31. kolejka Primera Division przyniesie kibicom emocje głównie z powodu korespondencyjnej rywalizacji o najniższe miejsce na podium pomiędzy Valencią i Malagą. Przynajmniej na papierze największym hitem wydaje się starcie Barcelony i Athleticu, ale Baskowie na Camp Nou przyjadą niecałe dwie doby po wyjazdowym starciu w Lidze Europy i zamiast wyrównanego widowiska kibice mogą być świadkami pastwienia się Katalończyków nad zmęczonymi rywalami. Real natomiast czeka wyjazd do Pampeluny, gdzie w tym sezonie przegrała już nawet Barcelona.
Osasuna – Real Madryt
Ciekawe granie tak naprawdę rozpocznie się starciem na Reyno de Navarra, gdzie z gospodarzami zmierzy się Real Madryt. Na początek warto przypomnieć wynik z listopada, kiedy to na Santiago Bernabeu podopieczni Jose Mourinho zmietli rywala, gromiąc go aż 7:1. Hattricka skompletował wówczas Ronaldo, a tercet uzupełniony Benzemą i Higuainem zdobył wtedy aż sześć goli. Nie wolno jednak w żaden sposób przekreślać Osasuny, jest to bowiem zespół własnego boiska, na którym punkty straciły Sevilla i Valencia, przegrał Athletic, a sensacyjną (ale zasłużoną) porażkę poniosła nawet Barcelona. Jedynymi drużynami, które w tym sezonie wywiozły komplet punktów z Pampeluny, są ekipy Racingu Santander i Atletico Madryt. Ustanowienie własnego boiska prawdziwą twierdzą poskutkowało niesamowitą, jak na realne możliwości tego klubu, lokatą w ligowej tabeli. Nie warto patrzeć na bilans bramkowy podopiecznych Jose Luisa Mendilibara, ponieważ na swoich boiskach drużyny Realu i Barcelony zaaplikowały rywalowi łącznie 15 bramek – gdyby nie te dwa spotkania, Osasuna szczyciłaby się zapewne jedną z lepszych defensyw w lidze. Sam Mendilibar na przedmeczowej konferencji powiedział, że już tylko dziennikarze pamiętają o porażce 1:7, jego piłkarze chcą pisać historię od nowa.
Porażka z Barceloną będzie oznaczać, że Athletic już całkowicie oddał ligowe rozgrywki (fot. athletic-club.com)
Trudno uwierzyć w to, że Real niczego nie nauczył się na przykładzie Katalończyków, zwłaszcza że po dwóch remisach przewaga nad Barceloną jest wciąż bezpieczna, ale już nie tak imponująca. W kapitalnej formie są jednak napastnicy, którzy łącznie w tym sezonie zdobyli aż 94 trafienia, dzięki czemu do rekordu Barcelony brakuje już tylko sześciu bramek. Ronaldo, Benzema i Higuain mogą mieć powody do zadowolenia, madrycka prasa zapowiada bowiem na sobotę powrót do składu Angela Di Marii. Od spotkania z Villarrealem wciąż kontuzjowany jest Callejon, jednak wobec rosnącej formy całego składu wątpliwe jest, aby jego brak był w sobotę bardzo odczuwalny. W środku defensywy obok Ramosa wystąpi zapewne Varane, który zastąpi zawieszonego Pepe. Uważać w tym spotkaniu muszą Casillas, Xabi Alonso, Sergio Ramos i Cristiano Ronaldo, którzy w przypadku otrzymania żółtej kartki mecz z Valencią w przyszłej kolejce będą oglądać z trybun.
