Julian Brandt

Pochodzenie

Urodził się 2 maja 1996 roku w Bremie. Jako junior grał w VfL Wolfsburg, a od stycznia 2014 roku był piłkarzem Bayeru Leverkusen.

Kariera

W Bayerze wszedł do Bundesligi jako nastolatek. Latem 2019 roku przeniósł się do Borussii Dortmund. W pierwszym ligowym występie dla nowego klubu strzelił gola. O wyborze BVB mówił, że chciał tam grać, bo właśnie ten klub i jego futbol go pociągały.

W Dortmundzie uczył się także od starszych kolegów. Zapamiętał szczególnie pracę Łukasza Piszczka i Marcela Schmelzera na treningach; mówił, że ich wysiłek mobilizował go do podobnego podejścia. W 2021 roku zdobył z Borussią Puchar Niemiec. Dwa lata później drużyna była blisko mistrzostwa, a w 2024 roku przegrała finał Ligi Mistrzów. Brandt wspominał oba rozczarowania, ale nie sprowadzał siedmiu lat w klubie do liczby trofeów.

Po wygaśnięciu umowy z Borussią latem 2026 roku podpisał trzyletni kontrakt z Ajaksem Amsterdam. Klub ogłosił transfer 31 lipca.

Sukcesy

• 2021 Puchar Niemiec z Borussią Dortmund
• 2017 Puchar Konfederacji z Niemcami
• 2016 Srebrny medal igrzysk olimpijskich z Niemcami
• 2014 Mistrzostwo Europy U-19 z Niemcami

Styl gry

W Dortmundzie grał jako ofensywny pomocnik, ale też głębiej w środku pola. Szukał wolnych przestrzeni między formacjami przeciwnika, by przyjąć piłkę i podać do przodu. Potrafił wyjść spod pressingu dryblingiem albo pionowym podaniem; w tej roli pomagał drużynie szybko przenieść grę pod bramkę rywala.

Reprezentacja

W seniorskiej reprezentacji Niemiec zadebiutował 29 maja 2016 roku przeciwko Słowacji. Rok później zagrał w Pucharze Konfederacji w Rosji: w spotkaniu z Kamerunem wszedł na boisko w 77. minucie. Niemcy wygrali turniej 2 lipca 2017 roku.