Lech – Legia: Kto jest lepszy na papierze?

Natomiast w Legii na pozycji jednego z bocznych defensorów biega Mattias Johanson. Szwed zagrał w 7 z 10 meczów PKO BP Ekstraklasy w tym sezonie, ale w ostatnich 7 meczach Legii uzbierał 540 minut. Na jego korzyść może przemawiać dobry mecz chociażby z Widzewem, ale później obniżył loty i ciężko jest go porównywać do Portugalczyka z Poznania. Tak więc Lech Poznań doprowadza błyskawicznie do remisu.

Najlepszy duet stoperów w lidze?

I tak, mowa tutaj o Antonio Miliciu i Filipie Dagerstalu. Gdyby nie oni, to zdrowy Salamon i Lubomir Satka prawdopodobnie byliby w tym rankingu. Tutaj więc Legia nie miała żadnego podjazdu. Oczywiście, są dobrze spisujący się Nawrocki czy w miarę dobry Lindsay Rose, ale nie ma co ich zestawiać z tymi stoperami.

W końcu Filip Dagestal na zgrupowanie kadry Szwecji nie pojechał tylko przez względy prywatne. Stoper „Kolejorza” w swoich pierwszych meczach w nowym klubie wydawał się nieswój i nie mógł odnaleźć swojego miejsca na boisku. Jednak gdy do gry wrócił jego chorwacki partner, sytuacja znacząco się poprawiła. Dagerstal godnie zastępuje Salamona i świetnie współpracuje z Miliciem, przy którym chyba wszyscy podnoszą swoje umiejętności.

No właśnie – Antonio Milić. Spora część z nas za najlepszego środkowego obrońcę w lidze uważała Bartosza Salamona, jednak sam Polak przyznał, że dla niego jest nim właśnie Milić. Chorwat ma pewność siebie, dobre wyprowadzenie piłki, daje gwarancję w obronie i przy tym jest lewonożny. Do tego wydaje się, że przy nim każdy w obronie gra lepiej. Zresztą potwierdził to początek sezonu, gdy Chorwat nie był dysponowany, a John van den Brom musiał szyć w składzie. Podsumowując, mamy 3:1 dla Lecha i goście znajdują się w niebezpiecznym położeniu.

„Mladen” pojedzie na mundial?

Teraz już trochę mniej niebezpiecznym, ponieważ Legia przegrywa już tylko 2:3. Na lewej obronie w Lechu występują Pedro Rebocho, który obniżył loty względem sezonu mistrzowskiego, i Barry Douglas, który jest dobrym, ale uzupełnieniem składu.

Punkt więc należy się „Wojskowym” za Filipa Mladenovicia, który ponownie jest w formie reprezentacyjnej, i całkiem możliwe, że pojedzie ze swoją kadrą do Kataru. 31-latek w tym roku zagrał tylko w jednym spotkaniu Ligi Narodów – wyjazdowym starciu z Serbią, w którym na boisku spędził 56 minut. Pojawił się jednak na obu zgrupowaniach. Jeszcze trzykrotnie znalazł się na ławce rezerwowych. Reprezentant Serbii w tym sezonie ma naprawdę bardzo dobre liczby. W barwach Legii jak do teraz ma osiem występów, trzy bramki i trzy asysty.

Środek jest niebieski

Wydaje się, że obowiązkowo w tej jedenastce musieli znaleźć się Radosław Murawski i Jesper Karlstrom. Tak też się dzieje.

Szwed po słabym rozpoczęciu sezonu, zresztą tak jak cały „Kolejorz”, teraz zdecydowanie podwyższył swoje standardy i przypomina już tego Karlstroma z sezonu mistrzowskiego. Warto też z tego miejsca wspomnieć, że jest on reprezentantem swojego kraju. W obecnej formie może mieć kluczowe znaczenie w spotkaniu Lech – Legia.

Zresztą wcale nie musi być ono większe niż w przypadku Radosława Murawskiego. Pomocnik z Poznania był nawet rozpatrywany w kontekście reprezentacji Polski, jednak Czesław Michniewicz uznał, że jest on zbyt wolny. Cóż, mamy Krychowiaka… Ach, może zostawmy temat reprezentacji? Murawski po powrocie do Polski ewidentnie rozkwitł i jest jednym z ważniejszych piłkarzy Lecha. Zatem „Kolejorz” podwyższa wynik i prowadzi już 5:2

Pod napastnikami

Niby powinni być tutaj skrzydłowi, ale zrobiliśmy drobny wyjątek i na tej pozycji postawiliśmy na Josue. Być może nie widać tego po liczbach, gdyż Portugalczyk w tym sezonie ma na koncie tylko po jednym golu i asyście. Jednak jego wpływ na grę Legii jest nieoceniony, co docenia Kosta Runjaić, ponieważ Josue w każdym spotkaniu tego sezonu PKO Ekstraklasy spędził na murawie 90 minut. Ponadto jest kapitanem. Wydaje się, że będzie miał bardzo duże znaczenie dla rywalizacji Lech – Legia.

