
Ukraiński napastnik, który w 2019 roku wygrał z reprezentacją U-20 mistrzostwa świata i zdobył na nich Srebrny But.
Urodził się 16 kwietnia 2001 roku w Żytomierzu. W 2014 roku był zgłoszony do Polissi-2 Żytomierz, a w 2015 roku trafił do akademii Karpat Lwów, w której grał w kolejnych rocznikach do 2018 roku.
Latem 2018 roku wszedł do kadry Karpat Lwów. W ukraińskiej ekstraklasie zadebiutował 12 sierpnia 2018 roku, wchodząc na cztery minuty w przegranym 0:1 meczu ze Zorią Ługańsk. Wiosną 2019 roku grał w Mariupolu.
W lipcu 2019 roku został zgłoszony do Szachtara Donieck. W jego barwach zadebiutował 4 sierpnia 2019 roku, wchodząc na boisko na ostatnie 22 minuty wygranego 3:0 meczu z Karpatami, swoim byłym klubem. Sezon 2020/2021 spędził znów w Mariupolu, gdzie grał regularnie i strzelał gole. Sezon 2021/2022 zaczął w Szachtarze, ale 31 stycznia 2022 roku Hansa Rostock ogłosiła, że wypożycza go na pół roku do 2. Bundesligi. Był pierwszym Ukraińcem w historii klubu. Powiedział wtedy, że nie może się doczekać gry w Rostocku. Dyrektor sportowy Martin Pieckenhagen chwalił jego pressing, szybkość i odbiór piłki. Do Szachtara wrócił w lipcu 2022 roku.
W sezonach 2022/2023 i 2023/2024 regularnie grał w Szachtarze, który zdobył wtedy mistrzostwo Ukrainy. W październiku 2023 roku w meczu Ligi Mistrzów z Royalem Antwerp strzelił dwa gole, a Szachtar odwrócił wynik w drugiej połowie i wygrał. UEFA wybrała go zawodnikiem meczu. Sikan mówił po spotkaniu, że oba gole były efektem pracy całej drużyny, a nagrodę nazwał swoim „małym marzeniem”.
W styczniu 2025 roku przeszedł do tureckiego Trabzonsporu. Pożegnanie z Szachtarem, w którego barwach grał przez cztery ostatnie sezony, opisał jako „zagubienie i ból”: „Ta drużyna to duża część mojego życia, z którą spędziłem chyba swoje najlepsze piłkarskie lata”. Mówił też, że bez kolejnych kroków człowiek stoi w miejscu i trzeba się rozwijać.
21 stycznia 2026 roku został piłkarzem RSC Anderlecht. Trener Besnik Hasi chciał napastnika, który wniesie do gry intensywność. Krótko po przyjściu Sikan poczuł ból i musiał leczyć uraz. Pierwsze gole dla Anderlechtu strzelił dopiero 21 maja 2026 roku, w przedostatniej kolejce ligi belgijskiej: dublet w wygranym 3:1 meczu z Sint-Truiden zapewnił klubowi czwarte miejsce i grę w europejskich pucharach. Po meczu mówił, że czuje się wreszcie w stu procentach sprawny, ale ten sezon uważa za stracony.
W czasie wojny w Ukrainie wystawił na aukcję medal mistrza świata U-20 i koszulki, w tym Karima Benzemy z Realu Madryt, by zebrać pieniądze na pomoc ukraińskiej armii.
Jest silnym fizycznie napastnikiem, który dużo biega. Lubi walczyć z obrońcami, wygrywać pojedynki i ruszać do przodu, a po stracie piłki naciska rywali. Biega też za plecy obrońców, żeby wołać o podanie. Na Ukrainie porównywano go do Romelu Lukaku, choć jest mniej potężny. Jego atutem nie jest technika, tylko praca dla drużyny.
Z Ukrainą U-20 wygrał mistrzostwa świata w Polsce w 2019 roku. W sześciu meczach strzelił cztery gole, w tym dwa Panamie w 1/8 finału i jedynego gola w ćwierćfinale z Kolumbią. Ukraina pokonała w finale w Łodzi Koreę Południową 3:1. FIFA przyznała mu za turniej Srebrny But.
W reprezentacji seniorów zadebiutował 1 września 2021 roku w eliminacjach mistrzostw świata z Kazachstanem. Wszedł z ławki przy stanie 1:1 i w doliczonym czasie strzelił gola. Mecz zakończył się remisem 2:2.
1
co 573 minut
0
6,5
Minuty w sezonie
573′9 z 9 meczów




