Iván Villar

Pochodzenie

Urodził się 9 lipca 1997 roku w Aldán, w gminie Cangas w prowincji Pontevedra. Do akademii Celty Vigo trafił w sezonie 2007/2008 z Rápido de Bahía. Zauważył go Toni Otero, szef młodzieży Celty, na turnieju w Cangas, i zabrał do drużyny alevín B.

W kategoriach kadetów dwa lata z rzędu występował w reprezentacji Galicji U-16 na mistrzostwach reprezentacji regionalnych, a będąc jeszcze kadetem drugiego roku, wszedł do składu drużyny Juvenil B w lidze krajowej i zaczął trenować z rezerwami Celty. W sezonie 2014/2015 jego Juvenil A zdobył mistrzostwo ligi.

Kariera

13 października 2013 roku, mając 16 lat, zadebiutował w rezerwach Celty, Celcie B, w Segunda División B. W wygranym 1:0 meczu u siebie z Cultural y Deportiva Leonesa zachował czyste konto, a przy okazji przerwał serię trzech spotkań, w których drużyna straciła trzynaście bramek. Trener David de Dios mówił o nim: „To chłopak, który idzie do przodu, nie boi się, jest odważny, a jednocześnie spokojny. Czeka go wielka przyszłość”. Na początku sezonu 2014/2015 Celta związała go pięcioletnim kontraktem. W sezonie 2015/2016, jeszcze jako junior w ostatnim roku, został podstawowym bramkarzem rezerw.

Kontuzje Rubéna Blanco otworzyły mu drzwi do pierwszej drużyny: w sezonie 2016/2017 był w praktyce drugim bramkarzem, a 14 maja 2017 roku zadebiutował w Primera División w meczu wyjazdowym z Deportivo Alavés. Latem 2017 roku zdecydował się zostać w pierwszym zespole i zrezygnować z gry w rezerwach, aby rywalizować z Sergio Álvarezem i Rubénem Blanco o miejsce w bramce. W styczniu 2018 roku przedłużył kontrakt do 2023 roku i został wypożyczony do Levante UD do końca sezonu. Od dawna prosił Celtę o zgodę na odejście, bo nie dostawał szans, a wypożyczenie nazywał krokiem naprzód.

Jesienią 2020 roku, po tym jak trener Óscar García prosił o sprowadzenie bramkarza, Villar był jedynym bramkarzem pierwszej drużyny, bo Rubén Blanco i Sergio Álvarez byli kontuzjowani. W sierpniu 2021 roku, wkrótce po powrocie z igrzysk, został wypożyczony na sezon 2021/2022 do CD Leganés z Segunda División.

W sezonie 2022/2023 do początku lutego zagrał w dwóch meczach Pucharu Króla. 3 lutego 2023 roku podstawowy bramkarz Agustín Marchesín doznał poważnej kontuzji na treningu przed meczem z Betisem, w którym to Villar miał stanąć w bramce. Trener Carlos Carvalhal powiedział o nim: „Jest silny, inteligentny i spokojny”. W sezonie 2023/2024 był zmiennikiem Vicente Guaity: zagrał w 12 meczach ligowych i czterech pucharowych, i był jednym z kapitanów drużyny.

6 listopada 2025 roku w Zagrzebiu zadebiutował w Lidze Europy, w wygranym 3:0 meczu z Dinamem Zagrzeb zachował czyste konto, broniąc pięć strzałów. Dziewięć lat wcześniej siedem razy siedział na ławce Celty w tych rozgrywkach. Przed tym spotkaniem przez dziesięć miesięcy nie grał, a ostatni raz wystąpił w Pucharze Króla przeciwko Puerto de Vega, również bez straconego gola. Trener Claudio Giráldez zawsze ufał mu, choć nie był jego pierwszym wyborem.

Sukcesy

• 2021 Srebrny medal igrzysk olimpijskich z Hiszpanią

Styl gry

Jako 18-latek był bardzo wysokim bramkarzem i wykorzystywał posturę w grze w powietrzu. Nie chował się pod bramką, miał dobry refleks i zwinność, dużo rozmawiał z obrońcami, dyrygował nimi, a piłkę rozgrywał dobrze ręką i nogą, nie bojąc się roli pierwszego podającego przy wyprowadzaniu piłki. Trener David de Dios zauważył jego komunikację z obroną: „nie przestaje do nich mówić”, co u młodych bramkarzy jest rzadkie.

Reprezentacja

Był powoływany do młodzieżowych reprezentacji Hiszpanii U-17 i U-19. Do kadry U-19 zaprosił go Luis de la Fuente. W 2021 roku znalazł się w składzie olimpijskiej reprezentacji Hiszpanii na igrzyska w Tokio i zdobył z nią srebrny medal.