Diego Costa

Pochodzenie

Urodził się 7 października 1988 roku w Lagarto w Brazylii.

Kariera

Po przyjściu do Atlético Madryt musiał przebijać się do zespołu, w którego ataku grali Diego Forlán i Sergio Agüero. Wspominał później, że słuchając reakcji kibiców na nazwiska obu napastników, zdawał sobie sprawę ze skali konkurencji. Ważniejszą rolę otrzymał w 2012 roku, gdy drużynę prowadził już Diego Simeone.

W sezonie 2013/2014 występował w zespole, który zdobył mistrzostwo Hiszpanii i dotarł do finału Ligi Mistrzów. W debiucie w Lidze Mistrzów strzelił dwa gole Austrii Wiedeń, a Atlético wygrało na wyjeździe 3:0. Latem 2014 roku przeniósł się do Chelsea FC, gdzie pracował z José Mourinho, a następnie z Antoniem Conte.

Do Atlético pozostał przywiązany także w czasie gry w Londynie. Po finale Pucharu Anglii w maju 2017 roku mówił, że jeśli miałby odchodzić z Chelsea, interesowałby go wyłącznie powrót do Madrytu.

We wrześniu 2017 roku Chelsea i Atlético osiągnęły porozumienie w sprawie jego powrotu. Madrycki klub był objęty zakazem rejestracji nowych zawodników, więc na możliwość gry Costa musiał poczekać do stycznia 2018 roku. Po powrocie pomógł Atlético dotrzeć do finału Ligi Europy w 2018 roku. W rewanżowym półfinale przeciwko Arsenalowi po podaniu Antoine’a Griezmanna wbiegł w pole karne, wytrzymał nacisk Héctora Bellerína i pokonał Davida Ospinę. Jego bramka dała gospodarzom zwycięstwo 1:0. Zagrał następnie od początku do końca w wygranym 3:0 finale z Olympique Marsylia.

W późniejszej części kariery reprezentował Atlético Mineiro, Wolverhampton Wanderers, Botafogo i Grêmio.

W lutym 2026 roku potwierdził, że zakończył karierę. Wyjaśniał, że choć jego agent szukał jeszcze możliwości dalszej gry, sam nie miał już ochoty kontynuować profesjonalnych występów.

Sukcesy

• 2018 Liga Europy z Atlético Madryt.
• 2017, 2015 Mistrzostwo Anglii z Chelsea.
• 2014 Mistrzostwo Hiszpanii z Atlético Madryt.
• 2013 Puchar Króla z Atlético Madryt.

Reprezentacja

Wybrał grę dla Hiszpanii przed mistrzostwami świata w 2014 roku. Tłumaczył później, że chciał w ten sposób podziękować krajowi za to, co od niego otrzymał. Dobrze wspominał przyjęcie przez Vicente del Bosque i kolegów z reprezentacji oraz deklarował, że ponownie podjąłby taką samą decyzję.