallecano, w którym spędził ostatni sezon. Swoimi występami w Rayo Francuz zainteresował Monchiego na tyle, że dyrektor sportowy Sevilli wyciągnął z kieszeni sześć milionów euro i przelał je na konto Chelsea. W barwach klubu z Madrytu Kakuta rozegrał 35 spotkań, zdobył pięć goli i siedmiokrotnie asystował. 24-latek przez kilka lat kariery nie pokazał jeszcze nic zachwycającego, jednak stolica Andaluzji jest miejscem, w którym piłkarze rozkwitają. A talent Kakuta ma. Wydaje się, że na jego rozkwit nie będziemy czekać zbyt długo.

Ostatni piłkarz na naszej liście to Ciro Immobile. Na jego temat nie będę się jednak rozwodził. O transferze, a właściwie wypożyczeniu Włocha, wszystko napisał już tutaj mój redakcyjny kolega – Filip Brzeziński.

Transfery w Sevilli są przemyślane jak chyba w żadnej innej drużynie na świecie. Monchi sprowadza do swojego klubu zawodników potrzebnych na konkretne pozycje i odpowiadających stylem gry Sevilli. Dlatego nie mam wątpliwości, że każdy z wyżej wymienionych transferów wniesie coś do drużyny i w odpowiednim momencie sezonu udowodni, że decyzja ta była właściwa.