Czerwono-czarny klub z Rio de Janeiro, wywodzący się z wioślarstwa, zdobywca Copa Libertadores i Pucharu Interkontynentalnego.
Piłkarski dom Flamengo to Maracanã, oficjalnie Estádio Jornalista Mário Filho, otwarty 16 czerwca 1950 roku. Klub dzieli stadion z Fluminense. Obaj rywale zarządzają obiektem wspólnie od kwietnia 2019, a we wrześniu 2024 podpisali dwudziestoletnią umowę koncesyjną.
Czerwień i czerń zastąpiły pierwotny błękit i złoto w 1896 roku. Na piłkarskim herbie widnieją poziome pasy i splecione inicjały CRF, od nazwy Clube de Regatas do Flamengo. Klub ma osobny herb związany z wioślarstwem. Wśród jego przydomków są Mengão i Mais Querido.
Flamengo powstało jako klub wioślarski w 1895 roku. Oficjalnie świętuje rocznicę 15 listopada, choć spotkanie założycielskie odbyło się dwa dni później. Sekcję piłkarską utworzono w 1911 dzięki zawodnikom, którzy odeszli z Fluminense; pierwszy mecz, rozegrany 3 maja 1912, zakończył się zwycięstwem 15:2 nad Mangueirą.
Pierwsze mistrzostwo Brazylii przyszło w 1980, a rok później drużyna Zico wygrała Copa Libertadores i Puchar Interkontynentalny. O triumfie w Ameryce Południowej przesądził dodatkowy mecz z Cobreloą w Montevideo, wygrany 2:0 po dwóch golach Zico. W Japonii Flamengo pokonało Liverpool 3:0.
W 2013 za prezesury Eduardo Bandeiry de Mello rozpoczęła się restrukturyzacja finansów klubu. Rok 2019 przyniósł tragedię w ośrodku treningowym, gdzie w pożarze zginęło dziesięciu młodych piłkarzy.
Pod koniec tego samego roku zespół Jorge Jesusa zdobył mistrzostwo Brazylii i po 38 latach ponownie wygrał Libertadores: dwa późne gole Gabigola dały zwycięstwo 2:1 nad River Plate w Limie. W 2022 drużyna Dorivala Júniora połączyła triumf w Libertadores z Pucharem Brazylii. W 2025 znów wygrała ligę i najważniejszy puchar kontynentu, pokonując w finale Palmeiras 1:0.
Miejscowi rywale to między innymi Fluminense i Vasco da Gama. Z Fluminense Flamengo łączą początki sekcji piłkarskiej oraz wspólny stadion. Spotkania z Vasco noszą nazwę Clássico dos Milhões.
