Las leyendas de LaLiga: To ja – typ niepokorny – Bernd Schuster

Sewilla. Finał Pucharu Europy Mistrzów Klubowych. FC Barcelona mierzyła się ze Steauą Bukareszt. Na około 15 minut przed końcem regulaminowego czasu gry trener Terry Venables podjął decyzję o zmianie. „Blond Anioł” out, Moratalla in.

Tak bardzo rozwścieczyło to Niemca, że ten od razu poszedł do szatni, wziął prysznic, wsiadł w taksówkę i tyle go widzieli. Bernd Schuster po prostu wyszedł sobie ze stadionu. Obrażony na cały świat. Nic więc dziwnego, że Nunez tak ostro zareagował.

Następny sezon był jego ostatnim w barwach zespołu z Katalonii. Wystąpił w 173 spotkaniach, w których strzelił 63 bramki. Spędził tam osiem lat, w czasie których został prawdziwą gwiazdą, liderem FC Barcelona.

Spróbuję zapomnieć o złych momentach w „Barcy” i skoncentrować się tylko na tych dobrych. Spędziłem w klubie osiem najlepszych lat mojego życia i to nie może być zapomniane. Mam nadzieję, że Barcelona zostanie w moim sercu na zawsze Bernd Schuster

Marzenia się nie spełniają

Lato 1988 roku. Bernd Schuster staje się wolnym zawodnikiem po tym, jak jego umowa z „Barcą” wygasła. Zawodnik tej klasy mógł przebierać w ofertach. Nie chciał on opuszczać Hiszpanii, dlatego ostatecznie zdecydował się na przenosiny do Madrytu.

I może nie bolało to tak kibiców „Dumy Katalonii” jak kilka lat później ucieczka Luisa Figo do odwiecznego rywala, ale na pewno czuli się oni rozgoryczeni. Przecież Niemiec przez osiem lat występował w czymś więcej niż tylko klubie. A tu takie coś. Prawdziwy cios dla „cules”.

Bernd Schuster marzył o triumfie w Pucharze Mistrzów. Kiedy, jeśli nie teraz? Kiedy, jeśli nie z takimi piłkarzami u boku? Wszak partnerowali mu: Michel, Camacho, Butrageno, Chendo, Hugo Sanchez czy Hierro. Nic z tego, Real Madryt, w którym „Blond Anioł” był ważną postacią, ale na pewno nie został gwiazdą, nie zdobył tego najcenniejszego europejskiego, klubowego trofeum.

Wiem, że nie jestem teraz gwiazdą, ale drużyna tego nie potrzebuje – my wszyscy jesteśmy jak jedna wielka gwiazda Bernd Schuster

Pomocnik był ważnym piłkarzem w zespole Realu. Co wielokrotnie potwierdzał John Toshack – trener „Królewskich” (w drugim sezonie Schustera na Bernabeu). W białej koszulce „Los Blancos” grał przez dwa sezony. Wystąpił w 61 meczach, zdobywając w nich 13 goli.

Życie jak w Madrycie

Niemiec tak dobrze czuł się w Madrycie, że ani myślał o przeprowadzce ze stolicy Hiszpanii. I z okazji swojego dziesięciolecia pobytu w Hiszpanii przeszedł do Atletico. Bernd Schuster szybko wpasował się w nową drużynę.

Zresztą działo się tak za każdym razem. „Blond Anioł” nigdy nie miał problemów z aklimatyzacją i z rozkochiwaniem w sobie kibiców. I tym razem było tak samo. Dla „Rojiblancos” występował przez trzy sezony.

Copa del Schuster

Bernd Schuster podczas 13 lat spędzonych w Hiszpanii miał przyjemność zagrać w trzech najlepszych tamtejszych zespołach. Zdobył z nimi wiele trofeów, m.in. mistrzostwo kraju (z Barceloną w sezonie 1984/1985 oraz dwukrotnie z Realem w kampaniach 1988/1989 i 1989/1990), dwa superpuchary Hiszpanii czy puchary ligi z Barceloną.

Jednak turniejem, w którym czuł się jak ryba w wodzie, był Copa del Rey. W słynnym Pucharze Króla Niemiec triumfował aż sześciokrotnie. Trzy razy z „Dumą Katalonii”, dwukrotnie z Atletico i raz z Realem.