Spotkanie to zapowiadane jest jako hit tej kolejki, ale chyba warto już teraz ostudzić głowy kibiców, ponieważ o wiele bardziej prawdopodobne jest, że zobaczymy Katalończyków grających przeciwko rezerwom z Kraju Basków, albo – co gorsze – przeciwko statystom. Wszystkiemu jest winien idiotyczny kalendarz, gdyż Baskowie w czwartek po trudnym boju wygrali w Gelsenkirchen 4:2, w piątek wrócili z Niemiec, a już w sobotę, niecałe dwie doby po zakończeniu spotkania w Lidze Europy, muszą pojechać do Barcelony na bój z obrońcą mistrzowskiego tytułu. Nie jest dla nikogo zaskoczeniem, że Athletic, jako przynajmniej finalista Pucharu Króla, grę w europejskich pucharach ma zagwarantowaną, zatem Marcelo Bielsa odpuścił już ligę, o czym świadczą kompromitujące porażki z Osasuną (1:2), Valencią (0:3) i Atletico Madryt (1:2). Bielsa byłby idiotą, gdyby nagle znowu zapragnął powalczyć o Ligę Mistrzów i skupił się na lidze, więc każde rozwiązanie inne niż gładkie zwycięstwo Katalończyków będzie sensacją.
Jednak nie przez przypadek Marcelo Bielsa nosi przydomek „El Loco”. Być może, aby udowodnić, że całkowicie na niego zasłużył, będzie chciał ten mecz wygrać. Dwa dni po ostatnim meczu, długa podróż, spotkanie z mistrzem kraju? Nic trudnego. Nie jest tajemnicą, że podczas przedsezonowego okresu trener znacząco postawił na wytrzymałość fizyczną i prawdopodobnie zobaczymy niektórych czwartkowych bohaterów także w sobotę na Camp Nou – na przykład taki de Marcos wygląda czasem, jakby mógł codziennie grać po 90 minut. Jak wyliczyła „Marca”, aż dziesięciu piłkarzy z San Mames ma na koncie już ponad 3000 rozegranych minut w tym sezonie, a jedenasty Herrera barierę tę przekroczy już w sobotę. To najlepiej świadczy o tym, jak niesamowitą robotę wykonał z tą drużyną Bielsa, bo żaden z piłkarzy tak naprawdę nie narzeka na poważniejsze kontuzje czy zmęczenie, mimo iż Argentyńczyk wciąż korzysta praktycznie z wąskiego grona 14 zawodników. Jeśli ci zawodnicy dotrą aż do finału Ligi Europy, rozegrają w tym sezonie aż 63 spotkania, co byłoby absolutnym rekordem klubu (a Athletic i tak nie rozegrał rewanżu z wyrzuconym z europejskich pucharów Trabzonsporem). Z grona przedmeczowych ciekawostek warto przytoczyć fakt, że ligowa komisja cofnęła drugą żółtą kartkę dla Thiago, który tym samym będzie mógł w sobotę zagrać. W listopadzie w doliczonym czasie gry Messi uratował na San Mames remis 2:2. Tym razem powinno być dużo prościej.
Malaga – Betis
O tej samej porze zacznie się także spotkanie, które może znacząco przybliżyć Andaluzyjczyków z Malagi do miejsca na podium. Warunek? Pokonanie Realu Betis. Podopieczni Pellegriniego zagrają zapewne dla swojego kolegi, Jeremy’ego Toulalana, który w tym tygodniu przeszedł operację złamanej kości śródstopia i w tym sezonie już nie zagra. Tak naprawdę tylko kontuzje mogą przeszkodzić Maladze w wywalczeniu upragnionego awansu do Ligi Mistrzów. Operację przeszedł także Caballero, który w Barcelonie poddał się operacji kontuzjowanej ręki, a swoją szansę zapewne będzie chciał wykorzystać Kameni, który tydzień temu zaliczył udany debiut podczas starcia ze swoim byłym pracodawcą, Espanyolem. Grono graczy, którzy już w tym sezonie nie wystąpią, uzupełnia oczywiście Baptista, natomiast sytuacja Joaquina jest skomplikowana, wciąż nie wiadomo bowiem, ile czasu będzie musiał pauzować i czy zdąży chociaż na koniec sezonu.
