Elías Ólafsson

Pochodzenie

Urodził się 11 marca 2000 roku w Reykjavíku i dorastał na jego przedmieściach. Szkoła stała tuż obok boiska, więc z kolegami biegał tam przy każdej okazji. Zaczynał jako napastnik, a na bramkarza przekwalifikował się w wieku dziewięciu, dziesięciu lat. W młodości grał w Völsungurze, a potem w juniorach Breiðabliku.

Oboje rodzice grali w siatkówkę na poziomie reprezentacji Islandii. On też był bardzo obiecującym siatkarzem i w 2015 roku zagrał dwa mecze w seniorskiej kadrze. Musiał wybrać i postawił na piłkę. Mówi, że siatkówka nauczyła go wyczucia czasu i szybkich reakcji, co pomaga mu w bramce.

Kariera

FC Midtjylland obserwował go przez rok. Najpierw trenował z klubem przez dwa tygodnie, potem przyjechał na drugie testy i turniej, po którym Duńczycy od razu chcieli go zatrudnić. W lipcu 2018 roku, jako 18-latek, przeprowadził się z Islandii do Ikast. W pierwszym sezonie grał w drużynie do lat 19, która zdobyła mistrzostwo Danii i doszła do ćwierćfinału Ligi Młodzieżowej UEFA, po drodze eliminując Manchester United i AS Romę. W serii rzutów karnych z Romą, wygranej 5:3, obronił dwa strzały.

Potem był wypożyczony do Aarhus Fremad, a następnie do FC Fredericia z drugiej ligi duńskiej. W grudniu 2020 roku przedłużył kontrakt z Midtjylland do końca 2025 roku. 20 sierpnia 2021 roku zadebiutował w pierwszej drużynie. Dostał szansę, gdy podstawowy bramkarz Jonas Lössl doznał kontuzji na zgrupowaniu reprezentacji. W pierwszych meczach zachowywał czyste konta, w tym w wygranym 1:0 meczu z FC København na Parken, który nazwał jednym z największych momentów w karierze. W meczu z Nordsjælland zaliczył asystę: wykopał piłkę jak najdalej, a ta trafiła do Victora Linda, który strzelił gola. Za wrzesień 2021 roku został wybrany piłkarzem miesiąca w Superlidze.

Później wypadał ze składu i do niego wracał. Sezon 2023/24 spędził na wypożyczeniu w portugalskiej Mafrze, gdzie opuścił tylko jedną z 31 kolejek drugiej ligi. Mówił, że w Portugalii nauczył się podchodzić do wszystkiego spokojniej, bo wcześniej chciał za dużo i za szybko. Po powrocie rywalizował o miejsce w bramce z Lösslem. Na początku sezonu 2025/26 siedział na ławce, ale gdy Lössl doznał kontuzji, wrócił do składu i został pierwszym bramkarzem. Wiosną 2026 roku chwalono go za mecze z Nottingham Forest w Lidze Europy, choć Midtjylland odpadł po rzutach karnych. 14 maja 2026 roku zagrał w swoim pierwszym finale, o Puchar Danii, i obronił sytuację sam na sam Mohameda Elyounoussiego. FC Midtjylland wygrał na Parken z FC København 1:0.

Sukcesy

• 2026 Puchar Danii z FC Midtjylland

Styl gry

Przy 201 cm wzrostu ma ogromny zasięg ramion. Jego mocną stroną są interwencje w polu karnym i obrony. Sam za swój największy obszar do poprawy uważa grę nogami. Uczył się jej od Lössla.

Reprezentacja

W 2021 roku był w kadrze Islandii na młodzieżowe mistrzostwa Europy do lat 21. Po zakończeniu sezonu 2020/21 pierwszy raz trenował z pierwszą reprezentacją, a jesienią 2021 roku znów dostał powołanie po serii czystych kont w Midtjylland. W eliminacjach mundialu 2026 zagrał od początku we wszystkich sześciu meczach Islandii, która była bardzo blisko awansu do baraży.