• Atletico Madryt
• Bernd Schuster
• FC Barcelona
• Real Madryt
• 1. FC Köln

Sewilla. Finał Pucharu Europy Mistrzów Klubowych. FC Barcelona mierzyła się ze Steauą Bukareszt. Na około 15 minut przed końcem regulaminowego czasu gry trener Terry Venables podjął decyzję o zmianie. „Blond Anioł” out, Moratalla in.

Tak bardzo rozwścieczyło to Niemca, że ten od razu poszedł do szatni, wziął prysznic, wsiadł w taksówkę i tyle go widzieli. Bernd Schuster po prostu wyszedł sobie ze stadionu. Obrażony na cały świat. Nic więc dziwnego, że Nunez tak ostro zareagował.

Następny sezon był jego ostatnim w barwach zespołu z Katalonii. Wystąpił w 173 spotkaniach, w których strzelił 63 bramki. Spędził tam osiem lat, w czasie których został prawdziwą gwiazdą, liderem FC Barcelona.

Spróbuję zapomnieć o złych momentach w „Barcy” i skoncentrować się tylko na tych dobrych. Spędziłem w klubie osiem najlepszych lat mojego życia i to nie może być zapomniane. Mam nadzieję, że Barcelona zostanie w moim sercu na zawsze Bernd Schuster

Marzenia się nie spełniają

Lato 1988 roku. Bernd Schuster staje się wolnym zawodnikiem po tym, jak jego umowa z „Barcą” wygasła. Zawodnik tej klasy mógł przebierać w ofertach. Nie chciał on opuszczać Hiszpanii, dlatego ostatecznie zdecydował się na przenosiny do Madrytu.

I może nie bolało to tak kibiców „Dumy Katalonii” jak kilka lat później ucieczka Luisa Figo do odwiecznego rywala, ale na pewno czuli się oni rozgoryczeni. Przecież Niemiec przez osiem lat występował w czymś więcej niż tylko klubie. A tu takie coś. Prawdziwy cios dla „cules”.

Bernd Schuster marzył o triumfie w Pucharze Mistrzów. Kiedy, jeśli nie teraz? Kiedy, jeśli nie z takimi piłkarzami u boku? Wszak partnerowali mu: Michel, Camacho, Butrageno, Chendo, Hugo Sanchez czy Hierro. Nic z tego, Real Madryt, w którym „Blond Anioł” był ważną postacią, ale na pewno nie został gwiazdą, nie zdobył tego najcenniejszego europejskiego, klubowego trofeum.

Wiem, że nie jestem teraz gwiazdą, ale drużyna tego nie potrzebuje – my wszyscy jesteśmy jak jedna wielka gwiazda Bernd Schuster

Pomocnik był ważnym piłkarzem w zespole Realu. Co wielokrotnie potwierdzał John Toshack – trener „Królewskich” (w drugim sezonie Schustera na Bernabeu). W białej koszulce „Los Blancos” grał przez dwa sezony. Wystąpił w 61 meczach, zdobywając w nich 13 goli.

Życie jak w Madrycie

Niemiec tak dobrze czuł się w Madrycie, że ani myślał o przeprowadzce ze stolicy Hiszpanii. I z okazji swojego dziesięciolecia pobytu w Hiszpanii przeszedł do Atletico. Bernd Schuster szybko wpasował się w nową drużynę.

Zresztą działo się tak za każdym razem. „Blond Anioł” nigdy nie miał problemów z aklimatyzacją i z rozkochiwaniem w sobie kibiców. I tym razem było tak samo. Dla „Rojiblancos” występował przez trzy sezony.

Copa del Schuster

Bernd Schuster podczas 13 lat spędzonych w Hiszpanii miał przyjemność zagrać w trzech najlepszych tamtejszych zespołach. Zdobył z nimi wiele trofeów, m.in. mistrzostwo kraju (z Barceloną w sezonie 1984/1985 oraz dwukrotnie z Realem w kampaniach 1988/1989 i 1989/1990), dwa superpuchary Hiszpanii czy puchary ligi z Barceloną.

Jednak turniejem, w którym czuł się jak ryba w wodzie, był Copa del Rey. W słynnym Pucharze Króla Niemiec triumfował aż sześciokrotnie. Trzy razy z „Dumą Katalonii”, dwukrotnie z Atletico i raz z Realem.