Ciekawostką jest też fakt, że obrzydliwie bogata Malaga będzie prawdopodobnie miała sprawę w sądzie o niezapłacenie części pieniędzy za transfer Mathijsena z HSV. Podobne problemy miała Valencia z odzyskaniem swoich pieniędzy za Isco i wymagane było wyciągnięcie złotej karty szejka Abdullaha Bin Nasser Al-Thaniego. Real Betis będzie chciał osiągnąć korzystny wynik, ponieważ mimo siedmiu punktów przewagi nad strefą spadkową, jak pokazał przykład Realu Saragossa, różne sensacyjne wyniki mogą jeszcze się wydarzyć i każdy punkt będzie teraz na wagę złota. Wątpliwe są występy Benata Etxebarrii i Paulao, na pewno nie wystąpią Iriney, Mario Alvarez i Ustaritz Aldekoaotalora.
Atletico – Getafe
Może to zabrzmi dziwnie, ale dla obydwu drużyn z Madrytu (no dobrze, jednej ze stolicy Hiszpanii, drugiej z jej przedmieść) jest to walka o być albo nie być w europejskich pucharach w przyszłym sezonie. O ile w przypadku Atletico poruszenie tematu gry na arenie międzynarodowej jest czymś oczywistym, o tyle dla drużyny prowadzonej przez Luisa Garcię jest to pewnego rodzaju abstrakcja, coś, co wydarzyło się jeden raz w 29-letniej historii klubu. Piłkarze Diego Simeone nie osiągają już wyników jak za czasów jego początków w klubie i będą chcieli zrobić wszystko, byle tylko zrehabilitować się kibicom za sensacyjną porażkę z Saragossą w poprzedniej kolejce. Czwartkowe zwycięstwo w Lidze Europy nad Hannoverem było dobrym początkiem, teraz czas na postawienie kropki nad i przekonującą wygraną z lokalnym rywalem.
Getafe ma ostatnio dobrą serię, czego udokumentowaniem było pewne zwycięstwo nad Valencią 3:1 w miniony weekend. Podopieczni Luisa Garcii nie przegrali od czterech spotkań i będą chcieli zrobić wszystko, by tę serię kontynuować. Nie będą mogli wystąpić Michel i Pedro Leon, a spotkanie to na pewno będzie ważne dla Juana Valery, który rozegrał w barwach „Los Colchoneros” pięć sezonów. Początek spotkania w niedzielę w samo południe.
Valencia – Levante
Może się okazać, że derby Walencji przyszły dla ekipy Unaia Emery’ego w najlepszym możliwym momencie. Ekipa bardzo zawodzi, w lidze zalicza porażkę za porażką, do tego dochodzi jeszcze kompromitacja z Realem Saragossa. W Lidze Europy Valencia w czwartek przegrała z AZ Alkmaar, zatem nie jest tajemnicą, że jeśli sytuacja się nie zmieni, szkoleniowiec będzie (o ile już nie jest) na wylocie. Dlaczego mecz z „Żabami” może być błogosławieństwem? Dlatego, że Levante to idealny rywal, z którym Valencia nie zwykła przegrywać. W tym sezonie wygrała już trzykrotnie, dwa razy w Pucharze Króla i oczywiście w listopadowych pierwszych derbach, kiedy to Levante jeszcze wciąż sensacyjnie było bardzo wysoko w tabeli. Oprócz tego Valencia to spotkanie już po prostu wygrać musi, gdyż Malaga zrównała się z nią punktami i utrata trzeciego miejsca, czyli coś, co jeszcze nie tak dawno temu było najczarniejszym koszmarem, staje się coraz bardziej realna.
Mimo wyników w kratkę goście wciąż znajdują się na bardzo wysokim piątym miejscu i wiele osób trzyma kciuki za ten mniej popularny klub, jest to bowiem wciąż wspaniały przykład na to, że pieniądze nie grają. Swoich szans Levante powinno szukać w absencji pauzujących za kartki Soldado, Jordiego Alby i Bruno Saltora. Jedyną nieobecnością w Levante będzie kostarykański bramkarz Keylor Navas, który i tak jest tylko rezerwowym. Piłkarze spotkali się nawet w czwartek na wspólnym obiedzie, aby podnieść morale przed niedzielnymi derbami. Czy posiłek przyniósł efekt? Przekonamy się w niedzielę wieczorem.