Natomiast jeśli chodzi już o prawdziwego skrzydłowego, to szok – postawiliśmy na Michała Skórasia. No któż by się tego spodziewał? W sytuacji, w której w Legii są niespełniający oczekiwań Makana Baku i chwiejny Paweł Wszołek, a w Lechu Velde, który liczby ma dużo lepsze niż grę, Tsitaishvili, który jest wielce przewidywalny i Ba Loua, który dopiero co wrócił po kontuzji – musieliśmy postawić na młodego Polaka.

Zresztą i tak na to zasłużył, bo choć Lech wrócił już do formy, to gdy był w dołku, to właśnie Skóraś był najlepszym piłkarzem „Kolejorza”. Dołożył też do tego liczby i gra tak, jak chyba nikt przed sezonem by nie postawił. Kreuje grę, strzela bramki i notuje asysty. Legii udało się zdobyć punkt, ale Lech zachował przewagę i mamy wynik 6:3 dla poznaniaków. Szans na remis już nie ma.

Snajperów dwóch

Pierwszym z nich jest Carlitos, a więc Legia zmniejsza stratę do mistrzów Polski, jest ona jednak już zbyt duża i „Wojskowi” mogą co najwyżej zakończyć mecz punkt pod Lechem. Tak czy siak, obecnie jest 6:4 dla Lecha.

Jak już napisaliśmy – pierwszym z napastników jest Carlitos. Hiszpan od momentu powrotu pokazuje się raczej bardziej z dobrej strony niż z negatywnej. Nie jest to ten napadzior co w Wiśle Kraków, jednak gra lepiej niż za schyłkowej fazy w Warszawie. Bramkę na wagę trzech punktów zdobył w swoim drugim meczu po powrocie do Polski. Teraz miał serię trzech meczów z rzędu w pierwszym składzie, jednak gola nie zdobył. Może gdyby od początku sezonu lepiej prezentował się Filip Szymczak, to on by tu był. Zostawmy jednak gdybanie.

Co oczywiste, drugim napastnikiem w naszej układance jest Mikael Ishak. Szwed ma świetny okres w Lechu, zresztą on od przyjścia do Polski nie ma gorszego momentu. Cały czas jest przynajmniej dobry. W tym sezonie, a mamy pierwszy dzień października, strzelił już 10 goli i zaliczył 10 asyst. Wyśmienita dyspozycja, bo tak ją nazwać trzeba, napastnika „Kolejorza” poskutkowała powrotem do kadry Szwecji po latach. Ishak pieczętuje zwycięstwo poznaniaków, Lech – Legia, 7:4.

• Lech Poznań
• Legia Warszawa
• PKO BP Ekstraklasa
• Kacper Tobiasz
• Filip Bednarek
• Joel Vieira Pereira
• Antonio Milić

Natomiast w Legii na pozycji jednego z bocznych defensorów biega Mattias Johanson. Szwed zagrał w 7 z 10 meczów PKO BP Ekstraklasy w tym sezonie, ale w ostatnich 7 meczach Legii uzbierał 540 minut. Na jego korzyść może przemawiać dobry mecz chociażby z Widzewem, ale później obniżył loty i ciężko jest go porównywać do Portugalczyka z Poznania. Tak więc Lech Poznań doprowadza błyskawicznie do remisu.

Najlepszy duet stoperów w lidze?

I tak, mowa tutaj o Antonio Miliciu i Filipie Dagerstalu. Gdyby nie oni, to zdrowy Salamon i Lubomir Satka prawdopodobnie byliby w tym rankingu. Tutaj więc Legia nie miała żadnego podjazdu. Oczywiście, są dobrze spisujący się Nawrocki czy w miarę dobry Lindsay Rose, ale nie ma co ich zestawiać z tymi stoperami.

W końcu Filip Dagestal na zgrupowanie kadry Szwecji nie pojechał tylko przez względy prywatne. Stoper „Kolejorza” w swoich pierwszych meczach w nowym klubie wydawał się nieswój i nie mógł odnaleźć swojego miejsca na boisku. Jednak gdy do gry wrócił jego chorwacki partner, sytuacja znacząco się poprawiła. Dagerstal godnie zastępuje Salamona i świetnie współpracuje z Miliciem, przy którym chyba wszyscy podnoszą swoje umiejętności.

No właśnie – Antonio Milić. Spora część z nas za najlepszego środkowego obrońcę w lidze uważała Bartosza Salamona, jednak sam Polak przyznał, że dla niego jest nim właśnie Milić. Chorwat ma pewność siebie, dobre wyprowadzenie piłki, daje gwarancję w obronie i przy tym jest lewonożny. Do tego wydaje się, że przy nim każdy w obronie gra lepiej. Zresztą potwierdził to początek sezonu, gdy Chorwat nie był dysponowany, a John van den Brom musiał szyć w składzie. Podsumowując, mamy 3:1 dla Lecha i goście znajdują się w niebezpiecznym położeniu.

„Mladen” pojedzie na mundial?

Teraz już trochę mniej niebezpiecznym, ponieważ Legia przegrywa już tylko 2:3. Na lewej obronie w Lechu występują Pedro Rebocho, który obniżył loty względem sezonu mistrzowskiego, i Barry Douglas, który jest dobrym, ale uzupełnieniem składu.

