
Holenderski bramkarz urodzony w Stockport, mistrz drugiej ligi belgijskiej z Zulte Waregem w 2025 roku.
Urodził się w Stockport koło Manchesteru, gdy jego ojciec Raimond van der Gouw bronił w Manchesterze United. Wychował się w Deventer w Holandii. Do czternastego roku życia grał w SV Schalkhaar jako pomocnik, w bramce stawał tylko wtedy, gdy brakowało bramkarzy. Miał oferty z Go Ahead Eagles, Twente i Vitesse. Ojciec mówił, że syn nie chciał iść do Vitesse, bo on sam trenował tam bramkarzy. W 2014 roku trafił do akademii FC Twente jako bramkarz. Podstawy bramkarskie przez trzy lata wpajał mu w ogrodzie ojciec. Wtedy miał 165 cm wzrostu, a w ciągu roku urósł o dwanaście centymetrów.
W 2018 roku zaczął studia licencjackie z międzynarodowego zarządzania biznesem na Uniwersytecie Twente i prowadził je równolegle z grą w FC Twente. Mówił, że bez studiów nudziłby się poza piłką, a nauka dała mu przyjaciół spoza futbolu. Dyplom uzyskał w 2022 roku. Trenerem bramkarzy, od którego nauczył się najwięcej, był w Twente Sander Boschker.
W pierwszej drużynie Twente nie zadebiutował. Latem 2022 roku mógł przedłużyć kontrakt, ale za Larsem Unnerstallem i świeżo pozyskanym Przemysławem Tytoniem nie widział szans na grę. Odszedł więc bez odstępnego do VVV-Venlo, grającego na drugim poziomie rozgrywek w Holandii. Podpisał kontrakt na dwa sezony. Zaczynał jako zmiennik Lukasa Zimy. 16 września 2022 roku zadebiutował w zawodowej piłce, wchodząc na boisko w meczu z Jong PSV po kontuzji Zimy. Tydzień później wyszedł w podstawowym składzie w meczu z Telstar i w ostatniej minucie poszedł pod bramkę rywala. Zagrał piłkę do Svena Brakena, który strzelił gola na 1:1. Od tamtej pory był pierwszym bramkarzem VVV.
12 lipca 2023 roku podpisał czteroletni kontrakt z belgijskim Zulte Waregem, drugoligowcem, który zapłacił VVV za rozwiązanie jego umowy. W VVV zagrał w 37 oficjalnych meczach. W sezonie 2024/2025 bronił w Zulte Waregem w 29 meczach Challenger Pro League i osiem razy zachował czyste konto. W kwietniu 2025 roku w decydującym meczu z RWDM, wygranym 2:1, kilkoma obronami w drugiej połowie pomógł utrzymać prowadzenie. Zulte Waregem zostało mistrzem i awansowało do pierwszej ligi.
Latem 2025 roku, na początku przygotowań, usłyszał od władz klubu, że nie ma dla niego miejsca w kadrze. Zaprzeczył plotkom, że chciał więcej pieniędzy albo tęsknił za Holandią. Zulte Waregem postawiło na Brenta Gabriëla. W zimowym oknie transferowym 2026 roku Rio Ave wypożyczyło go do końca sezonu. W Primeira Liga zadebiutował w meczu z SC Braga, a następne spotkanie rozegrał z FC Porto. Wszedł do bramki pod nieobecność Miszty i zatrzymał w niej miejsce. 30 maja 2026 roku Rio Ave skorzystało z opcji wykupu i podpisało z nim kontrakt do 2029 roku.
To bramkarz o nowoczesnym profilu: dobry nogami, silny fizycznie i pewny w wyjściach do górnych piłek. Dzięki grze w polu w młodości swobodnie posługuje się obiema nogami: jako dziecko kopał wszystko prawą, dopóki ojciec nie zaczął dawać mu słodyczy za kopnięcia lewą. W 2023 roku mówił, że do treningu refleksów i koncentracji wykorzystuje kickboxing.
1
14
2,3 na mecz
7,1
Minuty w sezonie
540′6 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Primeira Liga | Rio Ave | Primeira Liga | 10 | 900 | 0 | 0 |
| 2024/2025 | Zulte Waregem | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Zulte Waregem | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | VVV Venlo | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | FC Twente | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | FC Twente | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | FC Twente | – | – | – | – |