31. kolejka Primera Division przyniesie kibicom emocje głównie z powodu korespondencyjnej rywalizacji o najniższe miejsce na podium pomiędzy Valencią i Malagą. Przynajmniej na papierze największym hitem wydaje się starcie Barcelony i Athleticu, ale Baskowie na Camp Nou przyjadą niecałe dwie doby po wyjazdowym starciu w Lidze Europy i zamiast wyrównanego widowiska kibice mogą być świadkami pastwienia się Katalończyków nad zmęczonymi rywalami. Real natomiast czeka wyjazd do Pampeluny, gdzie w tym sezonie przegrała już nawet Barcelona.
Osasuna – Real Madryt
Ciekawe granie tak naprawdę rozpocznie się starciem na Reyno de Navarra, gdzie z gospodarzami zmierzy się Real Madryt. Na początek warto przypomnieć wynik z listopada, kiedy to na Santiago Bernabeu podopieczni Jose Mourinho zmietli rywala, gromiąc go aż 7:1. Hattricka skompletował wówczas Ronaldo, a tercet uzupełniony Benzemą i Higuainem zdobył wtedy aż sześć goli. Nie wolno jednak w żaden sposób przekreślać Osasuny, jest to bowiem zespół własnego boiska, na którym punkty straciły Sevilla i Valencia, przegrał Athletic, a sensacyjną (ale zasłużoną) porażkę poniosła nawet Barcelona. Jedynymi drużynami, które w tym sezonie wywiozły komplet punktów z Pampeluny, są ekipy Racingu Santander i Atletico Madryt. Ustanowienie własnego boiska prawdziwą twierdzą poskutkowało niesamowitą, jak na realne możliwości tego klubu, lokatą w ligowej tabeli. Nie warto patrzeć na bilans bramkowy podopiecznych Jose Luisa Mendilibara, ponieważ na swoich boiskach drużyny Realu i Barcelony zaaplikowały rywalowi łącznie 15 bramek – gdyby nie te dwa spotkania, Osasuna szczyciłaby się zapewne jedną z lepszych defensyw w lidze. Sam Mendilibar na przedmeczowej konferencji powiedział, że już tylko dziennikarze pamiętają o porażce 1:7, jego piłkarze chcą pisać historię od nowa.
Porażka z Barceloną będzie oznaczać, że Athletic już całkowicie oddał ligowe rozgrywki (fot. athletic-club.com)
Trudno uwierzyć w to, że Real niczego nie nauczył się na przykładzie Katalończyków, zwłaszcza że po dwóch remisach przewaga nad Barceloną jest wciąż bezpieczna, ale już nie tak imponująca. W kapitalnej formie są jednak napastnicy, którzy łącznie w tym sezonie zdobyli aż 94 trafienia, dzięki czemu do rekordu Barcelony brakuje już tylko sześciu bramek. Ronaldo, Benzema i Higuain mogą mieć powody do zadowolenia, madrycka prasa zapowiada bowiem na sobotę powrót do składu Angela Di Marii. Od spotkania z Villarrealem wciąż kontuzjowany jest Callejon, jednak wobec rosnącej formy całego składu wątpliwe jest, aby jego brak był w sobotę bardzo odczuwalny. W środku defensywy obok Ramosa wystąpi zapewne Varane, który zastąpi zawieszonego Pepe. Uważać w tym spotkaniu muszą Casillas, Xabi Alonso, Sergio Ramos i Cristiano Ronaldo, którzy w przypadku otrzymania żółtej kartki mecz z Valencią w przyszłej kolejce będą oglądać z trybun.
