Bramkarz, który w 2021 roku z Villarrealem wygrał Ligę Europy: w serii rzutów karnych sam strzelił gola, a potem obronił ostatni strzał.
Urodził się 20 maja 1992 roku w La Placie. Jako dziecko bronił w klubowej drużynie, a jego trenerem był ojciec Omar, który sam nigdy nie stał na bramce. Gdy w pierwszym meczu, mając dziesięć albo jedenaście lat, wyszedł w rękawicach i długich czarnych spodniach, usłyszał od ojca uwagę. Odpowiedział, że ojciec nigdy nie był bramkarzem i nie zna się na tej pozycji. Jak wspominał, ojciec już nigdy więcej nic mu w tej sprawie nie powiedział.
Do Estudiantes de La Plata trafił jako chłopiec, a w 2006 roku był tam chłopcem do podawania piłek. Jego idolami byli paragwajski bramkarz José Luis Chilavert i Benji Price, bramkarz z kreskówki. Wśród idoli wymieniał też Juana Sebastiána Verona.
W Estudiantes zadebiutował w pierwszej drużynie w 2013 roku i ustanowił wtedy klubowy rekord 588 minut bez straty gola.
W 2014 roku formalnie przeszedł do urugwajskiego Deportivo Maldonado, które wypożyczyło go do Realu Sociedad. Zadebiutował 28 sierpnia 2014 roku w meczu Ligi Europy z Krasnodarem i złamał w nim piątą kość śródstopia, więc wrócił do gry dopiero 4 grudnia w Pucharze Króla. W lidze zagrał po raz pierwszy w 16. kolejce sezonu 2014/2015, w remisie 1:1 z Levante.
Drugi sezon w San Sebastián zaczął słabo. Do Hiszpanii przyzwyczajał się też w drobnych sprawach: od dziecka grał w długich czarnych spodniach, bo było mu w nich wygodnie, a w Realu Sociedad musiał przejść na krótkie, ponieważ przepisy zabraniają koszulki bramkarza w jednym kolorze i spodni w innym. Jesienią 2015 roku grał niepewnie, a dno osiągnął po porażce 0:2 w Las Palmas na początku listopada. Zadzwonił wtedy do najbliższych i do swojego przedstawiciela, mówiąc, że nie ma żadnej pewności siebie, i poprosił, żeby przyjechali. Po ich wizycie, jak opowiadał, sprawy zaczęły się odwracać.
W 2016 roku przeszedł do Manchesteru City, ale nie zagrał w jego pierwszej drużynie i wrócił do Realu Sociedad. W sezonie 2019/2020 był wypożyczony do francuskiego Montpellier.
W 2020 roku przeszedł do Villarrealu. 26 maja 2021 roku w Gdańsku zagrał w finale Ligi Europy z Manchesterem United. Po remisie 1:1 po dogrywce wszyscy piłkarze z pola trafili w serii rzutów karnych, więc o losie trofeum decydowali bramkarze. Rulli strzelił swojego karnego, a potem obronił strzał Davida de Gei. Villarreal wygrał 11:10 i zdobył pierwsze duże trofeum w swojej historii.
W styczniu 2023 roku przeszedł do Ajaksu Amsterdam. Zadebiutował 11 stycznia w Pucharze Holandii, a w całym pobycie w klubie rozegrał 32 mecze. W sezonie 2023/2024 doznał kontuzji i stracił miejsce w pierwszym składzie. Alex Kroes z Ajaksu powiedział, że Rulli ma w klubie dużą konkurencję i że rozumieją jego chęć odejścia.
11 sierpnia 2024 roku Ajax uzgodnił z Olympique Marsylia jego sprzedaż. Do Marsylii chciał go trener Roberto De Zerbi, który mówił, że ściągnął go „za wszelką cenę”, i nazwał go wielkim bramkarzem, liderem i człowiekiem. 12 sierpnia 2026 roku Manchester City ogłosił, że Rulli podpisał z nim dwuletni kontrakt.
De Zerbi mówił, że Rulli ma osobowość potrzebną, żeby dobrze rozpoczynać akcję, czyta grę, daje drużynie pewność, gdy gra ona wysoko, jest pewny w grze w powietrzu i broni na bardzo wysokim poziomie.
W 2016 roku opisywał siebie jako bramkarza, który „zawsze spokojnie podejmuje decyzje”. Mówił, że od przyjścia do Realu Sociedad jest o wiele pewniejszy i rzadziej oddaje dobitki.
Na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro w 2016 roku bronił w reprezentacji Argentyny. W meczu z Algierią obronił strzał Baghdada Bounedjaha, który wychodził na niego sam na sam.
W reprezentacji seniorów zadebiutował 7 września 2018 roku w towarzyskim meczu z Gwatemalą w Los Angeles, wygranym 3:0. Był to pierwszy mecz Lionela Scaloniego jako selekcjonera. Nigdy nie był niekwestionowanym numerem jeden, ale należał do kadry, która w 2022 roku wygrała Finalissimę i mistrzostwa świata w Katarze, a w 2024 roku Copa América.
