
Lewonożny środkowy obrońca, zdobywca Pucharu Belgii z KAA Gent w 2022 roku i reprezentant Nigerii.
Urodził się 7 sierpnia 1997 roku w Chemnitz. Rodzice nazwali go Jordan na cześć koszykarza Michaela Jordana. Jego ojciec Ojokojo był napastnikiem i grał w reprezentacji Nigerii, brat Junior także został piłkarzem. W Chemnitzer FC Jordan był w młodości kapitanem i napastnikiem. Mówił, że gdy na jednym z turniejów nie strzelił gola, rozpłakał się.
W 2006 roku jako dziewięciolatek przeniósł się do Berlina i trafił do akademii Hertha BSC. W drużynie U-15 przekwalifikowano go na obrońcę, a ojciec i brat dawali mu potem wskazówki, jak grać przeciwko napastnikom. W 2017 roku jako swoich wzorów wymieniał Jérôme'a Boatenga i Paula Pogbę. Zdawał wtedy maturę: dzień po swoim pierwszym meczu w podstawowym składzie Herthy w Mönchengladbach miał ustny egzamin z niemieckiego.
Pierwszy kontrakt zawodowy podpisał w grudniu 2016 roku, jako 19-latek, po kilku występach w rezerwach Herthy w Regionallidze Nordost. Kilka dni wcześniej po raz pierwszy znalazł się w kadrze meczowej pierwszej drużyny, w spotkaniu z RB Lipsk. Wiosną 2017 roku zagrał od początku w wyjazdowym meczu z Borussią Mönchengladbach. Uczył się od starszych obrońców: od Johna Brooksa, z którym grał na środku obrony, i później od Dedryka Boyaty. O trenerach z Berlina mówił, że Pal Dardai nauczył go szacunku do starszych zawodników, Ante Čović spokoju i czekania na swoją szansę, Jürgen Klinsmann tego, by być sobą, a Bruno Labbadia taktyki przydatnej obrońcy.
Najlepiej zapamiętany mecz w barwach Herthy rozegrał 30 października 2019 roku w drugiej rundzie Pucharu Niemiec z Dynamem Drezno. Hertha prowadziła 2:1, ale straciła wyrównującego gola z rzutu karnego w ostatniej minucie regulaminowego czasu, a w dogrywce przegrywała 2:3. W doliczonym czasie dogrywki, po dośrodkowaniu i zgraniu głową Davie Selkego, Torunarigha uderzył słabszą, prawą nogą na 3:3. Hertha wygrała w rzutach karnych 8:7. Opisywał to jako szaleństwo: berlińczyk wyrównuje w Olympiastadion pod Ostkurve, gdy wszystko wskazywało na odpadnięcie. W derbach Berlina z Unionem, w których wystąpił w Bundeslidze, nie przegrał: były dwa zwycięstwa i remis.
W styczniu 2022 roku został wypożyczony do KAA Gent, a w lipcu klub z Belgii wykupił go na stałe. W Gandawie został podstawowym obrońcą. 18 kwietnia 2022 roku wystąpił w pierwszym składzie w finale Pucharu Belgii z RSC Anderlecht, który po 0:0 Gent wygrał w rzutach karnych 4:3.
W czerwcu 2025 roku jako wolny zawodnik przeszedł do Hamburger SV, który wracał do Bundesligi. Mówił, że gdy zadzwonił trener Merlin Polzin, nie musiał długo się zastanawiać. Rozmowy toczyły się jeszcze przed meczem z SSV Ulm, a awans HSV przeżywał, jak sam mówił, bardzo emocjonalnie. Dobre wrażenie zrobił na nim też Stefan Kuntz, którego znał z reprezentacji U-21. O sobie powiedział wtedy, że w Belgii dojrzał jako piłkarz i człowiek, został liderem i nauczył się brać odpowiedzialność, a w Hercie myślał czasem, że bycie gorącą głową jest fajne.
Stefan Kuntz, który prowadził go w reprezentacji U-21 i olimpijskiej, opisywał go jako obrońcę łączącego bardzo dobrą szybkość z siłą w pojedynkach i grze głową, który potrafi też dać impuls w rozegraniu. Torunarigha mierzy 191 cm. Sam mówił, że jako obrońca dobrze czuje się z piłką przy nodze, a po przejściu do Hamburga wskazywał dryblowanie do przodu jako ważny element swojej gry: gdy rywale kryją indywidualnie, wyjście z piłką pozwala wciągnąć napastnika i uwolnić podanie na skrzydło. Przyznawał, że w Hercie często spóźniał podanie i chciał zrobić za dużo. Mówił też, że nie ma dla niego znaczenia, czy gra w trójce, czy w czwórce obrońców.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Niemiec, wystąpił na mistrzostwach świata U-20 w 2017 roku. Kuntz powołał go na igrzyska olimpijskie w Tokio w 2021 roku. W ostatnim sparingu przed turniejem, z Hondurasem, niemieccy zawodnicy zeszli z boiska pięć minut przed końcem po tym, jak Torunarigha miał zostać obrażony rasistowsko. Honduras nazwał to nieporozumieniem, a Kuntz powiedział, że gdy obrażany jest jeden z jego graczy, gra dalej nie wchodzi w grę.
W kwietniu 2023 roku trener Nigerii José Peseiro przyjechał do Belgii, by przekonać go do gry dla Nigerii, a Torunarigha wystąpił o nigeryjski paszport. Mówił, że wiele zawdzięcza niemieckiej federacji, ale musiał podjąć decyzję, i wybrał kraj, w którym grał jego ojciec. W reprezentacji Nigerii zadebiutował 16 października 2023 roku w wygranym 3:2 towarzyskim meczu z Mozambikiem: wyszedł w pierwszym składzie i został zmieniony po 75 minutach.
0
0
6,0
Minuty w sezonie
307′4 z 7 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Bundesliga | Hamburger SV | Bundesliga | 24 | 1965 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Niemiec | Hamburger SV | Puchar Niemiec | 3 | 256 | 0 | 0 |
| 2024/2025Jupiler Pro League | KAA Gent | Jupiler Pro League | 9 | 757 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Konferencji | KAA Gent | Liga Konferencji | 9 | 696 | 0 | 0 |
| 2023/2024 | KAA Gent | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | KAA Gent | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | KAA Gent | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Hertha Berlin | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Hertha Berlin | – | – | – | – | |
| 2018/2019Puchar Niemiec | Hertha Berlin | Puchar Niemiec | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2017/2018Bundesliga | Hertha Berlin | Bundesliga | 2 | 3 | 0 | 0 |
| 2017/2018Puchar Niemiec | Hertha Berlin | Puchar Niemiec | 0 | – | 0 | 0 |
| 2016/2017Bundesliga | Hertha Berlin | Bundesliga | 8 | 482 | 1 | 0 |
| 2016/2017Puchar Niemiec | Hertha Berlin | Puchar Niemiec | 0 | – | 0 | 0 |
| 2015/2016 | Hertha BSC II | – | – | – | – |