Emile Smith Rowe

Pochodzenie

Urodził się 28 lipca 2000 roku i pochodzi z Croydon w południowym Londynie. Jako dziecko grał w Glebe FC z Chislehurst, dla którego jest najsłynniejszym wychowankiem. W wieku 10 lat trafił do akademii Arsenalu w Hale End. Jako nastolatek dojeżdżał tam metrem i pociągiem z Croydon. Wzorował się wtedy na Andrésie Iniescie.

Jako 16-latek zadebiutował w drugim zespole Arsenalu, drużynie U-23, i był podstawowym graczem zespołu U-18. Po tym sezonie podpisał pierwszy zawodowy kontrakt.

Kariera

Jako nastolatek miał propozycje z innych klubów. Tottenham próbował go sprowadzić dwa razy, a obserwowały go też Ajax, Borussia Dortmund, Liverpool i PSV. Smith Rowe został w Arsenalu, choć w pewnym momencie, sfrustrowany brakiem regularnej gry w reprezentacji Anglii U-17, zastanawiał się nad zmianą klubu. Arsenal musiał go przekonywać do podpisania umowy stypendialnej.

Latem 2018 roku trener Unai Emery zabrał 17-latka na przedsezonowe tournée do Singapuru. W pierwszym meczu, z Atlético Madryt, Smith Rowe strzelił gola. We wrześniu 2018 roku zadebiutował w pierwszym zespole: wszedł w 20-minutowym epizodzie meczu Ligi Europy z Vorskłą Połtawa, wygranego przez Arsenal 4:2. W styczniu 2019 roku Emery wypożyczył go do RB Lipsk. Smith Rowe cierpiał wtedy na ból w pachwinie, typowy dla szybko rosnących zawodników, i w Lipsku zagrał tylko 28 minut w trzech meczach. Klub nie chciał odsyłać go w gorszym stanie i skupił się na jego rozwoju. Dla Smitha Rowe'a był to pierwszy raz, kiedy mieszkał z dala od rodziców. W Arsenalu zauważono, że w Niemczech poprawił grę w pressingu.

W styczniu 2020 roku został wypożyczony do Huddersfield Town w Championship. Miał oferty od klubów z wyższych miejsc w tabeli, ale wybrał Huddersfield, bo przekonał go trener Danny Cowley. Mikel Arteta zgodził się na wypożyczenie pod warunkiem, że Smith Rowe będzie grał na „dziesiątce” albo jako ośmiu w trójce pomocników, a nie na skrzydle. Cowley bardzo ostrożnie dawkował mu minuty i mówił, że sam siebie wygwizduje, gdy go zdejmuje. Huddersfield utrzymało się w lidze, a Smith Rowe odegrał w tym ważną rolę.

W sierpniu 2020 roku, na 11 dni przed startem sezonu, w sparingu z QPR uszkodził bark. Klub zniechęcał chętnych do kolejnego wypożyczenia. Do gry wrócił w listopadzie. 26 grudnia 2020 roku Arteta posłał go na „dziesiątkę” w meczu z Chelsea, gdy drużyna zdobyła dwa punkty w poprzednich siedmiu ligowych spotkaniach. Arsenal wygrał z nim w składzie trzy pierwsze mecze ligowe. Pierwszego gola w Premier League strzelił 9 maja 2021 roku w wygranym 3:1 meczu z West Bromwich Albion, po dośrodkowaniu Bukayo Saki. Trzy dni później jedynym golem rozstrzygnął mecz na Stamford Bridge. Arsenal wygrał tam pierwszy raz w lidze od października 2011 roku.

W sezonie 2023/2024 grał niewiele. Wiosną 2024 roku w wygranym 2:0 meczu z Luton Town po raz trzeci w sezonie wyszedł w podstawowym składzie. Zagrał 85 minut i miał udział w obu bramkach. Mówił wtedy, że był to dla niego bardzo trudny sezon.

W sierpniu 2024 roku przeszedł do Fulham. W pierwszym domowym meczu, 24 sierpnia 2024 roku z Leicester City, strzelił gola na 1:0 w 18. minucie. Było to jego pierwsze trafienie w Premier League od prawie dwóch i pół roku. Fulham wygrało 2:1.

Sukcesy

• 2023 Mistrzostwo Europy U-21 z Anglią
• 2017 Mistrzostwo świata U-17 z Anglią
• 2017 Wicemistrzostwo Europy U-17 z Anglią

Styl gry

Steve Morrow, były szef rekrutacji w akademii Arsenalu, opisywał go jako zawodnika bardzo bezpośredniego, który zawsze gra do przodu, ma świetny dotyk i jest sprytny z piłką. Dodawał, że ma dużo energii i dobrze pracuje bez piłki, a na piłce „ożywa”. W akademii zwracano uwagę na jego technikę w ciasnych sytuacjach i umiejętność rozrywania obrony. W styczniu 2021 roku, gdy Smith Rowe wchodził do podstawowego składu, Morrow mówił o nim jako o silnym, energicznym i wytrzymałym zawodniku. W meczu z West Bromwich przebiegł wtedy około 10 km, więcej niż ktokolwiek inny na boisku.

Jako chłopiec wzorował się na Iniescie, a później na Kevinie De Bruyne. Kibice Arsenalu nazywali go „Croydon De Bruyne”.

Reprezentacja

Na mistrzostwach Europy U-17 w 2017 roku wszedł z ławki w półfinale z Turcją, a w finale, przegranym z Hiszpanią w rzutach karnych, nie zagrał. W październiku 2017 roku wygrał z Anglią mistrzostwa świata U-17 w Indiach. W fazie grupowej strzelił gola w wygranym 4:0 meczu z Irakiem, a w półfinale z Brazylią (3:1) podał do Rhiana Brewstera przy jego trzeciej bramce.

W listopadzie 2021 roku selekcjoner Gareth Southgate powołał go po raz pierwszy do seniorskiej reprezentacji Anglii na mecze eliminacji mistrzostw świata z Albanią i San Marino. Zadebiutował w wygranym 5:0 meczu z Albanią, a kilka dni później zagrał od pierwszej minuty w San Marino i w 58. minucie strzelił pierwszego gola dla kadry w wygranym 10:0 meczu.

W 2023 roku wystąpił z Anglią na mistrzostwach Europy U-21 w Gruzji. W fazie grupowej strzelił po golu w meczach z Czechami (w doliczonym czasie) i z Izraelem. W finale Anglia pokonała Hiszpanię 1:0.