Jakub Bartkowski

Pochodzenie

Urodził się 7 listopada 1991 roku w Łodzi. Zaczynał w LKS-ie Różyca, skąd trafił do Widzewa Łódź. Przeszedł przez jego drużyny juniorskie i Młodą Ekstraklasę, zanim otrzymał szansę w pierwszym zespole.

Kariera

Jesienią 2011 roku wprowadzał go do ekstraklasy Radosław Mroczkowski. Po pierwszych wejściach z ławki Bartkowski dostał miejsce w wyjściowym składzie na derby z ŁKS-em Łódź. Widzew przegrał, ale dla obrońcy właśnie ten występ był większym przeżyciem niż sam ligowy debiut. Jeszcze jako zawodnik łódzkiego klubu występował po obu stronach defensywy i deklarował, że dostosuje się do decyzji trenera.

Po odejściu z Widzewa grał w Wigrach Suwałki, a następnie w Wiśle Kraków. W styczniu 2019 roku przeniósł się do Pogoni Szczecin, a w styczniu 2023 roku do Lechii Gdańsk.

Latem 2023 roku przeszedł z Lechii Gdańsk do Warty Poznań. Pobyt w Lechii kończył po spadku z ekstraklasy i okresie niepewności co do dalszych losów drużyny. Otrzymywał sygnały, że klub chciałby go zatrzymać, lecz nie dochodziło do rozmów. Miał też inne możliwości, ale wybrał Wartę, która szukała prawego wahadłowego.

W nowym zespole musiał nauczyć się innej organizacji gry. Wcześniej występował przede wszystkim jako prawy obrońca w czteroosobowej linii; Warta była jego pierwszym klubem z ustawieniem opartym na wahadłowych. U Dawida Szulczka zaczynał od gry w trójce stoperów, a następnie przesunął się na bardziej ofensywną pozycję przy linii bocznej. Zwracał uwagę na konieczność opanowania automatyzmów i na to, że trener zmieniał zadania zawodników zależnie od przeciwnika.

W Warcie spędził sezony 2023/2024 i 2024/2025. W lipcu 2025 roku dołączył do Victorii Września.

Styl gry

W Warcie odpowiadało mu wychodzenie wysoko do pressingu. Jesienią 2023 roku tłumaczył, że jako wahadłowy mógł skupić się na atakowaniu rywala z piłką, ponieważ za jego plecami pozostawali inni obrońcy. Podkreślał też większy obowiązek podążania za akcją ofensywną. Grając wcześniej na prawej obronie, rezygnował czasem z włączenia się do ataku, gdy widział, że zespół ma za mało zawodników do zabezpieczenia tyłów.