
Środkowy pomocnik wychowany w Juventusie, zdobywca Pucharu Włoch 2024 i groźny egzekutor rzutów wolnych.
Urodził się 18 czerwca 2000 roku w Aoście. Podwójne nazwisko odzwierciedla pochodzenie rodziny: ojciec ma korzenie trentińskie, matka ligurskie. Od ojca, strażnika leśnego, odziedziczył zamiłowanie do gór, a od dziadka, trenera, który prowadził m.in. Alessandrię w Serie C, miłość do piłki. Jego idolem był Johan Cruyff.
Dwa lata trenował w lokalnej szkółce piłkarskiej, a w wieku ośmiu lat przeszedł testy w Juventusie. Przeszedł tam wszystkie szczeble młodzieżowe aż do Primavery. Mówił, że klub ukształtował go nie tylko jako piłkarza, ale i jako człowieka, a Juventus nazywał swoim „doświadczeniem założycielskim”.
8 marca 2019 roku zadebiutował w Serie A. W wygranym 4:1 meczu z Udinese wszedł w 79. minucie za Moise Kena, z którym grał od dzieciństwa. Mówił, że był to najpiękniejszy dzień w jego życiu. We wrześniu 2019 roku Juventus wypożyczył go do Perugii z Serie B do końca sezonu.
W sezonie 2020/2021 był wypożyczony do Parmy. 15 grudnia 2020 roku doznał na treningu urazu lewego kolana. Badania wykazały całkowite zerwanie więzadła krzyżowego przedniego, co oznaczało koniec sezonu, i przeszedł operację rekonstrukcji. Później mówił, że uraz nauczył go lepiej rozumieć własne ciało, a to poprawiło jego czytanie sytuacji na boisku.
W sezonie 2022/2023 był wypożyczony do Südtirolu w Serie B. W listopadzie 2022 roku mówił, że trener Pierpaolo Bisoli ustawia go ostatnio jako defensywnego pomocnika, w duecie albo samotnie przed obroną. 5 stycznia 2023 roku Juventus wypożyczył go do Salernitany, z którą grał w Serie A.
W sezonie 2023/2024 wrócił do Juventusu, ale grał niewiele. Dobrze wypadł w listopadzie i grudniu w meczach z Interem i Monzą, a potem zniknął ze składu. Ostatni raz przed finałem Pucharu Włoch zagrał 10 marca. W finale z Atalantą 15 maja 2024 roku trener Massimiliano Allegri wystawił go w podstawowym składzie jako rozgrywającego na miejsce zawieszonego Manuela Locatellego. Nicolussi Caviglia grał do 62. minuty, a Juventus wygrał 1:0.
22 sierpnia 2024 roku po wielu latach rozstał się z Juventusem i przeszedł do Venezii. Mówił, że wybrał ją z powodu szacunku, pasji i zaufania, jakie poczuł ze strony klubu, oraz projektu piłkarskiego, który przedstawił mu trener Eusebio Di Francesco. W Serie A strzelił z rzutów wolnych dwa gole Udinese. Pierwszego 30 października 2024 roku, na 2:2 w meczu wygranym przez Venezię 3:2, drugiego 1 lutego 2025 roku w Udine, gola kontaktowego na 2:1 w meczu przegranym 2:3.
30 sierpnia 2025 roku Venezia wypożyczyła go do Fiorentiny. 29 stycznia 2026 roku przeszedł z Venezii na wypożyczenie do Parmy, w której grał już w sezonie 2020/2021. Umowa zawierała obowiązek wykupu w razie utrzymania w Serie A. Obowiązek zadziałał 25 kwietnia 2026 roku, gdy Parma wygrała z Pisą 1:0 i zapewniła sobie utrzymanie. O trenerze Carlosie Cuesta mówił, że ma konkretne wymagania, m.in. dotyczące drugich piłek i wygrywania pojedynków.
W 2022 roku opowiadał, że poza boiskiem interesuje się kulturą: lubi muzykę Francesco Gucciniego i słucha wykładów historyka Alessandra Barbero. Studiował wtedy nauki o sporcie, a w wolnym czasie amatorsko grał na pianinie.
