Ruch Chorzów i Górnik Zabrze mają na koncie łącznie 28 tytułów mistrzowskich oraz dziewięć Pucharów Polski. Z gwiazd i legend górnośląskiej piłki złożyliśmy historyczną najlepszą jedenastkę. A w niej strzelec jedynego gola w finale europejskiego pucharu dla polskiego klubu, zawodnicy nominowani do Złotej Piłki, medaliści olimpijscy i nie tylko.
Już dziś wieczorem 123. Wielkie Derby Śląska. Obecnie górnośląska piłka przeżywa gorszy okres, zarówno Ruch, jak i Górnik Zabrze dalekie są od sukcesów z lat PRL-u. Rozgrywane na Stadionie Śląskim derby to doskonała okazja, żeby przypomnieć sobie najwybitniejsze postacie z historii obu klubów.
Jedenastkę sformowaliśmy w ustawieniu 1-3-4-3, choć gdyby wybrać 11 najbardziej ikonicznych postaci, to napastników byłoby zdecydowanie więcej.
Bramkarz
Hubert Kostka (Górnik Zabrze)
222 mecze
Bramkarz dziś nieco zapomniany, przez sukcesy Jana Tomaszewskiego, grającego dla kadry tuż po Kostce, który w Górniku spędził całą karierę w latach 1960-1973. Zdobył jako piłkarz osiem tytułów mistrza Polski, sześć Pucharów Polski. Po karierze dołożył jeszcze trzy mistrzostwa Polski jako trener (raz Szombierki Bytom, dwa razy Górnik Zabrze).
Bronił także bramki zabrzan w finale Pucharu Zdobywców Pucharów w 1970 roku przeciwko Manchesterowi City (1:2). W reprezentacji zagrał 33 razy, zwieńczeniem kariery był złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Monachium w 1972 roku. Kostka zagrał we wszystkich siedmiu spotkaniach.
Poza Kostką rozważaliśmy jeszcze Piotra Czaję, grającego w tych latach, co Kostka. Do Czaji należy rekord 1005 minut bez straty gola w meczach najwyższej polskiej klasy rozgrywkowej
Obrońcy
Jerzy Gorgoń (Górnik Zabrze)
236 meczów/22 gole
Podpora polskiej reprezentacji za kadencji Kazimierza Górskiego, medalista Igrzysk Olimpijskich 1972 oraz 1976, a także Mistrzostw Świata 1974. Ponadto zagrał na mundialu w 1978r. Dwukrotny mistrz Polski, słynął ze świetnej gry głową, ze względu na wzrost (192 cm). Potrafił także zaskoczyć uderzeniem z dystansu, jak choćby w meczu MŚ 1974 z Haiti czy IO 1972 z NRD, gdzie po jego dwóch golach wygraliśmy 2:1. Karierę kończył w Szwajcarii, gdzie osiadł i próbował sił jako trener.
Stanisław Oślizło (Górnik Zabrze)
296 meczów/3 gole
Kolejny ze stoperów Górnika, przez 12 lat (1960-1972) zdobył aż 8 tytułów mistrzowskich, za każdym razem jako kapitan klubu. Oślizło był wieloletnim kapitanem zarówno w klubie, jak i reprezentacji, gdzie niestety nie załapał się na największe sukcesy. W finałowym spotkaniu PZP z Manchesterem City zdobył bramkę kontaktową po zamieszaniu po rzucie wolnym na 1:2. Po karierze związany z Górnikiem, jako pierwszy w historii (razem z Lubańskim) uznany Honorowym Ambasadorem Górnika Zabrze