Punkt więc należy się „Wojskowym” za Filipa Mladenovicia, który ponownie jest w formie reprezentacyjnej, i całkiem możliwe, że pojedzie ze swoją kadrą do Kataru. 31-latek w tym roku zagrał tylko w jednym spotkaniu Ligi Narodów – wyjazdowym starciu z Serbią, w którym na boisku spędził 56 minut. Pojawił się jednak na obu zgrupowaniach. Jeszcze trzykrotnie znalazł się na ławce rezerwowych. Reprezentant Serbii w tym sezonie ma naprawdę bardzo dobre liczby. W barwach Legii jak do teraz ma osiem występów, trzy bramki i trzy asysty.

Środek jest niebieski

Wydaje się, że obowiązkowo w tej jedenastce musieli znaleźć się Radosław Murawski i Jesper Karlstrom. Tak też się dzieje.

Szwed po słabym rozpoczęciu sezonu, zresztą tak jak cały „Kolejorz”, teraz zdecydowanie podwyższył swoje standardy i przypomina już tego Karlstroma z sezonu mistrzowskiego. Warto też z tego miejsca wspomnieć, że jest on reprezentantem swojego kraju. W obecnej formie może mieć kluczowe znaczenie w spotkaniu Lech – Legia.

Zresztą wcale nie musi być ono większe niż w przypadku Radosława Murawskiego. Pomocnik z Poznania był nawet rozpatrywany w kontekście reprezentacji Polski, jednak Czesław Michniewicz uznał, że jest on zbyt wolny. Cóż, mamy Krychowiaka… Ach, może zostawmy temat reprezentacji? Murawski po powrocie do Polski ewidentnie rozkwitł i jest jednym z ważniejszych piłkarzy Lecha. Zatem „Kolejorz” podwyższa wynik i prowadzi już 5:2

Pod napastnikami

Niby powinni być tutaj skrzydłowi, ale zrobiliśmy drobny wyjątek i na tej pozycji postawiliśmy na Josue. Być może nie widać tego po liczbach, gdyż Portugalczyk w tym sezonie ma na koncie tylko po jednym golu i asyście. Jednak jego wpływ na grę Legii jest nieoceniony, co docenia Kosta Runjaić, ponieważ Josue w każdym spotkaniu tego sezonu PKO Ekstraklasy spędził na murawie 90 minut. Ponadto jest kapitanem. Wydaje się, że będzie miał bardzo duże znaczenie dla rywalizacji Lech – Legia.

Natomiast jeśli chodzi już o prawdziwego skrzydłowego, to szok – postawiliśmy na Michała Skórasia. No któż by się tego spodziewał? W sytuacji, w której w Legii są niespełniający oczekiwań Makana Baku i chwiejny Paweł Wszołek, a w Lechu Velde, który liczby ma dużo lepsze niż grę, Tsitaishvili, który jest wielce przewidywalny i Ba Loua, który dopiero co wrócił po kontuzji – musieliśmy postawić na młodego Polaka.

Zresztą i tak na to zasłużył, bo choć Lech wrócił już do formy, to gdy był w dołku, to właśnie Skóraś był najlepszym piłkarzem „Kolejorza”. Dołożył też do tego liczby i gra tak, jak chyba nikt przed sezonem by nie postawił. Kreuje grę, strzela bramki i notuje asysty. Legii udało się zdobyć punkt, ale Lech zachował przewagę i mamy wynik 6:3 dla poznaniaków. Szans na remis już nie ma.

Snajperów dwóch

Pierwszym z nich jest Carlitos, a więc Legia zmniejsza stratę do mistrzów Polski, jest ona jednak już zbyt duża i „Wojskowi” mogą co najwyżej zakończyć mecz punkt pod Lechem. Tak czy siak, obecnie jest 6:4 dla Lecha.

Jak już napisaliśmy – pierwszym z napastników jest Carlitos. Hiszpan od momentu powrotu pokazuje się raczej bardziej z dobrej strony niż z negatywnej. Nie jest to ten napadzior co w Wiśle Kraków, jednak gra lepiej niż za schyłkowej fazy w Warszawie. Bramkę na wagę trzech punktów zdobył w swoim drugim meczu po powrocie do Polski. Teraz miał serię trzech meczów z rzędu w pierwszym składzie, jednak gola nie zdobył. Może gdyby od początku sezonu lepiej prezentował się Filip Szymczak, to on by tu był. Zostawmy jednak gdybanie.

Co oczywiste, drugim napastnikiem w naszej układance jest Mikael Ishak. Szwed ma świetny okres w Lechu, zresztą on od przyjścia do Polski nie ma gorszego momentu. Cały czas jest przynajmniej dobry. W tym sezonie, a mamy pierwszy dzień października, strzelił już 10 goli i zaliczył 10 asyst. Wyśmienita dyspozycja, bo tak ją nazwać trzeba, napastnika „Kolejorza” poskutkowała powrotem do kadry Szwecji po latach. Ishak pieczętuje zwycięstwo poznaniaków, Lech – Legia, 7:4.