Lorenzo Berardi

Pochodzenie

Urodził się 5 kwietnia 2006 roku. Pochodzi z Pescary i z leżącego tuż obok Spoltore. Piłkę zaczynał w szkółce Pro Calcio Italia w Villa Raspa di Spoltore, którą założył jego dziadek Carmine, a później prowadził ją ojciec Simone, były piłkarz z Serie C i Serie D. Przez rok grał też w Gladius Pescara. Zauważył go tam Angelo Londrillo, szef młodzieży Pescary, który sprowadził go do klubu. W Pescarze był od około 2021 roku.

W Primaverze 2 zadebiutował jako młodszy rocznik w sezonie 2023/2024. W sezonie 2024/2025 był kapitanem drużyny i poprowadził ją do play-offów Primavery 2. Pod koniec sezonu klub ogłosił jego pierwszy zawodowy kontrakt.

Kariera

W pierwszej drużynie Pescary zadebiutował 10 sierpnia 2025 roku w Pucharze Włoch: pod wodzą Vincenzo Vivariniego wszedł w końcówce wygranego 1:0 meczu z Rimini za Cangiano. W Serie B pojawił się najpierw na kilka minut w pierwszych dwóch meczach sezonu, z Ceseną i z Mantovą. Po zwolnieniu Vivariniego nowy trener Giorgio Gorgone coraz częściej na niego stawiał: w 19. kolejce, w meczu z Juve Stabia, wyszedł w podstawowym składzie i zagrał pierwszą połowę, a od meczu z Catanzaro regularnie wchodził na boisko i grał na różnych pozycjach.

21 lutego 2026 roku Pescara przegrała 2:3 z Venezią, późniejszym beniaminkiem Serie A. Berardi wszedł po przerwie i asystował przy golu Antonio Di Nardo na 2:2. W marcu zagrał drugi raz od pierwszej minuty, w meczu z Südtirolem, w którym był blisko zdobycia gola.

29 czerwca 2026 roku Venezia FC ogłosiła, że kupiła go na stałe z Pescary i podpisała z nim kontrakt do 30 czerwca 2031 roku. Mówił wtedy, że od początku czuł zaufanie klubu i trenera, a dyrektor sportowy Antonelli przedstawił mu ambitny projekt. Wspominał też atmosferę stadionu Penzo, gdzie grał w poprzednim sezonie.

Styl gry

Zaczynał jako lewy skrzydłowy, ale może grać także jako pomocnik, ofensywny pomocnik albo drugi napastnik. Gra lewą nogą i dobrze radzi sobie w powietrzu. Dyrektor sportowy Pescary Pasquale Foggia mówił w 2025 roku, że Berardi potrafi grać w piłkę „w boski sposób”, ma dynamikę i zwinność, i porównał go do Nicolò Barelli, tylko wyższego. Dodał też: „Nowego Dagasso mamy w domu”.