Argentyna
Bramkarz, który w 2021 roku z Villarrealem wygrał Ligę Europy: w serii rzutów karnych sam strzelił gola, a potem obronił ostatni strzał.
Urodził się 20 maja 1992 roku w La Placie. Jako dziecko bronił w klubowej drużynie, a jego trenerem był ojciec Omar, który sam nigdy nie stał na bramce. Gdy w pierwszym meczu, mając dziesięć albo jedenaście lat, wyszedł w rękawicach i długich czarnych spodniach, usłyszał od ojca uwagę. Odpowiedział, że ojciec nigdy nie był bramkarzem i nie zna się na tej pozycji. Jak wspominał, ojciec już nigdy więcej nic mu w tej sprawie nie powiedział.
Do Estudiantes de La Plata trafił jako chłopiec, a w 2006 roku był tam chłopcem do podawania piłek. Jego idolami byli paragwajski bramkarz José Luis Chilavert i Benji Price, bramkarz z kreskówki. Wśród idoli wymieniał też Juana Sebastiána Verona.
W Estudiantes zadebiutował w pierwszej drużynie w 2013 roku i ustanowił wtedy klubowy rekord 588 minut bez straty gola.
W 2014 roku formalnie przeszedł do urugwajskiego Deportivo Maldonado, które wypożyczyło go do Realu Sociedad. Zadebiutował 28 sierpnia 2014 roku w meczu Ligi Europy z Krasnodarem i złamał w nim piątą kość śródstopia, więc wrócił do gry dopiero 4 grudnia w Pucharze Króla. W lidze zagrał po raz pierwszy w 16. kolejce sezonu 2014/2015, w remisie 1:1 z Levante.
Drugi sezon w San Sebastián zaczął słabo. Do Hiszpanii przyzwyczajał się też w drobnych sprawach: od dziecka grał w długich czarnych spodniach, bo było mu w nich wygodnie, a w Realu Sociedad musiał przejść na krótkie, ponieważ przepisy zabraniają koszulki bramkarza w jednym kolorze i spodni w innym. Jesienią 2015 roku grał niepewnie, a dno osiągnął po porażce 0:2 w Las Palmas na początku listopada. Zadzwonił wtedy do najbliższych i do swojego przedstawiciela, mówiąc, że nie ma żadnej pewności siebie, i poprosił, żeby przyjechali. Po ich wizycie, jak opowiadał, sprawy zaczęły się odwracać.
W 2016 roku przeszedł do Manchesteru City, ale nie zagrał w jego pierwszej drużynie i wrócił do Realu Sociedad. W sezonie 2019/2020 był wypożyczony do francuskiego Montpellier.
W 2020 roku przeszedł do Villarrealu. 26 maja 2021 roku w Gdańsku zagrał w finale Ligi Europy z Manchesterem United. Po remisie 1:1 po dogrywce wszyscy piłkarze z pola trafili w serii rzutów karnych, więc o losie trofeum decydowali bramkarze. Rulli strzelił swojego karnego, a potem obronił strzał Davida de Gei. Villarreal wygrał 11:10 i zdobył pierwsze duże trofeum w swojej historii.
W styczniu 2023 roku przeszedł do Ajaksu Amsterdam. Zadebiutował 11 stycznia w Pucharze Holandii, a w całym pobycie w klubie rozegrał 32 mecze. W sezonie 2023/2024 doznał kontuzji i stracił miejsce w pierwszym składzie. Alex Kroes z Ajaksu powiedział, że Rulli ma w klubie dużą konkurencję i że rozumieją jego chęć odejścia.
11 sierpnia 2024 roku Ajax uzgodnił z Olympique Marsylia jego sprzedaż. Do Marsylii chciał go trener Roberto De Zerbi, który mówił, że ściągnął go „za wszelką cenę”, i nazwał go wielkim bramkarzem, liderem i człowiekiem. 12 sierpnia 2026 roku Manchester City ogłosił, że Rulli podpisał z nim dwuletni kontrakt.
De Zerbi mówił, że Rulli ma osobowość potrzebną, żeby dobrze rozpoczynać akcję, czyta grę, daje drużynie pewność, gdy gra ona wysoko, jest pewny w grze w powietrzu i broni na bardzo wysokim poziomie.
W 2016 roku opisywał siebie jako bramkarza, który „zawsze spokojnie podejmuje decyzje”. Mówił, że od przyjścia do Realu Sociedad jest o wiele pewniejszy i rzadziej oddaje dobitki.
Na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro w 2016 roku bronił w reprezentacji Argentyny. W meczu z Algierią obronił strzał Baghdada Bounedjaha, który wychodził na niego sam na sam.
W reprezentacji seniorów zadebiutował 7 września 2018 roku w towarzyskim meczu z Gwatemalą w Los Angeles, wygranym 3:0. Był to pierwszy mecz Lionela Scaloniego jako selekcjonera. Nigdy nie był niekwestionowanym numerem jeden, ale należał do kadry, która w 2022 roku wygrała Finalissimę i mistrzostwa świata w Katarze, a w 2024 roku Copa América.
W maju 2026 roku Scaloni powołał go na mistrzostwa świata w Ameryce Północnej. Argentyna dotarła do finału i przegrała w nim z Hiszpanią.
0
z 450 możliwych
Łącznie · Na 90 min
2:1
Manchester City00––2:1Manchester City0–5:1
AEK Athens FC00––5:1AEK Athens0–2:4
Paris Saint Germain00––2:4PSG0–
0:2Manchester City––0–0:2Manchester City–01:0
Coventry––0–1:0Coventry–0
