Każdy kontynent ma pewną ilość miejsc gwarantowanych w mistrzostwach świata i tylko od miejscowej federacji piłkarskiej zależy, jak ją zagospodaruje. Najwięcej oczywiście przypadało Europie. W tym względzie zawsze zapomina się o Antypodach, uważanych nieco za koniec świata. Jednak tam też są ludzie potrafiący kopać piłkę. W RPA przekonamy się o tym dzięki, między innymi, reprezentacji Australii.
Brak bezpośredniego awansu dla najlepszej drużyny ze strefy Oceanii wydaje się uzasadniony. Nie ma tam zbyt wielu klasowych drużyn piłkarskich, a poza Australią i ewentualnie Nową Zelandią nikt tam się nie liczy. Nie tłumaczy to jednak utrudnienia przedstawicielowi tego regionu globu drogi do najważniejszej piłkarskiej imprezy świata. To tłumaczy między innymi bardzo rzadką obecność graczy z Antypodów wśród najlepszych reprezentacji. W RPA wśród elity zobaczymy ich po raz trzeci. W turnieju o najcenniejsze futbolowe trofeum debiutowali dopiero w roku 1974. Kadra „Aussies” trafiła do dość trudnej grupy, w której także znalazły się zespoły z Chile, Republiki Federalnej Niemiec oraz Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Australijczycy nie byli faworytami i rzeczywiście się nie popisali. W ich mundialowym debiucie udało im się zdobyć bramkę. Niestety Colin Curran umieścił ją we własnej siatce. Ostatecznie pierwsi przeciwnicy, Niemcy ze wschodu, pokonali ich 2:0. Jedną bramkę więcej zaaplikowali im późniejsi triumfatorzy turnieju, piłkarze z RFN-u. W ostatniej potyczce z Chile, „Socceroos” udało się zdobyć historyczny punkt. Niestety musieli wracać do domu na tarczy, ani razu nie umieszczając piłki w siatce przeciwników.
Następnie zawodnicy z Antypodów na bardzo długo zniknęli z piłkarskiej mapy świata. Choć okazywali się najlepsi na kontynencie, nie potrafili przejść barażu, w którym musieli uznać wyższość ekipy z Ameryki Południowej. Tak samo miało się stać w 2005 roku, kiedy zielono-złota armia mierzyła się z Urugwajem. Drużyna wygrała w rzutach karnych. Guus Hiddink – ówczesny trener – wprowadził Australię do globalnego czempionatu pierwszy raz od 32 lat. Na mundialu rozgrywanym w Niemczech nie należeli do faworytów. Musieli uznać wyższość każdego z przeciwników. Tymczasem, pomimo katastrofalnego błędy Marka Schwarzera i bramce Shunsuke Nakamury, Tim Cahill na sześć minut przed końcem wyrównał, zdobywając historycznego gola dla swojego kraju w mistrzostwach świata. Mecz zakończył się zwycięstwem Australii 3:1. Po porażce 0:2 gracze Hiddinka rozegrali kapitalny mecz z Chorwacją, remisując 2:2 i eliminując ją z dalszych gier. W 1/8 finału czekali Włosi. „Socceroos” w niczym nie ustępowali swoim słynnym rywalom. Wiele wskazywało na to, że w dogrywce sprawią sensację. Jednak bardzo kontrowersyjny rzut karny, wykorzystany przez Francesco Tottiego w piątej minucie doliczonego czasu gry, przesądził o triumfie Europejczyków. Wyjście z grupy jest największym sukcesem „Aussies” w historii.
Po sukcesie w Niemczech przedstawiciele miejscowej federacji piłkarskiej podjęli działania zmierzające do ułatwienia reprezentacji awansu do mistrzostw świata. W tym celu Związek Piłkarski Oceanii został zamieniony na Azjatycki. Oczekiwano od kadry sukcesu i ta go odniosła. W grupie A eliminacji na największym kontynencie zielono-złota armia bez większych problemów uzyskała promocję do turnieju w RPA, nie ponosząc porażki i tracąc zaledwie jednego gola. W tyle, poza Bahrajnem, Uzbekistanem i Katarem, pozostawili jednego z dalekowschodnich gigantów, Japonię.
