
Napastnik, którego kariera rozkręciła się dopiero w Norwegii; z Bodø/Glimt został królem strzelców Ligi Europy.
Urodził się 6 grudnia 2000 roku w Randers. Wychował się w Haslund na przedmieściach Randers, w rodzinie dwojga ligowych piłkarzy ręcznych, i jako dziecko grał zarówno w piłkę ręczną, jak i nożną. Zaczynał w Vorup FB i Randers Freja, a potem trafił do akademii Randers FC. W lidze juniorów do lat 19 strzelił 49 goli w 49 meczach. Pierwszy trener Thomas Albers wspominał, że Kasper był dobry we wszystkim, czego się dotknął, i dobrze o tym wiedział.
W duńskiej Superlidze zadebiutował w kwietniu 2018 roku, a rok później podpisał z Randers pięcioletni kontrakt. W seniorach się nie przebił, w czym przeszkodziły też urazy; był wypożyczony do islandzkiego Valuru, a w 2021 roku sprzedany do drugoligowego Hobro. Uchodził za trudnego do ułożenia w ramach akademii. Później mówił, że winę za niepowodzenie w Randers ponosi on sam.
W styczniu 2022 roku przeszedł do AaB i w pierwszych czterech meczach strzelił trzy gole, ale rok później był już na wypożyczeniu w Stabæk, beniaminku norweskiej Eliteserien. Stabæk po pół roku wykupiło go z AaB, a kilka miesięcy później Høgh podpisał umowę z Bodø/Glimt, do którego dołączył w styczniu 2024 roku.
W pierwszym sezonie w Bodø był najlepszym strzelcem drużyny, która obroniła mistrzostwo Norwegii. W sezonie 2024/25 strzelił siedem goli w Lidze Europy i razem z Bruno Fernandesem i Ayoubem El Kaabim został królem strzelców rozgrywek, a Bodø/Glimt doszło do półfinału. W fazie ligowej Ligi Mistrzów 2025/26 dwa razy nie wykorzystał rzutu karnego, ale w styczniu 2026 roku strzelił dwa gole w wygranym 3:1 meczu z Manchesterem City, a tydzień później zwycięskiego gola w wygranym 2:1 meczu z Atlético Madryt, który dał Bodø awans do rundy play-off.
Pod koniec lipca 2026 roku przeszedł do Celtiku, jako wtedy rekordowy transfer klubu, i podpisał czteroletni kontrakt.
Sam mówi, że najlepiej czuje się w polu karnym, gdzie strzela gole, ale chce też pomagać drużynie w obronie i ciężko dla niej pracować.
Pierwsze powołanie do reprezentacji Danii dostał w marcu 2026 roku od Briana Riemera. Zadebiutował jako zmiennik w wygranym 4:0 meczu z Macedonią Północną i był pierwszym wychowankiem akademii Randers FC w pierwszej reprezentacji. W drugim występie, w finale baraży o mundial z Czechami, wszedł z ławki i wyrównał głową, ale Dania przegrała w serii rzutów karnych.
279
z 630 możliwych
0
0
6,5
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2024Eliminacje MŚ | Dania | Eliminacje MŚ | 2 | 24 | 1 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Bodo/Glimt | Liga Mistrzów | 14 | 1097 | 6 | 3 |
| 2024/2025Liga Europy | Bodo/Glimt | Liga Europy | 14 | 1032 | 7 | 1 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Bodo/Glimt | Liga Mistrzów | 5 | 340 | 2 | 1 |