O sobie mówił, że jest środkowym pomocnikiem, który może grać na każdej z trzech pozycji w środku pola w ustawieniu z rombem. Jako swoje atuty wymieniał ocenę sytuacji i czytanie gry, jakość uderzeń i grę piłką po ziemi.
W Südtirolu opisywał swoje zadania bez piłki jako czytanie gry i zasłanianie linii podań rywali, a z piłką oczekiwano od niego rozgrywania, zmian strony i podań prostopadłych. Mówił, że rzuty wolne dużo trenuje i stale je doskonali. Już w młodzieży był dla kolegów punktem odniesienia pod względem techniki i charakteru, z oddaniem pracy i gotowością do poświęceń.
W reprezentacjach młodzieżowych Włoch grał od U-17 do U-21. W grudniu 2022 roku, jako zawodnik Südtirolu, wziął udział w obozie dla piłkarzy Serie B, który w Coverciano prowadził selekcjoner reprezentacji Włoch Roberto Mancini.
0
0
Minuty w sezonie
1′1 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Parma Calcio | Serie A | 26 | 1473 | 0 | 4 |
| 2025/2026Liga Konferencji | ACF Fiorentina | Liga Konferencji | 5 | 382 | 0 | 0 |
| 2024/2025Serie A | Venezia FC | Serie A | 35 | 2870 | 4 | 2 |
| 2023/2024Serie A | Juventus Turyn | Serie A | 8 | 272 | 0 | 1 |
| 2023/2024Puchar Włoch | Juventus Turyn | Puchar Włoch | 2 | 90 | 0 | 0 |
| 2022/2023Serie A | Salernitana | Serie A | 12 | 591 | 1 | 0 |
| 2022/2023Serie B | FC Südtirol | Serie B | 17 | 1405 | 2 | 0 |
| 2022/2023Puchar Włoch | FC Südtirol | Puchar Włoch | 1 | 38 | 0 | 0 |
| 2022/2023 | Juventus Turyn | – | – | – | – | |
| 2021/2022Puchar Włoch | Juventus Turyn | Puchar Włoch | 0 | – | 0 | 0 |
| 2021/2022 | Parma Calcio | – | – | – | – | |
| 2020/2021Serie A | Parma Calcio | Serie A | 0 | – | 0 | 0 |
| 2020/2021Puchar Włoch | Parma Calcio | Puchar Włoch | 2 | 170 | 0 | 0 |
| 2019/2020Serie B | AC Perugia | Serie B | 29 | 1993 | 1 | 5 |
| 2019/2020Puchar Włoch | AC Perugia | Puchar Włoch | 1 | 90 | 1 | 0 |
| 2018/2019Serie A | Juventus Turyn | Serie A | 3 | 54 | 0 | 0 |
Hans Nicolussi Caviglia ma 26 lat. Urodził się 18 czerwca 2000 roku.
Hans Nicolussi Caviglia jest zawodnikiem klubu Parma Calcio (Serie A).
Hans Nicolussi Caviglia jest pomocnikiem i gra z numerem 41.
Hans Nicolussi Caviglia zadebiutował w Serie A 8 marca 2019 roku w wygranym 4:1 meczu Juventusu z Udinese. Wszedł na boisko w 79. minucie za Moise Kena.
Hans Nicolussi Caviglia zdobył Puchar Włoch z Juventusem w 2024 roku. W finale z Atalantą 15 maja 2024 roku trener Massimiliano Allegri wystawił go w podstawowym składzie na miejsce zawieszonego Manuela Locatellego, a Juventus wygrał 1:0.
Hans Nicolussi Caviglia rozstał się z Juventusem 22 sierpnia 2024 roku i przeszedł do Venezii. Wybrał ją z powodu szacunku, pasji i zaufania, jakie poczuł ze strony klubu, oraz projektu przedstawionego przez Eusebio Di Francesco.
Hans Nicolussi Caviglia przeszedł z Venezii na wypożyczenie do Parmy 29 stycznia 2026 roku. Umowa zawierała obowiązek wykupu w razie utrzymania w Serie A, który zadziałał 25 kwietnia 2026 roku po wygranej Parmy 1:0 z Pisą.