Barcelona – Athletic Bilbao
Spotkanie to zapowiadane jest jako hit tej kolejki, ale chyba warto już teraz ostudzić głowy kibiców, ponieważ o wiele bardziej prawdopodobne jest, że zobaczymy Katalończyków grających przeciwko rezerwom z Kraju Basków, albo – co gorsze – przeciwko statystom. Wszystkiemu jest winien idiotyczny kalendarz, gdyż Baskowie w czwartek po trudnym boju wygrali w Gelsenkirchen 4:2, w piątek wrócili z Niemiec, a już w sobotę, niecałe dwie doby po zakończeniu spotkania w Lidze Europy, muszą pojechać do Barcelony na bój z obrońcą mistrzowskiego tytułu. Nie jest dla nikogo zaskoczeniem, że Athletic, jako przynajmniej finalista Pucharu Króla, grę w europejskich pucharach ma zagwarantowaną, zatem Marcelo Bielsa odpuścił już ligę, o czym świadczą kompromitujące porażki z Osasuną (1:2), Valencią (0:3) i Atletico Madryt (1:2). Bielsa byłby idiotą, gdyby nagle znowu zapragnął powalczyć o Ligę Mistrzów i skupił się na lidze, więc każde rozwiązanie inne niż gładkie zwycięstwo Katalończyków będzie sensacją.
Jednak nie przez przypadek Marcelo Bielsa nosi przydomek „El Loco”. Być może, aby udowodnić, że całkowicie na niego zasłużył, będzie chciał ten mecz wygrać. Dwa dni po ostatnim meczu, długa podróż, spotkanie z mistrzem kraju? Nic trudnego. Nie jest tajemnicą, że podczas przedsezonowego okresu trener znacząco postawił na wytrzymałość fizyczną i prawdopodobnie zobaczymy niektórych czwartkowych bohaterów także w sobotę na Camp Nou – na przykład taki de Marcos wygląda czasem, jakby mógł codziennie grać po 90 minut. Jak wyliczyła „Marca”, aż dziesięciu piłkarzy z San Mames ma na koncie już ponad 3000 rozegranych minut w tym sezonie, a jedenasty Herrera barierę tę przekroczy już w sobotę. To najlepiej świadczy o tym, jak niesamowitą robotę wykonał z tą drużyną Bielsa, bo żaden z piłkarzy tak naprawdę nie narzeka na poważniejsze kontuzje czy zmęczenie, mimo iż Argentyńczyk wciąż korzysta praktycznie z wąskiego grona 14 zawodników. Jeśli ci zawodnicy dotrą aż do finału Ligi Europy, rozegrają w tym sezonie aż 63 spotkania, co byłoby absolutnym rekordem klubu (a Athletic i tak nie rozegrał rewanżu z wyrzuconym z europejskich pucharów Trabzonsporem). Z grona przedmeczowych ciekawostek warto przytoczyć fakt, że ligowa komisja cofnęła drugą żółtą kartkę dla Thiago, który tym samym będzie mógł w sobotę zagrać. W listopadzie w doliczonym czasie gry Messi uratował na San Mames remis 2:2. Tym razem powinno być dużo prościej.
Malaga – Betis
O tej samej porze zacznie się także spotkanie, które może znacząco przybliżyć Andaluzyjczyków z Malagi do miejsca na podium. Warunek? Pokonanie Realu Betis. Podopieczni Pellegriniego zagrają zapewne dla swojego kolegi, Jeremy’ego Toulalana, który w tym tygodniu przeszedł operację złamanej kości śródstopia i w tym sezonie już nie zagra. Tak naprawdę tylko kontuzje mogą przeszkodzić Maladze w wywalczeniu upragnionego awansu do Ligi Mistrzów. Operację przeszedł także Caballero, który w Barcelonie poddał się operacji kontuzjowanej ręki, a swoją szansę zapewne będzie chciał wykorzystać Kameni, który tydzień temu zaliczył udany debiut podczas starcia ze swoim byłym pracodawcą, Espanyolem. Grono graczy, którzy już w tym sezonie nie wystąpią, uzupełnia oczywiście Baptista, natomiast sytuacja Joaquina jest skomplikowana, wciąż nie wiadomo bowiem, ile czasu będzie musiał pauzować i czy zdąży chociaż na koniec sezonu.
