Lewie Coyle

Pochodzenie

Urodził się 15 października 1995 roku w Kingston upon Hull i dorastał w okolicach miasta. Pochodzi ze sportowej rodziny: jego starszy brat Tommy jest bokserem i w 2018 roku zdobył mistrzostwo Wspólnoty Narodów. W młodości Lewie pracował na rodzinnym straganie z warzywami i owocami.

Akademia Hull City nie dorównywała wtedy tej z Leeds, więc od dzieciństwa trenował w Leeds United, a nie w klubie z rodzinnego miasta. Już jako dziecko wzbudzał zainteresowanie większych klubów. W 2005 roku do jego domu zadzwoniła Barcelona, a skauci Chelsea też przyjeżdżali oglądać go na boiskach East Yorkshire. Matka mówiła wtedy, że rodzina nie zamierza tego rozważać, bo syn jest szczęśliwy tam, gdzie jest.

Kariera

W 2014 roku został wypożyczony do Harrogate Town. W pierwszej drużynie Leeds United zadebiutował jako 20-latek, w grudniu 2015 roku, w Championship, wchodząc w końcówce wyjazdowego meczu z Nottingham Forest (1:1) za Sama Byrama. Pierwszy mecz w wyjściowym składzie rozegrał w styczniu 2016 roku w Pucharze Anglii z Rotherham United, a pierwszy ligowy od początku w lutym z Fulham. Ostatni raz zagrał dla Leeds w maju 2017 roku w remisie 1:1 z Wigan Athletic. Miejsce na prawej obronie zajął mu Luke Ayling, który przyszedł latem 2016 roku.

W lipcu 2017 roku podpisał z Leeds nowy, trzyletni kontrakt i tego samego dnia został wypożyczony do Fleetwood Town, wtedy trzecioligowego. Wracał tam na kolejne dwa wypożyczenia, a w styczniu 2020 roku Fleetwood wykupiło go na stałe. W styczniu 2019 roku mówił, że regularna gra co tydzień bardzo go rozwinęła. Trener Joey Barton chwalił jego podejście do treningu. Jego ostatnim występem w tym klubie był pierwszy mecz półfinału play-off League One z Wycombe Wanderers w 2020 roku, w którym dostał czerwoną kartkę. Fleetwood przegrało 1:4.

W sierpniu 2020 roku przeszedł do Hull City, które właśnie spadło do League One. Barton mówił, że to dla niego wymarzone przenosiny i że nie chciałby odejść do żadnego innego klubu. Zaległe zawieszenie za czerwoną kartkę z Wycombe sprawiło, że w pierwszych miesiącach rywalizował o miejsce z Joshem Emmanuelem, który wskoczył na prawą obronę. W Hull zadebiutował 16 września 2020 roku w drugiej rundzie Pucharu Ligi, na stadionie swojego dawnego klubu, Leeds United. Trener Grant McCann dał mu opaskę kapitańską. Mecz skończył się remisem 1:1, a Hull wygrało po rzutach karnych, choć Coyle swojego nie wykorzystał.

Pierwszego gola dla Hull strzelił w styczniu 2021 roku w EFL Trophy przeciwko Fleetwood Town, dawnemu klubowi. Przy stanie 2:2 trafił z około 30 metrów w czwartej minucie doliczonego czasu, dając Hull zwycięstwo 3:2. W drugiej części sezonu wywalczył miejsce w pierwszym składzie, a gdy kontuzji doznał kapitan Richie Smallwood, przejął opaskę. Hull wygrało League One, a trofeum odebrało po ostatnim meczu sezonu, w maju 2021 roku, na stadionie Charlton Athletic.

W listopadzie 2021 roku uraz doznany w meczu z Barnsley wyłączył go z gry na trzy miesiące. Po powrocie, w lutym 2022 roku, pod wodzą Shoty Arveladzego grał jako wahadłowy. W lipcu 2022 roku Arveladze mianował go kapitanem klubu, a wicekapitanem został Jacob Greaves. Coyle mówił, że jest to dla niego zaszczyt, tym większy, że pochodzi z tego miasta. W czerwcu 2023 roku trener Liam Rosenior zapewnił go, że nadal będzie kapitanem.

W sezonie 2025/2026 Hull pod wodzą Sergeja Jakirovicia zajęło w Championship ostatnie miejsce premiowane grą w play-off. W półfinale pokonało Millwall 2:0 w dwumeczu, a 23 maja 2026 roku na Wembley wygrało z Middlesbrough 1:0 po golu Oliego McBurnie'ego w doliczonym czasie i po dziewięciu latach wróciło do Premier League. W finale Coyle był kapitanem. 22 sierpnia 2026 roku zadebiutował w Premier League w pierwszej kolejce, w której Hull wygrało 2:0 z Manchesterem United. Był kapitanem i opuścił boisko w 70. minucie.

Sukcesy

• 2021 Mistrzostwo League One z Hull City

Styl gry

Gra na prawej obronie i na prawym wahadle. Jest zawodnikiem walecznym i ofiarnym: mocno wchodzi w odbiór, często wyrusza do ataku prawą stroną, a w kolejnych sezonach zdarzało mu się grać w ochronnej masce po ciosach w twarz. W sezonie 2020/2021 mówił o dobrym porozumieniu z Mallikiem Wilksem na prawej stronie: obaj znali swoje nawyki, co pomagało w ataku.