Gregor Kobel

Pochodzenie

Urodził się 6 grudnia 1997 roku w Zurychu. Ojciec Peter był hokeistą m.in. ZSC, Kloten i Davosu, a Gregor jako trzy-, czterolatek bywał w szatni HC Davos. Ojciec, jak mówił Kobel, nie mógł nauczyć go piłki, ale nauczył go, że na boisko trzeba wychodzić z dobrym nastawieniem, a frustrację wypocić na treningu. Jako dziecko podziwiał Olivera Kahna; mundial 2002 był pierwszym, który pamięta. Na mistrzostwach świata 2006 w Dortmundzie oglądał z trybun mecz Szwajcarii z Togo.

Grał w juniorach Grasshoppers, ale klub nie stawiał na niego. Jako 16-latek, w 2014 roku, wyjechał do akademii TSG Hoffenheim. Mieszkał najpierw u rodziny zastępczej, potem sam, i jak mówił, bardzo szybko dorósł.

Kariera

W zawodowej piłce zadebiutował w Hoffenheim w 2017 roku. Wiosną 2019 roku był wypożyczony do FC Augsburg, gdzie po trzech porażkach z rzędu zażartował, że drużynie pomógłby wspólny wieczór przy piwie. Na początku marca 2019 roku kilkoma świetnymi interwencjami pomógł Augsburgowi wygrać 2:1 z prowadzącą w tabeli Borussią Dortmund i nazwał to najlepszym meczem w swojej dotychczasowej karierze.

W sezonie 2019/20 był wypożyczony do VfB Stuttgart, który chciał wrócić do Bundesligi. Latem 2020 roku VfB wykupił go z Hoffenheim. W sezonie 2020/21 Kobel zagrał w 33 z 34 meczów ligowych beniaminka.

31 maja 2021 roku podpisał kontrakt z Borussią Dortmund. Jesienią 2022 roku w Lidze Mistrzów obronił rzut karny Riyada Mahreza w bezbramkowym meczu z Manchesterem City. W sezonie 2023/24 doszedł z Borussią do finału Ligi Mistrzów; 1 czerwca 2024 roku na Wembley BVB przegrał 0:2 z Realem Madryt. Eksperci techniczni UEFA wybrali go do jedenastki tego sezonu Ligi Mistrzów.

W pierwszej połowie sezonu 2024/25 grał słabiej. Gdy trenerem został Niko Kovač, zdjął z niego część odpowiedzialności za rozegranie, mówiąc, że bramkarz ma przede wszystkim łapać piłki i zdobywać punkty dla drużyny. W maju 2025 roku Kobel ośmioma interwencjami w Leverkusen pomógł BVB wygrać ważny mecz w walce o Ligę Mistrzów.

Sukcesy

• 2024 Jedenastka sezonu Ligi Mistrzów

Styl gry

Na linii należy do najlepszych bramkarzy na świecie i dobrze panuje nad polem karnym. W Stuttgarcie był głośnym, komunikatywnym liderem. Sam mówił, że od Manuela Neuera podpatrywał wysokie ustawienie i antycypację. Jego słabszą stroną jest gra nogami: w lutym 2026 roku w Bergamo po jego złej decyzji przy rozegraniu Atalanta dostała w ostatnich sekundach rzut karny.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Szwajcarii od U-17 do U-21. Przez lata był rezerwowym za Yannem Sommerem, mimo dobrych występów w Dortmundzie. W sierpniu 2024 roku, po dziesięciu latach Sommera w bramce, został pierwszym bramkarzem kadry.

Na mistrzostwach świata 2026 w 1/8 finału w Vancouver Szwajcaria zremisowała 0:0 z Kolumbią po dogrywce. W serii rzutów karnych Kobel obronił strzał Cucho Hernándeza, a Szwajcaria wygrała 4:3 i awansowała do ćwierćfinału, w którym przegrała 1:3 z Argentyną.