Bretoński klub, który dwukrotnie pokonał Rennes w finale Pucharu Francji.
Od 1990 roku domem Guingamp jest Stade du Roudourou. Przebudowany obiekt otwarto w styczniu tego roku; wcześniej zespół grał przede wszystkim na Stade Yves-Jaguin. Nazwa stadionu pochodzi od dzielnicy Roudourou i oznacza „wodę strumienia”.
Klub nosi czerwone i czarne barwy, stąd przydomek Rouge et Noir.
Sportowe stowarzyszenie Société d’Éducation Physique En Avant powstało w 1912 roku z inicjatywy świeckich nauczycieli. Piłkarski klub datuje swoje oficjalne narodziny na grudzień 1918 roku.
W 1976 roku Guingamp awansowało do trzeciej ligi, a rok później do drugiej. Pierwszy awans do najwyższej klasy rozgrywkowej zapewniło sobie w 1995 roku; decydującą bramkę w meczu z Toulouse zdobył Coco Michel. Łącznie rozegrał dla klubu 386 meczów ligowych.
W 1996 roku Stéphane Carnot strzelił bezpośrednio z rzutu rożnego gola dającego Guingamp Puchar Intertoto w dwumeczu z Rotorem Wołgograd. W sezonie 2002/03 zespół osiągnął swoje najwyższe miejsce w Ligue 1, siódme, a Didier Drogba zdobył w tych rozgrywkach 17 bramek.
W finale Pucharu Francji w 2009 roku Eduardo dwukrotnie trafił przeciw Rennes i pomógł zdobyć pierwsze takie trofeum w historii klubu. Pięć lat później Guingamp znów wygrało finał z Rennes, a kolejny sezon spędziło także w Lidze Europy.
Mecze ze Stade Rennais są bretońskimi derbami; oba zwycięskie finały Pucharu Francji Guingamp rozegrało właśnie przeciw temu rywalowi.
