Fisnik Asllani

Pochodzenie

Urodził się 8 sierpnia 2002 roku w Berlinie. Rodzice uciekli przed wojną i zaczynali od zera. Fisnik mówił, że w pewnym sensie spełnia marzenie ojca, który także chciał zostać zawodowym piłkarzem, ale nie miał takich możliwości.

Zaczynał w BFC Dynamo, a w 2016 roku jako 14-latek przeszedł do Unionu Berlin. W sezonie 2018/2019 strzelił 23 gole w 23 meczach ligi U-17, rok później 15 goli w 16 meczach ligi U-19. André Hofschneider, były trener akademii Unionu, mówił o nim: „To pewny strzelec. Zawsze sprawia, że wszystko wygląda łatwo”.

Zainteresował się nim Bayern Monachium. Asllani rozmawiał nawet z Sebastianem Hoeneßem, który prowadził wtedy młodzież Bayernu, ale nie był pewien, czy jest gotowy na tak duży klub, i odmówił. Latem 2020 roku przeszedł do TSG 1899 Hoffenheim.

Kariera

W Hoffenheim najpierw grał w drugim zespole. Hamowały go kontuzje: najpierw problemy z kością łonową, potem urazy kostki i kolana. W pierwszej drużynie zadebiutował w listopadzie 2021 roku w meczu Bundesligi z RB Lipsk. Do końca sezonu 2022/2023 zagrał w niej dziesięć razy.

W sierpniu 2023 roku Hoffenheim wypożyczył go do Austrii Wiedeń do końca sezonu 2023/2024. Rok później, w lipcu 2024 roku, trafił na wypożyczenie do SV Elversberg z 2. Bundesligi i to tam wyrósł na lidera zespołu. W sezonie 2024/2025 strzelił 18 goli i dołożył osiem asyst. Nikt w lidze nie miał więcej bezpośrednich udziałów przy golach. Elversberg skończył sezon na trzecim miejscu, ale w barażach o awans przegrał z 1. FC Heidenheim. Po rewanżu Asllani ze łzami w oczach mówił: „To jak uderzenie w twarz. Zasłużyliśmy na awans”.

Latem 2025 roku wrócił do Hoffenheim i od razu został w nim ważnym zawodnikiem. W Pucharze Niemiec w Rostocku strzelił gola i miał asystę, tydzień później w Leverkusen zrobił to samo w wygranym 2:1 meczu Bundesligi. Później strzelił dwa gole Unionowi Berlin, klubowi z czasów juniorskich. W kwietniu 2026 roku mówił, że półtora roku wcześniej mało kto spodziewał się, że będzie tam, gdzie jest, a on nie przestawał pracować nawet wtedy, gdy nic nie zapowiadało przełomu. Podkreślał też, że chce czerpać z gry radość: dla niego to hobby, które stało się pracą.

Styl gry

To napastnik, który potrafi grać w wielu rolach. Bywał używany także nieco głębiej, bliżej środka pola. Jest technicznie dobrze wyszkolony: dobrze przyjmuje i prowadzi piłkę, podaje i wykańcza akcje. Nie wyróżnia się szybkością, ale dużo biega i jest mocny fizycznie. Ma dobrą skuteczność i wiele asyst.

Horst Steffen, jego trener w Elversbergu, mówił o nim: „Świetnie rozumie grę, ma rewelacyjne wykończenie i ogromną radość z biegania”.

Reprezentacja

W młodzieżowych reprezentacjach Niemiec rozegrał dziewięć meczów i strzelił cztery gole. Dzięki rodzicom mógł grać także dla Kosowa i wybrał Kosowo. W seniorskiej kadrze zadebiutował 6 września 2024 roku w przegranym 0:3 meczu Ligi Narodów z Rumunią.

W eliminacjach mistrzostw świata 2026 na początku dostawał mniej minut, niż chciał. Potem zagrał w podstawowym składzie i od razu strzelił gola, a w następnym meczu znów trafił do siatki. 15 listopada 2025 roku w Lublanie zdobył pierwszą bramkę w wygranym 2:0 meczu ze Słowenią: po kilku zwodach minął Jakę Bijola i Vanję Drkušicia i uderzył w dolny róg obok Jana Oblaka. Ta wygrana dała Kosowu miejsce w barażach.

W półfinale baraży, 26 marca 2026 roku, strzelił głową gola w wygranym na wyjeździe 4:3 meczu ze Słowacją. Pięć dni później Kosowo przegrało 0:1 z Turcją i nie awansowało na mistrzostwa świata. Asllani wspominał, że po meczu ze Słowenią ludzie rozpoznawali go na ulicy jako autora tamtej bramki.