
Bramkarz wychowany w Parmie, który w Serie A zadebiutował w klubie ze swojego miasta w listopadzie 2025 roku.
Urodził się 23 marca 2001 roku w Parmie, a wychował w Felino w prowincji parmeńskiej. Pierwszym klubem było GS Felino. Najpierw grał w polu, a bramkarzem został, gdy dostał rękawice od babci. Szybko okazało się, że kolegom z podwórka i boiska bardzo trudno strzelić mu gola.
W 2010 roku zaczął w Pulcini Parmy i przeszedł przez młodzieżowe drużyny klubu. W 2015 roku klub zbankrutował i zaczął od amatorskich lig. Wielu jego kolegów z juniorów odeszło do innych klubów, a Corvi został.
W sezonie 2017/2018 zadebiutował w Primaverze Parmy. Na początku lutego 2020 roku, gdy kontuzjowany był Luigi Sepe, a Alastra odszedł do Pescary, po raz pierwszy siedział na ławce w Serie A podczas meczu z Cagliari jako trzeci bramkarz pierwszej drużyny.
Pod koniec sezonu 2019/2020 doznał kontuzji barku. W styczniu 2021 roku Parma wypożyczyła go do Legnago Salus w Serie C. Przez kilka meczów oglądał grę z ławki, a zawodowy debiut zaliczył 2 maja 2021 roku w wygranym 3:1 meczu z Fermaną, w którym w drugiej połowie kilkoma obronami utrzymał dwubramkowe prowadzenie. W Legnago spędził około półtora roku, do 2022 roku.
Latem 2022 roku wrócił do Parmy bez pewności, co dalej: możliwe było kolejne wypożyczenie, a z Serie C przychodziły zapytania. Klub i zawodnik zdecydowali, że zostanie w Parmie. W Serie B zadebiutował 15 października 2022 roku w wygranym 2:0 meczu z Regginą i rozegrał całe spotkanie. Po meczu przytulił go Gianluigi Buffon, który był wówczas jego klubowym kolegą.
W sezonie 2023/2024, w którym Parma awansowała do Serie A, był rezerwowym bramkarzem za Leandro Chichizolą. Zagrał jednak od pierwszej minuty w derbach z Reggianą 10 maja 2024 roku. W styczniu 2025 roku, gdy Parma przedłużyła z nim umowę, w hierarchii bramkarzy był drugi za Zionem Suzukim.
23 listopada 2025 roku w Weronie wszedł do składu zamiast kontuzjowanego Suzukiego i zadebiutował w Serie A. Miał za sobą 49 kolejnych meczów na ławce. Już po dwóch minutach instynktownie obronił strzał Orbana i śmiało wychodził przed pole karne, a Parma wygrała 2:1 swój pierwszy wyjazdowy mecz w sezonie. Po spotkaniu mówił, że spełnił jedno ze swoich marzeń: zagrał w Serie A w drużynie swojego miasta i swojego serca.
Jest mańkutem, ale kopie dobrze obiema nogami i dlatego trenerzy już w młodości powierzali mu rozegranie piłki od tyłu. W 2020 roku jako swojego idola wymieniał Marca-André ter Stegena. Nie jest bardzo wysoki, ale nadrabia zwinnością i udziałem w budowaniu gry od tyłu. W Weronie w 2025 roku kilka razy wychodził nogami poza pole karne.
0
10
1,7 na mecz
6,9
Minuty w sezonie
720′8 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Parma Calcio | Serie A | 17 | 1530 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Parma Calcio | Puchar Włoch | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025Serie A | Parma Calcio | Serie A | 0 | – | 0 | 0 |
| 2023/2024 | Parma Calcio | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Parma Calcio | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Legnago Salus | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Legnago Salus | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Parma Calcio | – | – | – | – |





