Giovanni Daffara

Pochodzenie

Urodził się 5 grudnia 2004 roku w Bielli. Zaczynał w miejscowym klubie Biellese, a w wieku około dziewięciu lat wypatrzyli go skauci Juventusu. Rodzina woziła go codziennie na treningi do ośrodka w Vinovo pod Turynem. Ojciec też był bramkarzem, grał na poziomie tuż poniżej zawodowego. Daffara przeszedł przez młodzieżowe zespoły Juventusu, w tym U-17 i U-19.

Kariera

W sezonie 2022/2023 był bramkarzem drużyny Primavera i rozegrał 26 meczów w lidze, Pucharze Włoch młodzieży i Młodzieżowej Lidze Mistrzów. Obronił wtedy trzy z siedmiu rzutów karnych, które na niego wykonywano, w tym jeden w meczu play-off o mistrzostwo z Sassuolo.

Debiutował wśród seniorów 12 marca 2023 roku w Juventusie Next Gen, rezerwach klubu grających w Serie C. W derbach Piemontu w Novarze wszedł na boisko po dziesięciu minutach za wyrzuconego z boiska Rainę. Next Gen przegrało po dwóch golach straconych w końcówce, ale Daffara zagrał dobry mecz i z ostatnich siedmiu ligowych spotkań sezonu sześć rozpoczął w podstawowym składzie. 11 kwietnia 2023 roku zagrał też w rewanżowym finale Pucharu Włoch Serie C z Vicenzą na stadionie Romeo Menti.

W sezonach 2023/2024 i 2024/2025 był w Next Gen podstawowym bramkarzem. W sezonie 2023/2024 po raz pierwszy znalazł się w kadrze meczowej pierwszej drużyny Juventusu. Latem 2024 roku trenował z pierwszym zespołem pod wodzą Thiago Motty. W sezonie 2024/2025 Next Gen po zmianie trenera na Massimo Brambillę wyszła z trudnej sytuacji w tabeli i awansowała do play-offów. Domowe mecze rozgrywała wtedy na stadionie w rodzinnej Bielli. Daffara mówił, że najbardziej poprawił się w samej interwencji, a najwięcej pracy zostało mu w rozumieniu gry: w wyborze między krótkim podaniem a długim wykopem.

W czerwcu 2025 roku trener Igor Tudor zabrał go na klubowe mistrzostwa świata w Stanach Zjednoczonych jako bramkarza obok Michele Di Gregorio i Carlo Pinsoglio, po kontuzji Mattii Perina. Cztery razy znalazł się w oficjalnej kadrze meczowej, ale nie zagrał.

19 lipca 2025 roku został wypożyczony do beniaminka Serie B, Avellino. W sezonie 2025/2026 zagrał tam w 25 meczach ligowych, a drużyna odpadła w pierwszej rundzie play-offów o awans do Serie A.

1 lipca 2026 roku Parma Calcio 1913 kupiła go na stałe od Juventusu. Mówił, że przekonał go projekt klubu i że od początku czuł, że w niego wierzą. Przy prezentacji wspominał, że trenera bramkarzy Nicolę Pavariniego zna z Juventusu, a przejście do Serie A oznacza większą odpowiedzialność, ale mentalnie trzeba podejść do tego jak do zwykłego futbolu.

Styl gry

Ma 194 cm wzrostu, a mimo to szybko reaguje i jest dynamiczny. Wzrost pomaga mu w wyjściach do wysoko podanych piłek. Przydomek „baby Buffon” zawdzięcza właśnie refleksowi i dynamice. Już w Next Gen wyróżniał się grą nogami przy rozegraniu od tyłu i obroną rzutów karnych, a w kolejnych latach poprawił grę nogami i zyskał na pewności siebie.

Wzorem był dla niego od dzieciństwa Gianluigi Buffon, którego ceni za status bramkarza: gdy stał w bramce, rywalom trudno było strzelić gola. Wśród najlepszych wymieniał też Alissona, a o sobie mówił, że chce czerpać po trochu z różnych bramkarzy.

Reprezentacja

W marcu 2026 roku selekcjoner Silvio Baldini po raz pierwszy powołał go do reprezentacji Włoch U-21 na mecze eliminacji Euro 2027 z Macedonią Północną i Szwecją. W obu spotkaniach nie wszedł na boisko. W czerwcu 2026 roku Baldini, tymczasowy selekcjoner pierwszej reprezentacji, powołał go na mecze towarzyskie z Luksemburgiem i Grecją, ale też w obu siedział na ławce rezerwowych.