Klub z fabrycznymi korzeniami w Győr, który w sezonie 1964/65 dotarł do półfinału Pucharu Europy.
Domowe mecze ETO rozgrywa na ETO Stadion w Győr, którego kryte trybuny stoją blisko boiska, bez oddzielającej je bieżni lekkoatletycznej. Obecny stadion uzyskał nową formę w 2008 roku; jego poprzednik, Rába ETO Stadion, został oddany do użytku w czerwcu 1977 roku.
Zielony i biały wybrano już u początków ETO, choć w historii klubu barwy kilkakrotnie się zmieniały.
Tradycja ETO sięga 1904 roku, kiedy członkowie koła śpiewaczego i towarzyskiego zakładów Magyar Vagon- és Gépgyár utworzyli Egyetértés Torna Osztály, od którego nazwy pochodzi skrót ETO. Stowarzyszenie, początkowo skupione na futbolu, rozwinęło później liczne sekcje innych dyscyplin. Piłkarska drużyna po raz pierwszy wystąpiła w najwyższej lidze w sezonie 1937/38, po wywalczeniu awansu kosztem Diósgyőru.
Pierwsze mistrzostwo Węgier ETO zdobyło w 1963 roku, gdy zespół prowadził Nándor Hidegkuti. W Pucharze Europy 1964/65 pokonało Chemie Leipzig, Lokomotiw Sofia i DWS Amsterdam, docierając do półfinału, w którym przegrało z Benficą. W latach 1965–1967 trzy razy z rzędu zdobywało Puchar Węgier.
József Verebes poprowadził ETO do mistrzostw w 1982 i 1983 roku. W pierwszym z tych sezonów drużyna strzeliła 102 gole, a Péter Hannich został królem strzelców z 22 bramkami, o jedną wyprzedzając klubowego kolegę Lázára Szentesa. Obaj należeli do zespołu, który obronił tytuł rok później.
Na kolejne mistrzostwo Győr czekało trzy dekady: w 2013 roku wywalczyła je drużyna Attili Pintéra. 16 maja 2026 roku ETO prowadzone przez Balázsa Borbélya zdobyło piąty tytuł, wygrywając na wyjeździe z Kisvárdą 1:0 i kończąc ligę punkt przed Ferencvárosem.