Ciekawostką jest też fakt, że obrzydliwie bogata Malaga będzie prawdopodobnie miała sprawę w sądzie o niezapłacenie części pieniędzy za transfer Mathijsena z HSV. Podobne problemy miała Valencia z odzyskaniem swoich pieniędzy za Isco i wymagane było wyciągnięcie złotej karty szejka Abdullaha Bin Nasser Al-Thaniego. Real Betis będzie chciał osiągnąć korzystny wynik, ponieważ mimo siedmiu punktów przewagi nad strefą spadkową, jak pokazał przykład Realu Saragossa, różne sensacyjne wyniki mogą jeszcze się wydarzyć i każdy punkt będzie teraz na wagę złota. Wątpliwe są występy Benata Etxebarrii i Paulao, na pewno nie wystąpią Iriney, Mario Alvarez i Ustaritz Aldekoaotalora.
Atletico – Getafe
Może to zabrzmi dziwnie, ale dla obydwu drużyn z Madrytu (no dobrze, jednej ze stolicy Hiszpanii, drugiej z jej przedmieść) jest to walka o być albo nie być w europejskich pucharach w przyszłym sezonie. O ile w przypadku Atletico poruszenie tematu gry na arenie międzynarodowej jest czymś oczywistym, o tyle dla drużyny prowadzonej przez Luisa Garcię jest to pewnego rodzaju abstrakcja, coś, co wydarzyło się jeden raz w 29-letniej historii klubu. Piłkarze Diego Simeone nie osiągają już wyników jak za czasów jego początków w klubie i będą chcieli zrobić wszystko, byle tylko zrehabilitować się kibicom za sensacyjną porażkę z Saragossą w poprzedniej kolejce. Czwartkowe zwycięstwo w Lidze Europy nad Hannoverem było dobrym początkiem, teraz czas na postawienie kropki nad i przekonującą wygraną z lokalnym rywalem.
Getafe ma ostatnio dobrą serię, czego udokumentowaniem było pewne zwycięstwo nad Valencią 3:1 w miniony weekend. Podopieczni Luisa Garcii nie przegrali od czterech spotkań i będą chcieli zrobić wszystko, by tę serię kontynuować. Nie będą mogli wystąpić Michel i Pedro Leon, a spotkanie to na pewno będzie ważne dla Juana Valery, który rozegrał w barwach „Los Colchoneros” pięć sezonów. Początek spotkania w niedzielę w samo południe.
Valencia – Levante
Może się okazać, że derby Walencji przyszły dla ekipy Unaia Emery’ego w najlepszym możliwym momencie. Ekipa bardzo zawodzi, w lidze zalicza porażkę za porażką, do tego dochodzi jeszcze kompromitacja z Realem Saragossa. W Lidze Europy Valencia w czwartek przegrała z AZ Alkmaar, zatem nie jest tajemnicą, że jeśli sytuacja się nie zmieni, szkoleniowiec będzie (o ile już nie jest) na wylocie. Dlaczego mecz z „Żabami” może być błogosławieństwem? Dlatego, że Levante to idealny rywal, z którym Valencia nie zwykła przegrywać. W tym sezonie wygrała już trzykrotnie, dwa razy w Pucharze Króla i oczywiście w listopadowych pierwszych derbach, kiedy to Levante jeszcze wciąż sensacyjnie było bardzo wysoko w tabeli. Oprócz tego Valencia to spotkanie już po prostu wygrać musi, gdyż Malaga zrównała się z nią punktami i utrata trzeciego miejsca, czyli coś, co jeszcze nie tak dawno temu było najczarniejszym koszmarem, staje się coraz bardziej realna.
Mimo wyników w kratkę goście wciąż znajdują się na bardzo wysokim piątym miejscu i wiele osób trzyma kciuki za ten mniej popularny klub, jest to bowiem wciąż wspaniały przykład na to, że pieniądze nie grają. Swoich szans Levante powinno szukać w absencji pauzujących za kartki Soldado, Jordiego Alby i Bruno Saltora. Jedyną nieobecnością w Levante będzie kostarykański bramkarz Keylor Navas, który i tak jest tylko rezerwowym. Piłkarze spotkali się nawet w czwartek na wspólnym obiedzie, aby podnieść morale przed niedzielnymi derbami. Czy posiłek przyniósł efekt? Przekonamy się w niedzielę wieczorem.
Komentarze2
~
~Prezes
Nie Bruno Soriano tylko Saltor.
Akurat jego nieobecnosc to wzmocnienie dla VCF ;D
