Hiszpania
Środkowy pomocnik, który porządkował grę podaniem i stał się kapitanem Valencii po latach trudnych relacji z trybunami.
Urodził się 16 kwietnia 1989 roku w Cosladzie pod Madrytem. Wychował się w akademii Realu Madryt, w którego pierwszej drużynie rozegrał pięć oficjalnych meczów.
Do Valencii trafił w czerwcu 2011 roku z Getafe. Przez kilka lat prowadził jej grę w okresie zadłużenia i zmian we władzach klubu. W sezonie poprzedzającym przyjście Marcelino kibice wygwizdywali go na Mestalla. Latem 2017 roku nowy trener powierzył mu opaskę kapitana.
Parejo opowiadał, że praca z Ernesto Valverde w sezonie 2012/13 nauczyła go gry jako jedyny defensywny pomocnik: ustawiania się, czytania podań i pilnowania przestrzeni za własnymi plecami. U Marcelino grał w parze środkowych pomocników. Podkreślał, że dobre pierwsze przyjęcie pozwala mu minąć rywala lub zyskać miejsce na podanie.
W maju 2019 roku jako kapitan podniósł Puchar Króla po zwycięstwie Valencii 2:1 nad Barceloną. W 2020 roku przeniósł się do Villarrealu. W finale Ligi Europy 26 maja 2021 roku jego rzut wolny zakończył się golem Gerarda Moreno; Villarreal pokonał Manchester United po serii rzutów karnych. Rok później zespół dotarł do półfinału Ligi Mistrzów.
Z głębi środka pola szukał podań między liniami i uruchamiał napastników wbiegających w wolną przestrzeń. W ciasnych sytuacjach pomagały mu zwody, kontrola piłki i krótkie wymiany z partnerami. Wykonywał też stałe fragmenty gry. Bez piłki ustawiał się tak, by odcinać podanie do przodu, i potrafił wyjść z linii pomocy do pressingu.
W seniorskiej reprezentacji Hiszpanii zadebiutował 27 marca 2018 roku przeciwko Argentynie. Wszedł za Thiago Alcântarę w 82. minucie wygranego 6:1 meczu. Siedem lat wcześniej zagrał w finale mistrzostw Europy U-21 ze Szwajcarią, wygranym przez Hiszpanię 2:0.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Liga Mistrzów | Villarreal | Liga Mistrzów | 7 | 205 | 0 | 0 |
