Belgia
Belgijski obrońca, który po dwóch mistrzostwach z Ajaksem przez osiem lat tworzył linię obrony Tottenhamu.
Urodził się 24 kwietnia 1987 roku w Sint-Niklaas. Jako sześciolatek zaczął grać z bratem Wardem w VK Tielrode, a później przeszedł do Germinalu Beerschot. W wieku szesnastu lat dostał szansę wyjazdu do akademii Ajaksu w Amsterdamie. Nie chciał zostawiać rodziny i szkoły, lecz trener Danny Veyt przekonał go, że w razie niepowodzenia będzie mógł wrócić. Rodzina zadbała również o to, by Ajax zapewnił mu dobrą szkołę.
W pierwszej drużynie Ajaksu zadebiutował w sierpniu 2006 roku, w kwalifikacjach Ligi Mistrzów przeciwko FC København. Wiosną został wypożyczony do RKC Waalwijk. Zdobył tam bramkę w remisie 2:2 z własnym klubem, a trener Ajaksu Henk ten Cate zareagował na nią gniewnie. Dyrektor David Endt powiedział młodemu obrońcy, że ten występ pokazuje, iż ma umiejętności potrzebne do gry w Amsterdamie. Ajax ostatecznie stracił mistrzostwo na rzecz PSV bilansem bramek.
Martin Jol przesunął go w sezonie 2009/10 ze środka pomocy i lewej obrony na środek defensywy. Vertonghen stworzył tam parę z Tobym Alderweireldem. Ajax zdobył Puchar Holandii w 2010 roku, a dwa następne sezony kończył jako mistrz kraju. Vertonghen wskazywał pierwsze z tych mistrzostw, wywalczone po zwycięstwie nad FC Twente w ostatniej kolejce, jako najważniejsze wspomnienie z Amsterdamu. Był kapitanem zespołu przed przejściem do Tottenhamu w 2012 roku.
W Londynie ponownie grał obok Alderweirelda. Mauricio Pochettino zwrócił mu uwagę na mowę ciała, którą piłkarz sam próbował zmieniać. W 2019 roku Tottenham dotarł do finału Ligi Mistrzów, a w półfinale trafił na dawny klub Vertonghena. Rok później Vertonghen przeniósł się do Benfiki. Po dwóch sezonach wrócił do Belgii i podpisał kontrakt z Anderlechtem, którego został kapitanem. Po sezonie 2024/25 zakończył karierę.
W Ajaksie uczono go odwagi w grze z piłką. Potrafił występować jako stoper, lewy obrońca oraz defensywny pomocnik, zanim Jol na stałe ustawił go w środku obrony. W obronie zachowywał spokój i umiał wybrać moment na przesunięcie do linii pomocy. Pochettino nazywał go kompletnym stoperem; jednocześnie wymagał od niego bardziej zdecydowanej postawy na boisku.
W seniorskiej reprezentacji Belgii zadebiutował 2 czerwca 2007 roku w przegranym 1:2 meczu z Portugalią. Na mundialu 2018 zagrał między innymi w zwycięskim meczu 3:2 z Japonią. Wystąpił także od początku w wygranym 2:0 meczu o trzecie miejsce z Anglią. Ostatni mecz w kadrze rozegrał 1 lipca 2024 roku przeciwko Francji na Euro 2024.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2024/2025Liga Europy | Anderlecht | Liga Europy | 1 | 24 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Belgia | Mistrzostwa Europy | 3 | 270 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Belgia | Eliminacje ME | 7 | 544 | 1 | 0 |
