Iker Monreal Agundez

Pochodzenie

Urodził się 3 lipca 2005 roku w Pampelunie, a wychował w Zizur Mayor. W 2011 roku zaczął grać w tamtejszym CD Ardoi i w tym klubie przeszedł całe szkolenie. Jeszcze jako kadet zadebiutował w juniorskiej drużynie Juvenil A, a wiosną 2023 roku trafił do pierwszego zespołu Ardoi, grającego w Tercera Federación.

Kariera

W sezonie 2023/2024 był już podstawowym obrońcą Ardoi, które zajęło trzecie miejsce w Tercera Federación. Jego gra zwróciła uwagę Osasuny, z którą Ardoi jest klubem stowarzyszonym, oraz Athletic Club.

W maju 2024 roku, w ostatnim meczu ligi juniorskiej, zszedł do juniorów Ardoi, żeby ich wzmocnić. Przy stanie 0:2 w 87. i 89. minucie strzelił dwa gole, które dały remis i pierwszy w historii klubu awans do División de Honor.

Kilka dni później Athletic Club wygrał z Osasuną rywalizację o niego i podpisał z nim kontrakt na dwa sezony z możliwością przedłużenia. Trafił do CD Basconia, drugiego zespołu rezerw klubu z Bilbao. W sezonie 2024/2025 Basconia zdobyła mistrzostwo grupy w Tercera Federación i po raz pierwszy w historii awansowała do Segunda Federación. Monreal był jednym z zawodników, których w tym sezonie przesunięto do Bilbao Athletic, rezerw Athletic Club, gdzie zagrał pierwsze minuty.

W sezonie 2025/2026 występował w Bilbao Athletic w Primera Federación i trenował z pierwszą drużyną. We wrześniu 2025 roku zagrał w jej barwach w nieoficjalnym meczu z Osasuną w Euskal Herria Txapela. Do kadry meczowej na spotkanie LaLigi, z Gironą, trener Ernesto Valverde powołał go po raz pierwszy w pierwszych miesiącach sezonu, ale na debiut w oficjalnym meczu musiał poczekać do lutego.

Oficjalny debiut zaliczył 4 lutego 2026 roku w ćwierćfinale Pucharu Króla na Mestalla z Valencią. Valverde postawił na niego od pierwszej minuty z powodu braków w linii obrony. Monreal rozegrał cały mecz, najpierw obok Aymerica Laporte'a, potem obok Yuriego Berchiche, a Athletic wygrał 2:1 po golu Iñakiego Williamsa w doliczonym czasie. Williams, który był kapitanem, po meczu podał mu pamiątkową opaskę. Kilka dni później przyjaciele z Zizur Mayor powitali go na ulicy racami i transparentem z napisem „Od gry z kumplami do spełnienia marzenia”.

W pierwszym meczu półfinału z Realem Sociedad ponownie wyszedł w podstawowym składzie. Athletic przegrał 0:1.

Latem 2026 roku nowy trener Edin Terzic wybrał go wśród pięciu piłkarzy rezerw, którzy przygotowywali się z pierwszą drużyną od początku okresu przygotowawczego. W sparingach przed sezonem 2026/2027 był najczęściej używanym przez Terzicia zawodnikiem z pola.

Styl gry

W debiucie na Mestalla grał po prawej stronie pary środkowych obrońców i pokazał się jako zawodnik z charakterem: mocny w pojedynkach i szybki, niecofający się przed wyzwaniami. Po meczu mówił, że wyróżnia go duża koncentracja i to, że ma jasno poukładane w głowie.