Giuseppe Aurelio

Pochodzenie

Urodził się 22 marca 2000 roku w Bracciano, nad jeziorem o tej samej nazwie. Mając 14 lat, wyjechał do akademii Sassuolo, około 400 kilometrów od domu. Wybierał między klubami z Rzymu a Sassuolo i, jak mówił, wybrał je po to, żeby dorastać inaczej. Pierwsze miesiące były trudne, a pomagali mu rodzice i klubowy opiekun.

W Sassuolo zaczynał jako napastnik. Dyrektor sportowy Angelozzi uznał, że przy jego umiejętności biegania lepiej będzie mu na boku obrony. Wcześniej grał tam tylko dwa razy, więc nauka była trudna: trener Neri ciągle z nim pracował nad asekuracją, kryciem i wbiegnięciami. W młodzieżowych drużynach Sassuolo strzelał dużo goli: 18 w U-17, a w sezonie 2019/2020 sześć w Primavera. Jako 17-latek po raz pierwszy trenował z pierwszą drużyną, prowadzoną wtedy przez Beppe Iachiniego, a później dostał powołanie na mecz Serie A. Pomagali mu starsi koledzy, między innymi Domenico Berardi, Grégoire Defrel, Francesco Magnanelli i Federico Peluso. Z podziwem oglądał też treningi Roberto De Zerbiego.

Kariera

Zawodowo zaczynał w Serie C: w sezonie 2020/2021 w Cesenie, w 2021 roku w Imolese, gdzie zagrał prawie wszystkie mecze i pomógł w utrzymaniu, a w sezonie 2021/2022 w Gubbio. W Gubbio od lutego nie grał do końca sezonu z powodu kontuzji barku. Latem 2022 roku przeszedł z Sassuolo na stałe do Pontedery. W pierwszej połowie sezonu 2022/2023 strzelił tam cztery gole w Serie C.

W ostatnim dniu zimowego okna transferowego w styczniu 2023 roku przeszedł do Palermo. Agent zadzwonił do niego 30 stycznia po południu, a dzień później podpisał kontrakt. Zadebiutował w Serie B, a pierwszego gola w tej lidze strzelił 17 marca 2023 roku w meczu z Modeną. Jesienią 2023 roku w 89. minucie strzelił głową zwycięskiego gola w meczu z Südtirolem, wygranym 2:1 przez Palermo. Zapytany, czy to gol na „trzydzieści z wyróżnieniem”, odpowiedział, że nie, to gol na trzy punkty.

W lipcu 2024 roku Palermo wypożyczyło go do Spezii z opcją wykupu. Mówił, że gdy Spezia zainteresowała się nim w połowie czerwca, od razu się zgodził, a trener Luca D'Angelo zadzwonił do niego w lipcu. Sezon zaczął jako podstawowy zawodnik, ale doznał kontuzji, a po powrocie o miejsce rywalizował z Arkadiuszem Recą. W lutym 2025 roku w końcówce meczu strzelił gola swojemu poprzedniemu klubowi, Palermo, po rzucie rożnym Salvatore Esposita. Mówił, że brak radości byłby brakiem szacunku wobec Spezii i jej kibiców. W sezonie 2024/2025 zagrał dla Spezii 30 meczów i strzelił cztery gole, w tym w rewanżowym półfinale baraży z Catanzaro. Spezia dotarła do finału baraży, a latem 2025 roku skorzystała z opcji wykupu.

W sezonie 2025/2026 zagrał w Serie B 33 mecze, w tym 25 jako podstawowy zawodnik, i strzelił sześć goli. W sierpniu 2026 roku Cagliari Calcio kupiło go ze Spezii na stałe.

Styl gry

To lewonożny, dobrze zbudowany fizycznie zawodnik, dynamiczny, z dużą zdolnością do włączania się w ofensywę i dobrym strzałem z dystansu. Może grać zarówno jako boczny obrońca, jak i wahadłowy. Sam mówił, że na początku nie lubił roli obrońcy, ale z czasem ją polubił, bo daje możliwość zarówno bronienia, jak i atakowania. W Spezii wolał grać na wahadle, a trener D'Angelo w ataku dawał mu dużo swobody. W obronie oczekiwał od niego inteligencji i poświęcenia, a w ataku pokrywania jak największej przestrzeni i dochodzenia do strefy bramkowej. Aurelio mówił, że w polu karnym czuje się dobrze, bo zaczynał jako napastnik.

Jako wzory wymieniał Theo Hernándeza, Paolo Maldiniego i Radję Nainggolana.