
Skrzydłowy, który z Leicester City wygrał Puchar Anglii w 2021 roku, a z Newcastle United Puchar Ligi w 2025 roku.
Urodził się 9 grudnia 1997 roku w Burnley. Wychowanek Leicester City, w którego młodzieżowych zespołach grał od 2014 roku.
Zanim na dobre przebił się w Leicester, wypożyczano go do klubów z niższych lig. Od stycznia do maja 2017 roku grał w Milton Keynes Dons w League One i strzelił sześć goli. Od sierpnia 2017 roku do stycznia 2018 roku występował w Barnsley w Championship, a od lipca 2018 roku do stycznia 2019 roku w West Bromwich Albion, także w Championship, gdzie strzelił dziewięć goli.
W sierpniu 2019 roku w meczu z Sheffield United wszedł z ławki i przyłożył z woleja do bramki Deana Hendersona. Strzelił zwycięskiego gola, wybranego potem bramką miesiąca w Premier League. Mówił, że wiedział, że musi uderzyć: w polu karnym było za dużo ludzi, żeby przyjąć piłkę.
W sezonie 2020/2021 zagrał w dwóch meczach Pucharu Anglii. W finale z Chelsea, wygranym przez Leicester 1:0, nie zagrał. W sierpniu 2021 roku zagrał w wygranym 1:0 meczu o Tarczę Wspólnoty z Manchesterem City: wyszedł w podstawowym składzie i został zmieniony w 78. minucie. W sezonie 2022/2023 strzelił 13 goli w Premier League i był najlepszym strzelcem Leicester, ale klub spadł z ligi.
W lipcu 2023 roku przeszedł do Newcastle United, które ogłosiło pięcioletni kontrakt za nieujawnioną kwotę. Trener Eddie Howe mówił, że obserwował go od dawna i że jest „silny, szybki i bardzo dobry technicznie”. Barnes mówił, że to „marzenie napastnika”: drużyna gra szybko i wymaga fizycznie, a to daje szanse i gole.
16 marca 2025 roku zagrał w finale Pucharu Ligi, w którym Newcastle pokonało na Wembley Liverpool 2:1 i wygrało pierwsze krajowe trofeum od 70 lat. 7 stycznia 2026 roku w 102. minucie strzelił zwycięskiego gola w wygranym 4:3 meczu z Leeds United, wtedy najpóźniej strzelonego zwycięskiego gola w historii Premier League od początku zbierania takich danych przez Opta w sezonie 2006/2007.
Eddie Howe opisywał go jako silnego, szybkiego i bardzo dobrego technicznie skrzydłowego, który ma oko do bramki z pozycji bocznych.
W 2017 roku wystąpił w reprezentacji Anglii U-20 w turnieju w Toulon. Strzelił cztery gole, tyle samo co George Hirst, i podzielił z nim koronę króla strzelców, a w finale z Wybrzeżem Kości Słoniowej (1:1) wykorzystał rzut karny w serii, którą Anglia wygrała 5:3.
W seniorskiej reprezentacji Anglii zadebiutował 8 października 2020 roku w wygranym 3:0 towarzyskim meczu z Walią na Wembley, jako jeden z czterech debiutantów. Mógł też grać dla Szkocji, bo jego dziadkowie ze strony matki urodzili się w Szkocji. W lutym 2026 roku trener Szkotów Steve Clarke potwierdził, że Barnes nie zmieni reprezentacji przed mundialem.
2
co 353 minut
2
6,9
Minuty w sezonie
706′8 z 8 meczów