W maju 2026 roku Scaloni powołał go na mistrzostwa świata w Ameryce Północnej. Argentyna dotarła do finału i przegrała w nim z Hiszpanią.
1
2
1,0 na mecz
Minuty w sezonie
180′2 z 16 meczów
3:1
Manchester City00––3:1Manchester City0–
2:3Manchester City00––2:3Manchester City0–0:1
Brighton & Hove Albion00––0:1Brighton & Hove Albion0–2:2Brighton & Hove Albion90426,02:2Brighton & Hove Albion426,0
2:1Manchester City00––2:1Manchester City0–5:1
AEK Ateny00––5:1AEK Athens0–3:2
Ipswich Town––0–3:2Ipswich Town–02:4
Paris Saint-Germain000–2:4PSG00
0:3Manchester City––0–0:3Manchester City–05:3
Sunderland––0–5:3Sunderland–05:0
Norwich City90006,75:0Norwich City006,7
0:1Manchester City––0–0:1Manchester City–0
0:2Manchester City––0–0:2Manchester City–01:0
Coventry City––0–1:0Coventry City–0
1:4Manchester City––0–1:4Manchester City–02:1
Bournemouth––0–2:1Bournemouth–0| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Argentyna | Mistrzostwa Świata | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026Ligue 1 | Olympique Marsylia | Ligue 1 | 29 | 2610 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Olympique Marsylia | Liga Mistrzów | 8 | 720 | 0 | 0 |
| 2024/2025Ligue 1 | Olympique Marsylia | Ligue 1 | 34 | 3060 | 0 | 0 |
| 2023/2024Eredivisie | Ajax Amsterdam | Eredivisie | 7 | 572 | 0 | 0 |
| 2022/2023Eredivisie | Ajax Amsterdam | Eredivisie | 19 | 1710 | 0 | 0 |
| 2022/2023Puchar Hiszpanii | Villarreal | Puchar Hiszpanii | 0 | – | 0 | 0 |
| 2022/2023La Liga | Villarreal | La Liga | 14 | 1260 | 0 | 0 |
| 2021/2022La Liga | Villarreal | La Liga | 32 | 2883 | 0 | 0 |
| 2021/2022Puchar Hiszpanii | Villarreal | Puchar Hiszpanii | 2 | 149 | 0 | 0 |
| 2020/2021La Liga | Villarreal | La Liga | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2020/2021Puchar Hiszpanii | Villarreal | Puchar Hiszpanii | 5 | 482 | 0 | 0 |
| 2019/2020Ligue 1 | Montpellier HSC | Ligue 1 | 25 | 2250 | 0 | 0 |
| 2018/2019La Liga | Real Sociedad | La Liga | 27 | 2430 | 0 | 0 |
| 2018/2019Puchar Hiszpanii | Real Sociedad | Puchar Hiszpanii | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2017/2018La Liga | Real Sociedad | La Liga | 26 | 2340 | 0 | 0 |
| 2016/2017La Liga | Real Sociedad | La Liga | 38 | 3420 | 0 | 0 |
| 2016/2017 | Manchester City | – | – | – | – | |
| 2015/2016La Liga | Real Sociedad | La Liga | 36 | 3192 | 0 | 0 |
| 2014/2015La Liga | Real Sociedad | La Liga | 22 | 1980 | 0 | 0 |
| 2013/2014 | Estudiantes L.P. | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | Estudiantes L.P. | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | Estudiantes L.P. | – | – | – | – | |
| 2010/2011 | Estudiantes L.P. | – | – | – | – |
Gerónimo Rulli ma 34 lata. Urodził się 20 maja 1992 roku.
Gerónimo Rulli jest zawodnikiem klubu Manchester City (Premier League).
Gerónimo Rulli jest bramkarzem i gra z numerem 28.
Gerónimo Rulli wygrał Ligę Europy w 2021 roku z Villarrealem. W finale z Manchesterem United po serii rzutów karnych sam strzelił swojego karnego, a potem obronił strzał Davida de Gei. Villarreal wygrał 11:10.
Gerónimo Rulli należał do kadry Argentyny, która w 2022 roku wygrała mistrzostwa świata w Katarze. Nigdy nie był jednak niekwestionowanym numerem jeden w reprezentacji.
Gerónimo Rulli zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Argentyny 7 września 2018 roku w towarzyskim meczu z Gwatemalą, wygranym 3:0. Był to pierwszy mecz Lionela Scaloniego jako selekcjonera.
Gerónimo Rulli w sezonie 2023/2024 doznał kontuzji i stracił miejsce w pierwszym składzie Ajaksu. Klub uzgodnił jego sprzedaż do Olympique Marsylia 11 sierpnia 2024 roku; do Marsylii chciał go trener Roberto De Zerbi.
Argentyna
