Mali
Malijski pomocnik, który w 2025 roku strzelił gola dającego Lecce utrzymanie w Serie A w ostatniej kolejce.
Urodził się 10 kwietnia 1996 roku w Bamako. Piłki uczył się w akademii Jean-Marca Guillou w stolicy Mali, a potem trafił do Francji, do SC Bastia, gdzie przeszedł przez młodzieżowe drużyny i rezerwy.
W Bastii grał w Ligue 1, a latem 2017 roku przeszedł do Angers SCO. Rok później, po przyjściu do Angers Vincenta Pajota, zszedł w hierarchii i został wypożyczony na sezon do Rangers. Do Glasgow sprowadził go Steven Gerrard. Coulibaly mówił, że gdy Gerrard zadzwonił, obawiał się, że to żart, a w Liverpoolu oglądał go, dorastając. O sobie powiedział wtedy, że jest silny i fizyczny oraz potrafi odebrać rywalowi piłkę. W Szkocji grał także w Lidze Europy.
W sierpniu 2019 roku Angers wypożyczyło go do belgijskiego Cercle Brugge, które zaczęło sezon od zera punktów z pierwszych czterech meczów ligowych. Ostatniego gola dla Angers strzelił 31 stycznia 2021 roku w meczu z Nîmes, a latem tego roku przeniósł się do Włoch.
Salernitana potwierdziła jego transfer 31 lipca 2021 roku i związała go kontraktem do 2025 roku z opcją przedłużenia. Zaufali mu kolejni trenerzy: Castori, Colantuono i Nicola, a koledzy nazywali go „il soldato maliano”, czyli malijskim żołnierzem. Salernitana była po przyjściu Nicoli ostatnia w tabeli, a 22 maja 2022 roku utrzymała się dopiero w ostatniej kolejce, mimo wysokiej porażki 0:4 z Udinese, bo Cagliari nie wygrało w Wenecji. Pod koniec kwietnia 2024 roku, po porażce 0:3 we Frosinone, Salernitana spadła do Serie B. W Salerno Coulibaly spędził trzy sezony.
14 sierpnia 2024 roku przeszedł do Lecce na zasadzie transferu definitywnego, z trzyletnim kontraktem i opcją na kolejny sezon. Dyrektor Pantaleo Corvino próbował go ściągnąć już cztery lata wcześniej i mówił, że może grać nie tylko przed obroną, ale też wyżej, przed linią piłki. Coulibaly zadebiutował w Serie A w drugiej połowie meczu otwarcia sezonu 2024/2025 z Atalantą, jeszcze bez pełnej formy, a kibice początkowo narzekali na jego grę. Od tamtej pory stawał się coraz ważniejszy: w sezonie 2024/2025, z trenerami Luką Gottim, a potem Marco Giampaolo, zagrał we wszystkich 38 meczach ligowych.
25 maja 2025 roku w ostatniej kolejce strzelił w 43. minucie jedynego gola w wygranym 1:0 meczu z Lazio na Stadio Olimpico. Lecce grało w drugiej połowie w dziesięciu po czerwonej kartce Santiago Pierottiego i dzięki wygranej utrzymało się w Serie A trzeci sezon z rzędu. W kolejnym sezonie, pod wodzą Eusebio Di Francesco, naprzemiennie grał w środku pomocy i jako ofensywny pomocnik. 13 września 2026 roku w wygranym 3:2 meczu z Monzą strzelił pierwszy w karierze dublet.
Kiedy trafiał do Rangers, opisywano go jako walecznego pomocnika, głównie defensywnego, który chętnie włącza się w akcje ofensywne. W Salernitanie był „dieslem” środka pola: dawał dużo biegania i odbiorów oraz trochę jakości w rozegraniu. W meczach wiosną 2022 roku wyróżniał się odbiorami, a w polu karnym rywala był blisko gola, ale długo nie trafiał.
Colantuono, który prowadził go w Salernitanie, mówił w grudniu 2025 roku, że to kompletny pomocnik o dużej sile fizycznej, który łączy ilość z jakością i może grać na każdej pozycji w środku pola. W Lecce występował jako środkowy pomocnik, defensywny pomocnik, ofensywny pomocnik i mezzala. Zdarzało się, że dostawał zadanie wbiegania w pole karne rywala i jednocześnie pilnowania ich cofniętego rozgrywającego. Poza boiskiem jest cichym liderem, który woli pracować niż się wypowiadać.
W reprezentacji Mali zadebiutował 4 września 2016 roku w meczu z Beninem w eliminacjach Pucharu Narodów Afryki 2017. W styczniu 2017 roku pojechał na swój pierwszy turniej, Puchar Narodów Afryki w Gabonie. Potem był na turniejach w 2019 roku, gdzie w kadrze trenera Magassouby wychodził w podstawowym składzie, w 2021 roku i w 2023 roku w Wybrzeżu Kości Słoniowej, który był jego czwartym z rzędu. Pierwszego gola dla Mali zdobył 6 stycznia 2024 roku w meczu towarzyskim z Gwineą Bissau, tuż przed turniejem. Od objęcia kadry przez Érica Chelle w 2022 roku do stycznia 2024 roku wyszedł w podstawowym składzie tylko w dwóch oficjalnych meczach. W grudniu 2025 roku trener Tom Saintfiet powołał go na Puchar Narodów Afryki w Maroku.
2
co 291 minut
1
7,1
Minuty w sezonie
581′7 z 9 meczów
0:3
US Lecce416,80:3US Lecce6,81:2
Bologna FC906,71:2Bologna FC6,7
3:0US Lecce906,33:0US Lecce6,33:2
AC Monza908,93:2AC Monza8,9
1:0US Lecce906,91:0US Lecce6,90:4
AS Roma907,20:4Roma7,2
0:2US Lecce907,00:2US Lecce7,0| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | US Lecce | Serie A | 33 | 2695 | 3 | 1 |
| 2025/2026Puchar Włoch | US Lecce | Puchar Włoch | 2 | 100 | 0 | 0 |
| 2025/2026 | Mali | – | – | – | – | |
| 2024/2025Serie A | US Lecce | Serie A | 38 | 2678 | 1 | 0 |
| 2024/2025 | Mali | – | – | – | – | |
| 2023/2024Serie A | Salernitana | Serie A | 28 | 2092 | 0 | 1 |
| 2023/2024 | Mali | – | – | – | – | |
| 2022/2023Serie A | Salernitana | Serie A | 23 | 1880 | 2 | 2 |
| 2022/2023 | US Lecce | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Mali | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Mali | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Salernitana | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Angers SCO | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Mali | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Cercle Brugge | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Mali | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Mali | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Rangers Glasgow | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Angers SCO | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Mali | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Bastia | – | – | – | – | |
| 2015/2016Ligue 1 | Bastia | Ligue 1 | 6 | 157 | 1 | 0 |
| 2014/2015 | Bastia II | – | – | – | – |
