Kike Pérez

Pochodzenie

Urodził się 14 lutego 1997 roku w Gálvez, niewielkiej wsi w prowincji Toledo. Zaczynał na boiskach ziemnych w drużynie najmłodszych w rodzinnej miejscowości, potem trafił do reprezentacji prowincji Toledo i do klubu w Sonseca. W 2010 roku, w wieku 13 lat, dołączył do toledańskiej szkółki Odelot Toletum, gdzie grał w kategoriach infantil i cadete. Już w pierwszym sezonie był trzecim strzelcem regionalnej ligi infantil, choć nie był napastnikiem. W cadete A poprowadził drużynę do wygranej w regionalnej Copa Coca-Cola i w finale strzelił gola z rzutu wolnego. Zagrał też w reprezentacji Kastylii-La Manchy na mistrzostwach Hiszpanii cadete.

Jako junior zrobił testy w Rayo Vallecano i przeniósł się do Madrytu. Pod wodzą Javiera Arroyo grał w juniorach jako ofensywny pomocnik. W sezonie 2014/2015 trener Diego Merino ustawił go jako środkowego pomocnika. Rayo Juvenil A wygrało wtedy swoją grupę División de Honor, a 27 czerwca 2015 roku w Ceucie pokonało 2:1 Real Madryt w finale Copa del Rey juvenil. Pérez zdobył w tym meczu zwycięskiego gola w 68. minucie. Kontuzja uniemożliwiła mu grę w Copa de Campeones. Potem grał w rezerwach Rayo, a jak mówił, zaczęła go powoływać młodzieżowa reprezentacja Hiszpanii U-19.

Kariera

Rayo nie widziało dla niego miejsca w pierwszej drużynie, więc zdecydował się odejść. Podpisał trzyletni kontrakt z CD Lugo i w sezonie 2017/2018 został wypożyczony do Cerceda w Segunda División B, gdzie zagrał w 29 meczach i strzelił pięć goli. W sierpniu 2018 roku Lugo wypożyczyło go z opcją wykupu do Realu Valladolid Promesas, czyli rezerw Valladolid, także w Segunda B. W pierwszym sezonie zagrał tam 35 razy i, jak mówił, po raz pierwszy mógł występować na pozycji, na której chciał, i czuć się ważną postacią drużyny. Latem 2019 roku Valladolid wykupiło go na stałe.

20 czerwca 2020 roku zadebiutował w Primera División: wszedł w 74. minucie meczu z Atlético Madryt na Estadio Metropolitano. Był jednym z trzech wychowanków, którym trener Sergio González dał wtedy szansę. W sezonie 2020/2021 grał w Valladolid w LaLiga, ale klub spadł z ligi. Zimą 2022 roku został wypożyczony z opcją wykupu do Elche, w którym zagrał 12 razy i strzelił dwa gole. W sezonie 2022/2023 był znów w Valladolid i należał do podstawowych graczy trenera Pacheta.

Latem 2023 roku Valladolid wypożyczyło go do Rayo Vallecano, czyli do klubu i dzielnicy, w których dorastał jako junior. W LaLiga zagrał 25 razy i strzelił jednego gola, w meczu z Villarrealem, który dał Rayo remis. Na sezon 2024/2025 wrócił do Valladolid.

29 stycznia 2025 roku Venezia FC ogłosiła jego transfer definitywny z Valladolid i podpisanie kontraktu do 30 czerwca 2027 roku. Pierwszego gola dla nowego klubu strzelił 2 maja 2025 roku w meczu z Torino, ale Venezia spadła z Serie A. W sezonie 2025/2026 w Serie B zagrał w 35 meczach, strzelił trzy gole i miał osiem asyst. Venezia zapewniła sobie awans 1 maja 2026 roku i tydzień później została mistrzem Serie B.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo Serie B z Venezią

Styl gry

Jest lewonożnym pomocnikiem. W młodości grał jako ofensywny pomocnik, potem jako środkowy. Po przyjściu do Venezii mówił, że jest uniwersalnym pomocnikiem, który potrafi dostosować się do różnych pozycji w zależności od potrzeb trenera i cech kolegów z drużyny, i nie ma preferencji między grą bardziej cofniętą a bardziej ofensywną.